میلاد و وفات پیامر
امام صادق (علیه السلام)
كَانَ عَبْدُ اَلْمُطَّلِبِ يُفْرَشُ لَهُ بِفِنَاءِ اَلْكَعْبَةِ لاَ يُفْرَشُ لِأَحَدٍ غَيْرِهِ وَ كَانَ لَهُ وُلْدٌ يَقُومُونَ عَلَى رَأْسِهِ فَيَمْنَعُونَ مَنْ دَنَا مِنْهُ فَجَاءَ رَسُولُ اَللَّهِ ص وَ هُوَ طِفْلٌ يَدْرِجُ حَتَّى جَلَسَ عَلَى فَخِذَيْهِ فَأَهْوَى بَعْضُهُمْ إِلَيْهِ لِيُنَحِّيَهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اَلْمُطَّلِبِ دَعِ اِبْنِي فَإِنَّ اَلْمَلَكَ قَدْ أَتَاهُ .
امام صادق عليه السلام فرمود: در آستانه كعبه براي عبد المطلب فرشي ميگستردند كه مخصوص او بود و براي ديگري در آنجا فرش گسترده نميشد، و او فرزنداني داشت كه بالاي سرش ميايستادند و از كساني كه نزديكش ميرفتند جلوگيري ميكردند. رسول خدا صلي الله عليه و آله كه كودكي بود تازه براه افتاده بيامد و روي زانوي عبد المطلب نشست، يكي از آنها خم شد تا رسول خدا را از او دور كند، عبد المطلب گفت از پسرم دست بدار، زيرا فرشته نزد او آمده او را آورده، يا سلطنت باو رسد .
