پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 8:33 PM
تاریخ: 1365/11/21
بسم الله الرحمن الرحیم
من مقدم میهمانان عزیزی که از بلاد مختلف تشریف آوردند در این کشور مظلوم، مقدم آنها را مبارکباد عرض می کنم و از خداوند تعالی مسالت می کنم که همه آنها و همه ملت های مستضعف جهان را در مقابل مستکبران پیروز فرماید.
مسائل ما زباد است، من بعضی از مسائل را عرض می کنم و امیدوارم که آقایان که در اطراف تشریف می برند توجه به این مسائل را به اهل ملت خودشان و به اشخاصی که متعهد هستند، آنها را تذکر بدهند. صورت اعمال همیشه شبیه به هم است، ظاهر عمل از یک فاجر فاسد ظاهر بشود یا کافر ظاهر بشود و از یک مؤمن موحد یا از یک ولی خدا، ظاهر یکی است. شمشیری که ابن ملجم می کشد و بهترین خلق الله را شهید می کند با شمشیری که بهترین خلق الله می کشد و عدوالله را اعدام می کند در صورت یکی است، شمشیر است و قدرت عمل است و کشتن آن طرف یا شهید کردن آن طرف. اما آنچه که ممتاز می کند این دو عمل را از هم و همه اعمال صادره از بشر به واسطه او ممتاز می شود آن عبارت از غایات اعمال است، انگیزه های اعمال است، این شمشیر برای چه کشیده شد و برای چه زده شد؟ این ندا برای چی بلند شد و برای چی ختم شد؟ اگر شمشیر برای خدا بلند بشود و برای خدا به پایین بیاید، این انگیزه، انگیزه الهی است. ارزشمند است. اگر برای شیطان باشد، این ابلیسی است و ارزشمند نیست، این در همه اعمال مردم است. در همه اعمال خصوصی انسان و در اعمال اجتماعی، سیاسی، انقلابی است.
انقلابات در دنیا زیاد واقع شده است و یک حکومت رفته است، حکومت دیگر آمده است، یک رژیم رفته، رژیم دیگر آمده است، ولی انقلاباتی که آمده است باید دید انگیزه انقلاب چه بوده است و برای چه چیز انقلاب واقع شده و ثمره این انقلاب چی هست و چه بوده. انقلاب فرانسه، شوروی، سایر انقلاباتی که در عالم واقع شده است، یک انقلاباتی بوده است و یک رژیم ها تغییر کردند به رژیمی دیگر، حکومت تغییر کرده به حکومت دیگر، اما انگیزه، انگیزه مادی بوده است، انگیزه دنیایی
بوده است. آن وقتی که روسیه قیام می کند و رژیم سابق را از بین می برد، انگیزه اش این بوده است که این دنیا دست من باشد نه دست او. الان هم که همه رژیم های دنیا در سر کار هستند، اینها اعمالشان اعمال دنیایی است. (یاکلون کما تاکل الانعام) : مثل همان حیواناتی که با هم جنگ می کنند و یکی دیگری را از بین می برد، انگیزه یک انگیزه طبیعی است، یک انگیزه دنیایی است. این دنیا را او می خواهد برای خودش حفظ کند، آن هم می خواهد برای خودش. قدرت را او برای خودش می خواهد، آن هم برای خودش می خواهد. اما انگیزه انبیاء در انقلاباتشان، در قیامشان دنیا نبوده است، اگر دنیا را اصلاح کردند تبع بوده است، انگیزه الهی بوده است، برای خدا بوده و برای معارف الهی و برای بسط عدالت الهی در جامعه. آن انگیزه است که این انقلابات را از هم جدا می کند.
