بخش اول:وظائف بانوان.......

برايش مادری كن

انسان در مواقع گرفتاری و بيماری احتياج به پرستار و غمخواردارد،دلش ميخواهد كسی باوی همدردی كند،به وسيله نوازش و دلجويی‏دردهايش را تسكين دهد.به وسيله دلداريها وتقويتهای روحی اعصابش‏را آرامش بخشد،مردها همان كودكان سابق هستند كه بزرگشده‏اند،هنوزهم احتياج به نوازشها و محبتهای مادر دارند،مرد وقتی با زنی پيمان‏زناشويیبست انتظار دارد كه در مواقع گرفتاری و بيماری درست ماننديك مادر مهربان از ویپرستاری و دلجويی كند.

خانم محترم،اگر شوهرت مريض شد بيش از سابق مهربانی كن،اظهار همدردی و تاسف كن،چنان وانمود كن كه از بيماری او شديداناراحت هستی،دلداريش بده،اسباب استراحت رابرايش فراهم ساز،بچه‏ها را ساكت كن تا اعصابش آرام گردد،اگر احتياج به دكتر و داروداردوسيله‏اش را فراهم ساز،هر غذايی را كه ميل دارد و برايش خوبست فوراتهيه كن،دم به دماز او احوالپرسی و دلجويی كن،سعی كن هر چه بيشتر دركنار بسترش بنشينی،اگر از شدتدرد خوابش نمی‏برد سعی كن تا ميتوانی‏بيدار بمان،وقتی بخواب رفتی گاهی كه بيدارميشوی سری باو بزن و اگرخواب نيست احوالپرسی كن،اگر شب را به بيخوابی گذراندهبامداداظهار ناراحتی كن،در روز اتاق را خلوت كن شايد خوابش ببرد،نوازشهاو دلسوزيهای تودردهايش را تسكين ميدهد و در بهبوديش كمك ميكند،به‏علاوه،اين قبيل كارها را از علائموفا و صميميت و محبت‏حقيقی‏می‏شمار،در نتيجه،به زندگی دلگرم ميشود،نسبت‏به تو علاقهبيشتری پيداميكند،اگر مريض شدی همين عمل را نسبت‏به تو انجام ميدهد. آری اين عمليك نوع شوهرداری است و رسول خدا فرمود:

«جهاد زن اينست كه خوب شوهرداری كند (1) ».

راز نگهدار باش

معمولا خانمها ميل دارند از اسرار و رموز شوهرشان با اطلاع‏شوند،ميخواهند از وضع كسب،مقدار درآمد،موجودی،اسرار كسبی،تصميمات آينده‏اش با خبر شوند.و بطور خلاصه ازشوهرشان انتظار دارندكه تمام اسرارش را در اختيار آنها بگذارد و چيزی را پنهان نكند،برعكس‏اكثر مردها هم حاضر نيستند تمام اسرارشان را در اختيار همسرشان قراردهند،وهمين موضوع گاهی سبب دلخوری و حتی بدبينی ميشود.

خانم شكايت ميكند كه شوهرم به من اعتماد ندارد،اسرارش را ازمن مخفی ميكند،با من يكرنگ و صريح نيست،گويا سر و سری دارد.

نميگذارد نامه‏هايش را بخوانم،درآمد و مقدار موجودی خودش را به من‏نميگويد،با من درددل نميكند،در جواب سؤالهای من طفره ميرود و حتی‏گاهی دروغ ميگويد،اتفاقا مردها همبی‏ميل نيستند كه اسرار و رموززندگی‏شان را در اختيار همسرشان قرار دهند.ليكن عذرشاناينست كه‏زنها راز نگهدار نيستند،دهانشان در و دروازه ندارد،ظرفيت ندارند مطلبی‏را بهطور كلی كتمان كنند،هر چه را شنيدند فورا برای ديگران بازگوميكنند،با اندك بهانه‏ایممكن است اسرار انسان را فاش كنند و اسباب‏دردسر او را فراهم سازند.اگر كسی بخواهداسرار انسان را كشف كند به‏آسانی می‏تواند همسرش را فريب داده به وسيله او به مقصدخويش نائل گردد،ممكن است‏بعض خانمها از دانستن مطالب سری سوء استفاده‏نمايند وحتی آنها را اسباب نفوذ در شوهر قرار داده در صورت عدم تمكين‏اسباب گرفتاری او را فراهمسازند.

