رمان دالان بهشت

http://lordesyah.blogfa.com دالان بھشت

صفحھ ٢١

ناخودآگاه لبم را گاز گرفتم و سرم را پایین انداختم. این بار دیگر واقعاً خجالت کشیدم، چون می

مادر این که نشد، تو » : ترسیدم خانم جون از نگاهم پی به شوق درونی ام ببرد. ولی خانم جون گفت

چرا هی رنگ و وارنگ می شی؟! منم و تو، کار حلال و شرعی و عرفی هم هست، خدایی نکرده

«!؟ دزدي و هیزي نیست که خجالت بکشی، یک کلام بگو آره یا نه

من نمی دونم هرچی شما » : با موذیگري باز خودم را لوس کردم و بعد از چند لحظه مکث آرام گفتم

«. و آقاجونم بگین

خودم از خودم حرصم گرفت، آخه موذي اگه حرف هایشان را نشنیده بودي، باز هم این قدر محکم

«!؟ هرچی شما بگین » می گفتی

مارو بگذار کنار. ما حتما راضی بودیم که از تو سوال می کنیم. خودت چی می » : خانم جون گفت

«؟ گی؟ محمد رو قبول داري

سرم را بلند کردم ولی نتوانستم حرفی بزنم و دوباره سرم را پایین انداختم، در حالی که نمی توانستم

سکوت علامت رضاست، ولی » : جلوي لبخند زدنم را بگیرم. خانم جون آهی کشید و با خنده گفت

نگذاشتم حرفش تمام شود و خودم را انداختم توي بغل «... این قندي که توي دل تو آب می کنن

خانم جون و با صدایی که سعی می کردم رنجیده باشد گفتم:

- ا خانم جون.

اي مادر اونی که شما توي آینه می » : خانم جون همان طور که به موهایم دست می کشید گفت

و خندان و با آرامی همان «. بینین، ما توي خشت خام می بینیم. این موها که توي آسیاب سفید نشده

wWw.98iA.Com