ما این انقلابی که کردیم و ملت ما کرد، این را به حسب آن طوری که از اول ندای او بلند شد و الان هم این ندا بلند است، این انقلاب برای اسلام بوده است نه برای کشور، نه برای ملت، نه برای به دست آوردن یک حکومت. برای این که اسلام را از شر ابرقدرت ها و جنایتکارهای خارجی و از شر سلیقه های کج داخلی داخل اسلامی نجات بدهد. این انگیزه، انگیزه ای است که اگر چنانچه در جوان های ما ملاحظه بفرمایید، در عموم ملت ملاحظه بفرمایید، البته استثنا دارد، در همه جا استثنا هست، در زمان رسول الله هم استثنا بود، همیشه این استثناها هست، اما وقتی که وجهه عمومی مردم را در این حرکت هایی که دارند، در این شور و شوقی که دارند و رو به مرگ می روند با شور و شوق، از هر کدام بپرسید که تو چرا داری می روی به جبهه، می گوید: برای /این که/ خدا، برای اسلام، برای خدا، برای امر خداست. اما اگر فرض کنید که از یک سرباز روسی بپرسند که تو برای جبهه می روی چه کنی؟! او می گوید می خواهم این کشور را به دست بیاورم، می خواهم قدرت خود را توسعه بدهم. در عالم همیشه همین طور است. ما باید فکر این معنا باشیم که ما تلخی ها و شیرینی ها داشتیم. اما تلخی هایی که داشتیم برای این است که ما معارفمان ناقص است. شما ملاحظه کنید که بهترین خلق الله در عصر خودش، حضرت سیدالشهداسلام الله علیه و بهترین جوانان بنی هاشم و اصحاب او شهید شدند و از این دنیا رفتند با شهادت، لکن وقتی که در آن مجلس پلید یزید صحبت می شود، حضرت زینب سلام الله علیها قسم می خورد که (ماراینا الا جمیلا) : رفتن یک انسان کامل، شهادت یک انسان کامل در نظر اولیاء خدا جمیل است، نه برای این که جنگ کرده و کشته شده، برای این که جنگ برای خدا بوده است، قیام برای خدا بوده است. اگر این معنا را تزریق کنند، این میهمان های ما، این میهمان های عزیز ما در مملکت هایی که می روند به مردم بگویند که جوان های ایران با این انگیزه دارند خودشان را به جبهه می رسانند و به شهادت، و شهادت را فوز عظیم می دانند. این شهادت فوز عظیم دانستن نه از باب این است که کشته شدن است، خوب! کشته شدن، طرف ما هم کشته می شود، از باب این است که این انگیزه برای اسلام است، وقتی انگیزه برای اسلام شد، دیگر لذت دارد نه غم، منتها ما چون ناقص هستیم و نرسیدیم به آن مقامی که باید برسیم، از این جهت تلخی داریم. ما البته تلخی ها داشتیم به حسب این وضع روحی ای که داریم، از ما اشخاص بزرگ شهید شده
است به دست اشخاص پلید و خانوارها، خانواده ها، اطفال اینها الان دارند کشته می شوند و این برای ما سخت است، برای ما دشوار است، لکن وقتی انگیزه را ملاحظه کنیم و غایات اعمال را ملاحظه کنیم و اگر بفهمیم این مقاصدی که انبیاء داشتند و آن کارهایی که انبیاء کردند و آن کارهایی که در صدر اسلام واقع شده است، چه جور بوده است برای ما سهل می شود. یعنی خوف از بین می رود، تلخی مبدل به لذت می شود، ناگواری مبدل به گوارایی می شود و هر چه طرف این انگیزه پیش برویم و این مطلب روحی را بر خودمان تزریق کنیم و با مجاهدت پیش برویم، این اسباب این می شود که هیچ تلخی ما در دنیا نبینیم مگر آن چیزی که مخالف اسلام است. آنی که مخالف اسلام است برای ما تلخ باشد و آن چیزی که برای اسلام است، برای ما شیرین باشد.
سعی کنیدکه انگیزه ها،انگیزه های الهی باشد
شما می بینید با این که هر روز تقریباً ایران زده می شود و عده کثیری از بچه ها، از کودک ها، از زن های پیر، از مردهای پیر، از مردم عادی، دارند خراب می شود خانه ها به رویشان، معذلک از همان زیر آوارها که در می آیند، حرفشان این است که ما باید تا پیروزی جنگ کنیم، این یک انگیزه ای است که در این جوان های ما پیدا شده است و امید است که در ما هم پیدا بشود. من واقعاً وقتی که بعضی از این جوان ها را می بینم، بعضی از این صحبت های جوان ها را می شنوم، بعضی از این شادی های آنها را می بینم در جبهه ها، می بینم که جایی که الان آتش است و هر روز آتشبازی است، اینها با سرافرازی و با عظمت روح و با شادی دارند پیش می روند، من متحیر می شوم و از این حسرت می برم که ما نرسیدیم به یک همچو مقامی. سعی کنید که انگیزه ها، انگیزه های الهی باشد. سعی کنید که به مردم خودتان هر جا هستند، به کشورهای خودتان هر جا هستند تزریق کنید که انگیزه هایشان الهی باشد، برای کشورگیری نباشد، برای سلطه نباشد، برای دنیا نباشد، گمان نکنند که دنیا یک چیزی است که باقی می ماند، چند روز می ماند دست این و از بین می رود. آن چیزی که باقی می ماند آنی است که لله تعالی است. (ما عندکم ینفدو ما عندالله باق) +. (ما عندالله) آن چیزهایی است که انسان برای خدا می کند، آنها باقی هست و آن چیزی که پیش خود ما هست از دنیا و از جهاتی که نفسانیت ما دارد، اینها از بین می رود.