البته عذر مردها تا حدودی موجه است،زنها زودتر از مردها تحت‏تاثير عواطف و احساساتقرار ميگيرند،معمولا احساساتشان بر تعقلشان‏غلبه دارد،وقتی عصبانی شوند خويشتن داریبرايشان دشوار است،درآنمواقع ممكن است از دانستن اسرار سوء استفاده نموده اسبابگرفتاری‏مرد را فراهم سازند.شايد خوانندگان از اين قبيل حوادث زياد سراغ‏داشته باشندليكن از باب نمونه به داستان زير توجه فرماييد:

«زنی بنام...راز شوهرش را فاش كرد و او محكوم به يك سال‏زندان شد،خانم ميگويد:منشوهرم را از جان و دل دوست دارم ولی اخيرابه من كم محبت‏شده بود،اين كار را كردم تا ازاين به بعد بيشتر دوستم‏بدارد،اين خانم گردنبند گرانقيمت‏خواسته بود ولی...زير بار نرفت.اوهم‏تقلب در ازدواجشان را فاش كرد تا بزندان بيفتد (2) ».

بنابراين اگر زن ميل داشته باشد كه شوهرش كاملا يك رنگ بوده‏چيزی را از او مخفی نكندبايد بقدری راز نگهدار و با احتياط باشد كه‏بدون اجازه شوهرش برای هيچكس و در هيچحال چيزی را نقل نكند،حتی برای خويشان و دوستان صميمی خودش اسرار شوهرش رافاش‏نكند،در راز نگهداری اين مقدار كافی نيست كه اسرارش را به ديگری‏بگويد و سفارشكند به كسی نگو،زيرا او هم به طور حتم دوستانی دارد،ممكن است اسرار شما را در اختيارآنها قرار دهد و سفارش كند به كسی نگوييد،يك وقت انسان متوجه ميشود كه اسرارش فاششده است.

بنابراين شخص عاقل اسرارش را به احدی نميگويد.

حضرت علی عليه السلام فرمود:«سينه عاقل صندوق اسرارش‏ميباشد (3) ».

علی عليه السلام فرمود:«خوبيهای دنيا و آخرت در دو چيز جمع‏است:راز نگهداری و دوستیبا خوبان،و تمام بديها در دو چيز جمع شده:

فاش كردن اسرار و دوستی با اشرار» (4) .

مديريت او را بپذير

هر مؤسسه يا اداره يا كارخانه يا كارگاه و بالاخره هر تشكيلات‏اجتماعی احتياج به يك مديرمسئول دارد.گر چه بايد بين افراد آن مؤسسه‏تعاون و همكاری وجود داشته باشد ليكن به هرحال بدون مدير بخوبی‏اداره نخواهد شد.اداره يك منزل يقينا از اداره هر مؤسسه‏ای دشوارتروبا ارزش‏تر است و احتياج بيشتری به مدير دارد.

در اين جهت ترديد نيست كه بايد در بين اعضای يك خانواده‏تفاهم كامل و تعاون و همكاریوجود داشته باشد ليكن وجود يك‏سرپرست عاقل و با تدبير هم برايشان ضرورت دارد،هرخانه‏ای كه يك‏مدير با تدبير و نافذ الكلمه‏ای نداشته باشد به طور حتم اوضاع منظمورضايتبخشی نخواهد داشت،سرپرستی خانه يا بايد به عهده مرد باشد و زن‏از او اطاعت كند،يا به عهده زن باشد و مرد فرمانبرداری كند،ليكن از آنجا كه اينكار غالبا از مردها بهتر ساختهاست چون تعقلاتشان‏بر احساساتشان غلبه دارد خداوند حكيم اين مسؤوليت‏بزرگ را بردوش‏او نهاده در قرآن شريف ميفرمايد:

«مردان سرپرست زنانند،زيرا خدا بعض افراد را بر بعض ديگربرتری داده است و برای اينكه ازمالهای خويش خرج كرده‏اند.پس زنان‏شايسته فرمانبردارند (5) ».