پاسخ به:برشی_از_یک_کتاب
سه شنبه 27 تیر 1396 6:23 PM
مادرها قهرمانان همیشگی زندگی اند بی آنکه کسی مدال صبوری و عشق را به گردنشان بیاویزد، کسانی که گذشت را تکلیف خود می دانند مهربانی را طعام روزها و شب ها. مادرها رایحه ی خوش فضای خانه اند که اگر لحظه ای نباشند تمام میشود سرزندگی و امید روشن کاشانه ی دلت. مادر تنها آمدنی ست که هیچگاه رفتنی نیست، تنهایت نمیگذارد حتی اگر زبانم لال روزی دگر نباشد سایه ی حضورش آرامش حال بدت میشود، زن بودن را باید از مادرانی آموخت که تمام سال را لبخند زده اند، سختی را لازمه ی زندگی دانستند و مثل یک شوخی تلخ از آن عبور کرده اند، مادرها بهار دوباره ی زندگی اند در اوج ناامیدی، دعای قشنگ سفره ی هفت سین اند کنار آب و آینه خالص و بی ادعا...
مادرها حقیقت شیرین و تکرارنشدنی زندگی اند که دنیا همانندش را در خواب هم نخواهد دید..
#حاتمه_ابراهیم_زادههرشب تنها که می شوم قبل از خواب،"منِ" خوشحالِ روزی که گذشت را از تنم در می آورم، لباسهای راحتیم را می پوشم، می ایستم رو به آینه و زل می زنم به حجم نصفه و نیمه ی روبرویم که سالهاست توی همین یک وجب جا زندگی می کند، نفس می کشد، راه می رود، می خوابد، بیدار می شود و نمی خندد
که با یک جفت "غم" خیره می ماند به در و دیوار... که یاد گرفته جای هوا بغض ببلعد فقط و هی گوشه سمت چپ پیراهنش تیر بکشد...می ایستم و زل می زنم به خودم و فکر می کنم به تو که از هر انگشتت هزار و یکجور "نیامدن" می ریزد...
#نسترن_علیخانی
سهراب سپهری