قرآن و موضوع حجاب

شأن نزول آیه ی شریفه ی وجوب حجاب

امام باقر (ع) درباره ی نزول آیه ی شریفه ای از سوره ی نور (آیه ی 31) چنین فرموده اند :

« جوانی از انصار رسول خدا(ص) در مدینه ی منوّره از محلی عبور می کرد . از جهت مقابل این جوان ، زنی در حال عبور بود . هر چند مِقنعه ی کوچکی بر سر داشت ، اما سفیدی سینه و گردن تا بنا گوشش نمایان بود – البته در آن زمان سنّت این بود که زنان روسری یا مقنعه ای که بر سر می بستند تا پشت گوش ها بیشتر امتداد نداشت . زیبایی زن عابر نگاه جوان را به خود جلب کرد و احساسات او را تحت تأثیر قرار داد . قلبش مضطرب شد و عِنان اختیار را از کف داد . با وجودی که آن زن از مقابلش عبور کرده بود ، همچنان نگاهش او را در امتداد کوچه تعقیب می کرد . هر از گاهی چند برمی گشت و از پشت سر به آن زن نگاه می کرد . بدین سان جوان می رفت تا به داخل کوچه ی مورد نظرش وارد شد . در این رفت و برگشت ها که با مشغولیّت  هیجان روحی همراه بود ، متوجه قطعه ی استخوان و یا شیشه ای که از دیوار کوچه بیرون زده بود نگردید . گوشه ی صورتش به آن برخورد کرد و خون سرو صورت و لباس هایش را فرا گرفت . وقتی به خود آمد لباش هایش را به خون آغشته دید . از آشفتگی و حالتی که پیدا کرده بود ، سخت ناراحت شد . با خود گفت : به خدا سوگند ! با همین سر و وضع خدمت رسول خدا می روم و به آن حضرت شکایت می کنم .

« سپس با همان حال به محضر پیامبر (ص) رسید . رسول خدا که او را در آن وضعیت مشاهده کردند علت را جویا شدند . جوان تمام ماجرا را برای پیامبر (ص) تعریف کرد . بدان هنگام جبرئیل فرود آمد و آیه ی شریفه ی قل للمومنین یغضون مِن ابصارهم را تا آخر آیات حجاب بر پیامبر قرائت نمود » .

حجاب و بر ملا بودن زیبایی و زیور زنان ، موجب جلب توجّه نامحرمان شده و برانگیزنده ی فتنه و فساد است . از طرفی ، وقار و شخصیت والای زنان که باید اساس و بنیان خانواده بر ان استوار گردد دستخوش حوادث و تحت الشعّاع جنبه های ظاهری واقع می شود و ارزش و کرامت زنان دانشمند و فاضل نادیده گرفته می شود .

اسلام به منظور پاسداری از حرمت و کرامت و شخصیت واقعی زنان ، حجاب را مقرر داشت تا شؤون اجتماعی آنان محفوظ بماند و از قربانی شدن فضایل و کرامتشان در پای ظواهر دنیوی جلوگیری نماید . نگاه ها را به اندیشه تبدیل کند و از ظاهر به باطن ارجــاع دهد و دست رد به سینه ی ظاهر بینان زند .