دروغ گفتن کودکان
شنبه 30 اردیبهشت 1396 6:12 PM

5-صداقت :
در سالهای اولیه رشد کودک داستان بافی عموما بی ضرر است و بخشی از رشد طبیعی یک کودک دوساله به شمار می آید.به علاوه شما قصه های افسانه ای برایش تعریف میکنید چه اشکالی دارد که او نیز قصه های ساخته و پرداخته ی خود را تعریف کند.
به همین ترتیب وجود دوستان تخیلی نیز برای خردسالان طبیعی است و نشانگر رشد تخیل اوست.حتی زمانی که او از دوست خیالی اش پیش شما شکایت میکند جای نگرانی نیست.چنین دوستانی به او کمک میکنند که کشف کنید چه کسی می خواهد باشد.
6-متهم نکردن :
مسئله را طوری مطرح کنید که او خود به خود مایل به اقرار ماجرا شود نه اینکه بترسد و انکار کند.مثلا میتوانید بگویید : ((عجیبه که این مداد رنگیها دور و اطراف اتاق ریخته .کاش یکی کمک میکرد اینها رو جمع میکردم.)) یا او را تشویق به صداقت کنید.مثلا وقتی کودک می گوید که یواشکی یک شیرینی برداشته او را فورا سرزنش نکنید.اگر این رفتار وی را با داد و فریاد و نکوهش پاسخ دهید، احساس خواهد کرد که راستگویی فایده ای ندارد.
بهتر است به آرامی به او یادآوری کنید که قبل از برداشتن چیزی باید اجازه بگیرد و ضمنا از او بخاطر اینکه راستش را گفته تشکر کنید.بدین ترتیب او در می یابد که راستگویی مزایا و محاسن خودش را دارد.
7-انتظار نداشتن بیش از حد:
کودک خردسال را با انبوه انتظارات و قواعد و مقررات تحت فشار نگذارید.او همه ی آنها را درک نمیکند و از پس همه ی آنها بر نمی آید.لذا ممکن است برای اینکه شما ناراحت نشوید،دروغ بگوید.
8-دوست داشتن :
وقتی ناخواسته چراغ اتاق خواب یا اسباب بازی یا لیوان و... می شکند یا چیزی را می اندازد از ترس اینکه دیگر دوستش ندارید ممکن است مسئله را انکار کند.خوب است برایش توضیح دهید که شما او را همیشه دوست دارید، حتی وقتی کاری کند که بهتر بود انجام نمیداد.
9-اعتماد :
بگذارید کودک شما بداند که به او اعتماد دارید و خود شما نیز قابل اعتماد هستید.سعی کنید حتی المقدور دروغ نگویید.مثلا وقتی قرار است به او آمپول بزنید نگویید اصلا درد ندارد و اگر قول دادید و نتوانستید عمل کنید شهامت عذرخواهی را داشته باشید.
منبع: کتاب این گونه فرزندتان را تربیت کنید