تنها گذاشتن کودک در خانه
یک شنبه 6 اسفند 1396 4:36 PM
برای بسیاری از خانوادهها اتفاق میافتد که در موقعیتی قرار بگیرند که ناچار شوند فرزند خود را برای مدتی در خانه تنها بگذارند. چطور از قبل فرزند خود را برای چنین موقعیتی آماده میکنید و از کجا مطمئن میشوید شرایط برای تنها ماندنش فراهم است؟
کودکی میتواند در خانه تنها بماند که از اعتماد به نفس کافی برخوردار باشد. زیاد نترسد و از بیان خواسته خود خجالت نکشد. بتواند احساس خود را با والدینش در میان بگذارد و آنقدر با والدین خود رابطه خوب و صمیمی داشته باشد که در صورتی که هر مشکلی به وجود آمد، یا هر نگرانی داشت، قبل از هر چیز، آن را با والدین خود در میان بگذارد. به علاوه او باید مهارتهای کلامی کافی را برای برقراری ارتباط با دیگران داشته باشد.
اگر قرار است در آیندهای نه چندان دور، فرزند خود را هر از گاهی در خانه تنها بگذارید، بهتر است هر چه زودتر برای آمادهکردن او برای تنها ماندن، دست به کار شوید:
هر روز کار کوچکی را در خانه به او بسپارید. مراقب باشید کاری را به او بسپارید که متناسب با سن و تواناییهای او باشد که احساس شکست و سرخوردگی نکند. با این کار، به او کمک ميکنید اعتماد به نفس خود را بالا ببرد و توانمندیهایش را بهتر بشناسد. همچنین، ميتواند کمکم مهارتهایی را بیاموزد که در صورت تنها ماندن بدانها نیاز خواهداشت، مانند درست کردن یک ساندویچ یا سالاد ساده، کار کردن با وسایلی مانند مایکروویو، ....
در مورد موقعیتهای خاص و این که در چنین شرایطی، قدم به قدم چه باید کرد، در موقعیتهای مناسب با او صحبت کنید. سخنرانی به جایی نمیرسد. مهم است که این کار را در شرایطی انجام بدهید که موضوع واقعا برای او جالب است و گوش میدهد. مثلا وقتی برق میرود، به او بیاموزید که چهطور لامپ اضطراری را پیدا کند، جای شمعها را به او نشان بدهید و حتی در مواقعی این کار را مثل یک بازی تمرین کنید. در موارد دیگر، مانند این که اگر بوی گاز بیاید، اگر یکی از پردهها آتش بگیرد، لوله آب بترکد و همهجا پر از آب شود و .... هم با بازی، تصور موقعیت و تمرین، آموزشهای لازم را به او بدهید.
لیستی از شمارههای ضروری تهیه کنید. اورژانس، آتشنشانی، همسایه نزدیک مطمئن، محل کار پدر و یا مادر، یکی دو نفر از اقوام مطمئن و نزدیک و .... مطمئن شوید که کودک جای لیست را میداند و شمارهها را یاد گرفته است. همچنین به او بیاموزید که در صورت تماس، چه باید بگوید. به علاوه او باید آدرس خانه خودتان را به خوبی بلد باشد.
به فرزند خود بیاموزید در غیاب شما، جواب تلفن یا زنگ در خانه را چهطور بدهد. اصلا جواب بدهد یا نه. مثلا میتوانید با او قرار بگذارید فقط به شماره تلفن والدینش و مثلا مادربزرگش جواب بدهد و بقیه تلفنها را جواب ندهد. همچنین با فراهم کردن یک آیفون تصویری، میتوانید به کودکتان امکان دیدن فردی که پشت در است را بدهید تا او در صورتی که فردی غریبه پشت در است، اصلا جواب ندهد. همچنین به او بیاموزید در مقابل غریبهها، چه حضوری، چه پای تلفن و چه پشت در، چهطور حرف بزند که غریبه نفهمد او در خانه تنها است. احساس کودک را در نظر بگیرید. اگر همراه با ترس افراطی یا غیرعادی است، یا ضرروت این احتیاطها را درک نکرده است، برای تنها ماندن آماده نیست.
دفعات اول، برای چند دقیقه فقط او را تنها بگذارید و بعد، در مورد احساسش با او صحبت کنید. اگر نگران شده یا ترسیده، هنوز زمان مناسب برای تنها گذاشتن او نرسیده است. اگر هم شرایط را خوب ارزیابی کرده بود، کمکم او را به تنها ماندن عادت بدهید و هر بار هم توصیههای لازم را به او ارائه کنید، از جمله این که در نبود شما چه کند: تلویزیون ببیند، ساندویچی که برایش آماده کردهاید بخورد، بازی کند، تکالیفش را تمام کند،....
قبل از این که تصمیم بگیرید فرزندتان را تنها بگذارید، این موارد را چک کنید:
آفتاب آمد دلیل آفتاب گر دلیلت باید از وی رخ متاب
