سرنوشت نویسندگان

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم:

يُؤتى بصاحِبِ القَلَمِ يَومَ القِيامَةِ في تابوتٍ مِن نارٍ يُقفَلُ علَيهِ بِأقفالٍ مِن نارٍ فَيُنظَرُ قَلَمُهُ فيما أجراهُ ؛ فإن كانَ أجراهُ في طاعَةِ اللّه ِ و رِضوانِهِ فُكَّ عَنهُ التابوتُ ، و إن كانَ أجراهُ في مَعصيَةِ اللّه ِ هَوَى التابوتُ سَبعينَ خَريفا

روز قيامت، صاحب قلم (نويسنده) را در تابوتى از آتش كه بر آن قفل هايى آتشين زده شده است، مى آورند. پس مى نگرند كه قلمش را در چه راهى به كار برده است؛ اگر در راه طاعت و خشنودى خدا به كار انداخته باشد، تابوتش گشوده مى شود و اگر در راه معصيت خدا به كار گرفته باشد، تابوت هفتاد خريف سقوط مى كند.

[خريف: يك فصل، يك سال، هفتاد سال، هزار عام كه هر عام هزار سال است ـ مجمع البحرين]

کنز العمّال: 14957]