تربیت فرزند

نقش دوست بر تربیت فرزند

بعد از محیط آموزشی فرزندان وارد محیط رفاقتی می‌شوند. اگر از من بپرسند که کدام یک از این محیط ها مهم است؟ بنده قطعاً مهم ترین آن را محیط رفاقتی می‌دانم چرا که بیشترین تاثیر را در فرزند شما می‌گذارد. تاثیر گذاری در این محیط به قدری قوی است که بر محیط های دیگر غلبه می‌کند.

حتی گاهی ممکن است به اصطلاح عامیانه هر چه را که خانواده رشته کرده بودند را پنبه کند، یعنی خانواده ممکن است بسیار درست و صحیح در تربیت کودک عمل کرده باشند و کودک نیز به خوبی تربیت را پذیرفته است اما با ورود به محیط رفاقتی همه آن ها از بین می‌رود و این فرزند به گونه ای دیگر شکل می‌گیرد که ممکن است اصلاً باب میل والدین نباشد.

امروزه بسیاری از خانواده ها را مشهاده می‌کنیم که عقاید مذهبی بالایی دارند اما فرزند آن ها همانند آن ها نیست. به عنوان مثال مادر، فردی چادری است اما فرزند آن ها حجاب مناسبی ندارد و یا بالعکس، مادر حجاب مناسبی ندارد اما فرزند او فردی چادری است. به نظر شما این تاثیر پذیری از خانواده است؟

مشخص است که قطعاً تاثیر خانواده نبوده و در این موقعیت است که تاثیر پذیری محیط رفاقتی به خوبی پیدا می‌شود. اما وظیفه والدین در محیط رفاقتی به چه گونه است؟ والدین باید بر دوستان او نظارت کامل داشته باشند همچنین باید فرزند خود را به محیط هایی سوق دهند که دوستان خوب و مثبتی پیدا کند تا آن ها تاثیر گذاری درستی را که همسو با هدف تربیتی والدین است را بگذارد.

فرزندان بعد از مدتی دیگر از خانواده تاثیرپذیری قبلی را نخواهند داشت پس باید با ایجاد محیط های رفاقتی خوب به پرورش غیر مستقیم او بپردازیم.

در ادامه به اشتباهات رایجی که والدین در تربیت فرزندان مرتکب آن می‌شوند چه خواسته و چه ناخواسته می‌پردازیم.