پاسخ به:نکاتی در شناخت دنیای پسران

نکاتی در شناخت دنیای پسران – بخش چهارم

حس مسئولیت و خطر کردن مطمئن را در او پرورش دهید
تحقیق نشان می دهد که پسران از زمان تولد به بعد بیشتر از دختران گرایش به خطر کردن دارند و کم فکرتر از آنها هستند و کمتر هم احتیاط می کنند.
ما می توانیم با توجه نشان دادن به پسرانمان ، با تقویت فکر و اندیشه های آنها – و از همه مهمتر - با اطمینان یافتن از متناسب بودن مسئولیت های آنها با حقوقی که دارند ، به صورتی مطمئن خطر کردن را در آنها تشویق کنیم.
مسئولیت اهمیت دارد. از طریق آن در می یابیم که چه میتوانیم بکنیم ، احساس میکنیم مورد اطمینان ، قابل اعتماد و محترم هستیم ، و شایستگی کسب می کنیم که این مسئله به خودی خود با خطر کردن مطمئن مرتبط است.
یک پسر باید مسئولیت را به طور مناسب و گام به گام تجربه کند و این کار را با به عهده گرفتن وظایفی مانند نظافت و بهداشت خود ، آماده کردن وسایل مدرسه و شستن لباس ها و وسایل فوتبال و شنای خود ، آغاز کند.
بعدها او میتواند مسئولیت معقولانه و بیشتری را در قبال دیگران به عهده بگیرد ، که این امر انجام وظایف و تعهدات را نیز تشویق می کند . با وجود این ، توانایی خطر پذیری بسیار مهم است.
نسبت به اشتباهاتی که پسرتان به طور اجتناب ناپذیری در دوران آموختن مسئولیت پذیری مرتکب می شود ، صبور باشید.
پدر و مادر
* وقتی پسرتان در خواست استقلال بیشتری می کند ، سعی کنید خواسته اش را بپذیرید ؛ اگر آزادی خاصی که طلب می کند مشکل ساز است ، در مورد تغییر دیگری که او را راضی خواهد کرد صحبت کنید. در نتیجه ، او دیگر نیاز چندانی به تلاش و اثبات وجود خویش نخواهد داشت.
* مراقب مهارت های هماهنگ و قدرت جسمانی او باشید و خطرپذیری او را با توانایی های جسمانی وی متناسب نگه دارید.
* حقوقی که با مسئولیت متناسب باشد ، میتواند مشوق رفتاری مطمئن تر باشد. اما همه ی پسران – به ویژه در نوجوانی – در برهه ای از زمان خطر را می پذیرد . با پسرتان در مورد خطر پذیری مطمئن صحبت کنید و به او اعتماد کنید ، و محدوده ی شخصی را برای آزادی های او تعیین کنید.
مربیان

* آموزش مستلزم پذیرفتن مسئولیت خطر است ، وقتی که متعادل باشد ، درس های مفیدی برای زندگی حاصل می آید.
* پسران پردردسر ، یا آنهایی که عزت نفس پایینی دارند ، نیز ممکن است به خوبی از عهده ی وظایف و مسئولیت های خاصی که به آنها داده شده ، برآیند.
* کارهای مرگ بار پسران ممکن است ، نشانه ی بی توجهی نزدیکانشان باشد ؛ دلایلی را که در پس این رفتار خطرناک وجود دارد ، پیدا کنید.
* در درس ها و انجمن های مدرسه ، محدودیت های مطمئنی برای خطر پذیری در نظر بگیرید ؛ جذابیت ، هیجان و وحشت و نقش آنها را مورد بحث قرار دهید.
به عنوان بزرگسال ، وظیفه ی شما اصلاح است.
من و پسرم چشم نداشتیم یکدیگر را ببینیم . پس از نُه ماه که با هم حرف نمی زدیم و قهر بودیم ، یک درگیری با هم داشتیم.
وقتی که رابطه ی شما با پسرتان به هم می خورد ، هر قدر هم که او را مقصر بدانید ، این وظیفه ی شماست که به عنوان فرد بزرگسال کدورت را رفع کنید. شما از آگاهی و کمال بیشتر و اطمینان و مهارت برای نیل به این هدف برخوردارید.
امتناع از پذیرفتن اشتباه یا برقرار کردن ارتباط با پسرتان به او نحوه ی بهبود بخشیدن به یک رابطه را نمی آموزد و اعتماد به نفسی نسبت به خویش در وی ایجاد نمیکند.
پدر و مادر
* وقتی رفتار پسرتان نامناسب است ، بکوشید آن را شخصی تلقی نکنید ، او غالبا برای جلب توجه و حمایت شما چنین رفتاری از خود نشان می دهد ، نه برای اینکه شما را تحت نفوذ خود در آورد ، مگر اینکه بهانه ی خوبی به دست بیاورد که در این صورت ، تلافی کردن بی فایده است.
* نخستین گام را شما بردارید و مسئولیت بروز سوءتفاهم را به عهده بگیرید.
* دومین ، سومین و چهارمین گام را بردارید ؛ پس از سوءتفاهم ، اعتماد ضعیف میشود ، بنابراین انتظار تغییر آنی نداشته باشید ؛ آشتی کردن نباید به عمل متقابل فوری متکی باشد.
مربیان
* تضادهای شخصیتی حقیقت زندگی هستند : به نظر می رسد که بعضی دانش آموزان دردسرساز هستند ، اما این وظیفه ی شماست که از عهده ی آن برآیید ؛ با آن دانش آموز بی پرده باشید ، تجربه های قبلی را که واکنش هایتان را توضیح می دهد به خاطر آورید و مسئولیت را عهده دار شوید ؛ شاید تنها راه حل ، پیشنهاد یک مربی دیگر باشد.
* آگاه باشید که اضطراب شخصی و کاری میتواند مهارت ها و تحمل را تضعیف کند. اگر تحت فشار هستید ، در مورد وضعیت فکری خود رک صحبت کنید ، عذرخواهی کنید و خواسته هایتان را به طور واضح بیان کنید. به طور یقین دانش آموزانتان شما را درک کرده و با شما همکاری خواهند کرد.
منبع : کتاب 100 نکته در شناخت دنیای پسران