پس بنابراین شما مطالعه کنید در حال این کشور، در حال این ملت و بگویید این ملت را و این کشور را برای کشورهای خودتان، شاید انشاءالله همین انگیزه ها پیدا بشود و از سلطه های خارجی کم بشود. و ما امیدواریم که جوانان ما در این اوقات همان طوری که از اول بودند و با شادی به طرف جنگ می رفتند و به طرف رساندن اسلام به پیروزی و خارج کردن اسلام از شر ابرقدرت های خارجی و سلیقه های کج داخلی ای که در داخل کشورهای اسلامی هست، اینها برای شر اینها و از بین بردن اینها پیروز بشوند و برسند به جایی که حکومت اسلامی توسعه پیدا کند در همه جا و عدل اسلامی در همه جا توسعه پیدا بکند و عدل اسلامی این است که همه حکومت هایی که در دنیا هستند، روی موازین اسلامی حکومت بکنند. و ما امیدواریم که این امر به تدریج مهیا بشود برای آن وقتی که آن عدل بزرگ اسلامی در روی زمین توسعه پیدا می کند و حکومت ها، حکومت عدل می شوند.
و من از خدای تبارک و تعالی برای پیروزی اسلام و برای کسانی که به اسلام خدمت می کنند و کسانی که دنباله اسلام هستند، رحمت و مغفرت طلب می کنم و از خدای تبارک و تعالی برای کسانی که در راه اسلام شهید شدند، یا معلول شدند، یا اسیر شدند، برای آنها سلامت و خروج از سلطه قدرت ها دعا می کنم و امیدوارم که همه شما و همه آنها سلامت باشند و دنیا و آخرت شما انشاءالله اصلاح بشود.
والسلام علیکم و رحمةالله
شما می بینید با این که هر روز تقریبا ایران زده می شود و عده کثیری از بچه ها‚ از کودک ها‚ از زن های پیر‚ از مردهای پیر‚ از مردم عادی‚ دارند خراب می شود خانه ها به رویشان‚ معذلک از همان زیر آوارها که در می آیند‚ حرفشان این است که ما باید تا پیروزی جنگ کنیم‚ این یک انگیزه ای است که در این جوان های ما پیدا شده است و امید است که در ما هم پیدا بشود. من واقعا وقتی که بعضی از این جوان ها را می بینم‚ بعضی از این صحبت های جوان ها را می شنوم‚ بعضی از این شادی های آنها را می بینم در جبهه ها‚ می بینم که جایی که الان آتش است و هر روز آتشبازی است‚ اینها با سرافرازی و با عظمت روح و با شادی دارند پیش می روند‚ من متحیر می شوم و از این حسرت می برم که ما نرسیدیم به یک همچو مقامی. سعی کنید که انگیزه ها‚ انگیزه های الهی باشد. سعی کنید که به مردم خودتان هر جا هستند‚ به کشورهای خودتان هر جا هستند تزریق کنید که انگیزه هایشان الهی باشد‚ برای کشورگیری نباشد‚ برای سلطه نباشد‚ برای دنیا نباشد‚ گمان نکنند که دنیا یک چیزی است که باقی می ماند‚ چند روز می ماند دست این و از بین می رود. آن چیزی که باقی می ماند آنی است که لله تعالی است. (ما عندکم ینفدو ما عندالله باق) ‚ (ما عندالله) آن چیزهایی است که انسان برای خدا می کند‚ آنها باقی هست و آن چیزی که پیش خود ما هست از دنیا و از جهاتی که نفسانیت ما دارد‚ اینها از بین می رود.
پس بنابراین شما مطالعه کنید در حال این کشور‚ در حال این ملت و بگویید این ملت را و این کشور را برای کشورهای خودتان‚ شاید انشای الله همین انگیزه ها پیدا بشود و از سلطه های خارجی کم بشود. و ما امیدواریم که جوانان ما در این اوقات همان طوری که از اول بودند و با شادی به طرف جنگ می رفتند و به طرف رساندن اسلام به پیروزی و خارج کردن اسلام از شر ابرقدرت های خارجی و سلیقه های کج داخلی ای که در داخل کشورهای اسلامی هست‚ اینها برای شر اینها و از بین بردن اینها پیروز بشوند و برسند به جایی که حکومت اسلامی توسعه پیدا کند در همه جا و عدل اسلامی در همه جا توسعه پیدا بکند و عدل اسلامی این است که همه حکومت هایی که در دنیا هستند‚ روی
موازین اسلامی حکومت بکنند. و ما امیدواریم که این امر به تدریج مهیا بشود برای آن وقتی که آن عدل بزرگ اسلامی در روی زمین توسعه پیدا می کند و حکومت ها‚ حکومت عدل می شوند.
و من از خدای تبارک و تعالی برای پیروزی اسلام و برای کسانی که به اسلام خدمت می کنند و کسانی که دنباله اسلام هستند‚ رحمت و مغفرت طلب می کنم و از خدای تبارک و تعالی برای کسانی که در راه اسلام شهید شدند‚ یا معلول شدند‚ یا اسیر شدند‚ برای آنها سلامت و خروج از سلطه قدرت ها دعا می کنم و امیدوارم که همه شما و همه آنها سلامت باشند و دنیا و آخرت شما انشای الله اصلاح بشود.
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
