اگرچه دويدن 40 كيلومتري سرباز يوناني از ماراتن تا آتن افسانه و دروغ است اما ركاب زدن 9 كيلومتري درياقلي سوراني از كوي ذوالفقاري تا مقر سپاه آبادان در پاييز سال 59 در تاريخ ثبت شده است و شاهدش هم جز رزمندگان آن، حالا زير سنگ قبري در رديف 92 قطعه 34 بهشت زهرا(س) آرام خوابيده است.

 درياقلي سوراني در بين ماشينهاي اوراقي در حاشيه آبادان نشسته بود كه ديد بعثي‌ها بي سر و صدا نخلهاي كوي ذوالفقاري را قطع كرده اند و بعد از پل زدن روي بهمين شير به طرف جاده خسروآباد دارند مي‌روند تا محاصره آبادان را تكميل كنند.

درياقلي فرمان دوچرخه‌اش را گرفت و تا مقر سپاه ركاب زد. بعد با هيجان سر حسن بنادري، فرمانده سپاه آبادان داد كشيد كه: از كوي ذوالفقاري آمدند...

بچه‌ها به سرعت به سمت بعثي‌ها مي‌روند و نتيجه آن مي‌شود كه صبح عراقي‌ها بجاي جاده خسروآباد بر مي گردند پشت بهمن شير. دریاقلی به همراه مردم آبادان در «عملیات کوی ذوالفقاری» شرکت کرد و در حالی که این گروه سلاح و ادوات چندانی در دست نداشتند به جنگ با دشمن رفتند و توانستند نفوذ دشمن به آبادان را ناکام بگذارند. در جریان همین نبرد دریاقلی جراحت سختی پیدا کرد و در جریان انتقال به پشت جبهه به شهادت رسید.

خيلي از جواناني كه پنجشنبه‌ها قطعه شهداي بهشت زهرا(س) را پاتوق خودشان كرده‌اند خبر ندارند كه درياقلي سوراني در گوشه‌اي از همين پاتوق آسماني آرام گرفته است. او تا همين چند وقت پيش حتي سنگ قبر درست و حسابي هم نداشت، چه برسد به زيارت كننده پر تعداد.

اما حضور درياقلي در كتابهاي درسي نشان داده است كه اين راه را مي‌توان ادامه داد و اين گنجينه‌ها را مي‌توان به خوراك فكر و دل مردم تبديل كرد. اما اگر آدمهاي خلاق و متعهدي پيدا شوند تا يكي مثل كامران نجف زاده در هلند درباره پتروس فداكار گزارش تهيه كند و ناشناخته بودن او براي مردم هلند را افشا كند، تا يكي مثل حبيب احمدزاده از درياقلي مستندي بسازد به نام «بهترين مجسمه دنيا» و بعد مجسمه يادبود درياقلي در آبادان نصب شود، تا يكي ديگر از او فيلم بسازد، تا بالاخره يك نفر پيدا شود و قبر خاك گرفته و غريب او را در بهشت زهرا(س) تا كسي مثل دكتر محمدرضا تركي داستان درياقلي را براي كتاب درسي پايه ششم بازنويسي كند، تا... .