لالایی

لالالالا گل پونه ، بابات رفته دلم خونه ،
بابات امشب نمی آید ، گرفتن بردنش شاید

بخواب آروم چراغ من ، گل شب بوی باغ من ،

بابات شب رفته از خونه ، که خورشیدو بجونبونه

لالالالا گل انجیر ، بابات داره به پاش زنجیر ،

به پاش زنجیر صد خروار ، چشاش خواب و دلش بیدار

بخواب آروم گل خورشید ، بابات حال ترو پرسید ،

بهش گفتم که شری تو ، پی او رو میگیری تو ،

لالالالا گل امید ، باباتو برده اند تبعید ،

دلی مانند کوه داره ، بچه ش صدها عمو داره

بخواب فردا سحر میشه ، شب از عالم به در میشه ،

بابات خونه میاد خندون

لالالالا گل آهن ، باباتو دشمنا کشتن ،

نشون دشمنا اونه ، دساشون غرق در خونه ،
بخواب آروم توی بستر ، مث آتیش تو خاکستر ،

که فردا شعله ور میشی ، تو خونخواه پدر میشی،

لالالالا گل کینه ، زمین از کشته رنگینه ،

زمین رنگین نمی مونه ، دلت پرکین نمی مونه