شوهرداری

محبت:

همه مردم تشنه دوستی و محبتند.دوست دارند محبوب ديگران‏باشند.دل انسان به محبتزنده است.كسيكه بداند محبوب كسی نيست‏خودش را بيكس و تنها ميشمارد.هميشهپژمرده و افسرده است.خانم‏محترم،شوهر شما نيز از اين احساس غريزی خالی نيست.او همتشنه‏عشق و محبت است.قبلا از محبتهای بی‏شائبه پدر و مادر برخوردار بوداما از آنهنگام كهپيمان زناشويی بستيد خودش را در اختيار تو قرار داد.

انتظار دارد محبتهای آنها را جبران كنی و از صميم قلب دوستش بداری.

رشته دوستی را از همه بريده و به تو پيوند كرده انتظار دارد تو تنها،باندازه‏همه دوستشبداری.شب و روز برای آسايش و رفاه تو زحمت ميكشد وحاصل دسترنج‏خويش را در طبقاخلاص نهاده تقديم تو ميكند.شريك‏زندگی و مونس دائمی و غمخوار واقعی تو است.حتی ازپدر و مادرت‏بيشتر به سعادت و خوشی تو عنايت دارد.قدرش را بدان و از صميم قلب‏دوستشبدار.اگر او را دوست‏بداری او هم بتو علاقه‏مند خواهد شد.زيرامحبت‏يك پيوند دو طرفیاست و دل به دل راه دارد.مهربانی و اظهارمحبت واقعا اعجاز ميكند.يك پسر بيست‏سالهشهرستانی كه برای درس‏خواندن به تهران آمده بود عاشق صاحب خانه كه بيوه 39 ساله‏ایبود شد.

زيرا اين زن با مهربانيهای خود جای مادر را در قلب او گرفته بود و خلاءدوری از مادر را پركرده بود. (1)

اگر محبت دو طرفه شد بنيان زناشويی استوار ميشود و خطرجدايی برطرف ميگردد.

مغرور مشو كه شوهرم با يك نگاه دوستم داشت و عشق او هميشه‏پايدار خواهد ماند،زيراعشقی كه با يك نگاه بيايد دوامی نخواهد داشت.

اگر ميخواهی عشق او پايدار بماند با رشته محبتهای دائمی آنرا نگهداری‏كن.اگر شوهرت رادوست‏بداری هميشه دلش شاداب و خرم است.دركسب و كار دلگرم و به زندگی علاقه‏منداست.و در همه كارها موفقيت‏خواهد داشت.اگر بداند محبوب واقعی همسرش ميباشد حاضراست‏برای تامين سعادت و رفاه خانواده‏اش تا سر حد فداكاری كوشش كند،مرديكه كسریمحبت نداشته باشد كمتر اتفاق ميافتد به امراض روحی وضعف اعصاب مبتلا گردد.خانمگرامی اگر شوهرت بداند دوستش نداری‏از تو دلسرد ميشود،به زندگی و كسب و كار بيعلاقهميگردد،به پريشانی وبيماريهای روانی گرفتار ميشود،از خانه و زندگی فرار ميكند،و درميدان‏زندگی سرگردان ميگردد.ممكن است از ناچاری به مراكز فساد پناه ببرد.

پيش خود فكر ميكند چرا زحمت‏بكشم و حاصل دسترنجم را بافرادی‏تقديم كنم كه دوستمندارند.بهتر است دنبال عياشی و خوشگذرانی بروم وبرای خودم دوستهای واقعی پيدا كنم.

خانم محترم رشته محبت را بگردن شوهرت بينداز و بدينوسيله‏بخانه و خانواده جلبش كن.ممكن است‏شوهرت را قلبا دوست‏بداری‏ليكن اظهار نكنی اما اين مقدار كافی نيست.بايد آنرابه زبان بياوری بلكه‏بايد از رفتار و گفتار و حركاتت آثار عشق و علاقه نمايان باشد.چه مانع‏داردگاه گاه بگويی:عزيزم واقعا ترا دوست دارم؟اگر از سفر آمد لباس نويا دسته گلی تقديمش كنیو بگويی:خوب شد آمدی دلم برايت تنگ شده‏بود.وقتی در سفر است‏برايش نامه بنويس و ازفراق و جدايی اظهار دلتنگی كن.اگر در محل كار شوهرت تلفن هست و در منزل نيز تلفنداريدگاهی بوسيله تلفن احوال پرسی كن اما نه زياد.اگر از موقع معمول ديرتر به‏خانه آمداظهار كن:در انتظار مقدمت‏بودم و از دير آمدنت ناراحت‏شدم.

در غياب او نزد دوستان و خويشان از او تعريف كن.بگو:واقعا چه‏شوهر خوبی دارم،دوستشدارم.اگر كسی خواست‏بدگويی كند دفاع كن،هر چه بيشتر اظهار عشق و علاقه كنی بيشتربه تو علاقه‏مند ميشود.درنتيجه پيمان زناشويی شما استوارتر و خانواده خوشبخت‏تریخواهيد بود.

شكسپير ميگويد:چيزيكه در زن قلب مرا تسخير ميكند مهربانی‏اوست نه روی زيبايش.منزنی را بيشتر دوست دارم كه مهربانتر باشد.

خداوند بزرگ در قرآن شريف به محبت و علاقه‏ايكه در بين زن وشوهر وجود دارد اشارهفرموده آنرا يكی از آيات قدرت خويش شمرده‏ميفرمايد:

يكی از آيات خدا اينست كه همسرانی برايتان آفريده تا بدانهاآرامش پيدا كنيد و ميان شمادوستی و مهربانی نهاد. (2)

حضرت رضا عليه السلام فرمود:بعض زنها برای شوهرشان‏بهترين غنيمت هستند:زنانيكه بهشوهرشان اظهار عشق و محبت كنند. (3)

پيغمبر اكرم صلی الله عليه و آله فرمود:بهترين زنان شما،زنهايی‏هستند كه دارای عشق ومحبت‏باشند. (4)

امام صادق عليه السلام فرمود:وقتی كسی را دوست داری باو خبر بده. (5)