پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 8:22 PM
تاریخ: 1363/06/15
بسم الله الرحمن الرحیم
من هم متقابلاً به همه آقایان، به همه امت مسلمان دنیا و مستضعفین، این عید سعید را تبریک عرض می کنم و امیدوارم خدای تبارک و تعالی به برکت این عید و سایر اعیاد شریفه، ما را و همه ملت های مسلمان را هدایت کند که به راه مستقیم اسلام سیر کنیم و به مقاصد اسلامی فکر کنیم و بتوانیم بین مسلمین یک آشتی، یک وحدتی ایجاد کنیم. حضرت ابراهیم (علیه السلام) که این عید منتسب به او هست و بنیانگذار ایثار است، صورت عمل، یک معناست و معنا و محتوای عمل، یک باب دیگر. این جا صورت عمل هم یک مشکلی است برای حلش و یک امری است که فوق طاقت نوع بشر است. اما آن چیزی که ابراهیم (علیه السلام) را ابراهیم می کند، مسأله این صورت نیست، مسأله آن سیری است که فرموده است و منتهی به این مسائل شده است. ابراهیم که به حسب روایات شریفه ما، در آن وقتی که طرف آتش داشت می رفت، ملائکه آسمان به او گفتند که حاجت دارید؟ گفت به شماها نه. آن یک باب دیگری از معارف را داشته است. و ما صورت عمل را می بینیم و از آن هم اعجاب می کنیم و اعجاب آور هم هست. لکن آنهایی که اهل معارف الهی هستند، باطن این صورت را ملاحظه می کنند. اصل اعمال انبیا مطلقاً به حسب صورت، با اعمال ما به حسب نوع موافق است. آنها نماز می خوانند ما هم نماز می خوانیم، آنها روزه می گیرند ما هم روزه می گیریم، آنها حج می روند ما هم حج می رویم، آنها قربانی می کنند ما هم قربانی می کنیم، وقوف می کنند ما هم وقوف می کنیم، این صورت را همه با هم مشترکیم. لکن تفاوت آن چیزی که اعمال ما را با آنها متفاوت می کند و اعمال انبیا را بعضی ها با بعض دیگر متفاوت می کند، آن مغز عمل است. آن چیزی است که آنها از آن مبدا الهام می گیرند و این اعمال را با الهام از آن جا عمل می کنند. مسأله وحی و گرفتن وحی که در انبیا هست - و آنها هم متفاوت هست یکی از امور مهمی است که انسان تصورش را نمی تواند بکند که مسأله چی هست و از چی بوده است. واسطه، جبرئیل است، جبرئیل چه جور واسطه بوده است؟ آیا پیغمبر نازل کرده است جبرئیل را و به ولایت او نازل شده است؟ با جبرئیل نازل شده است و آن وحی را رسانده است؟ مسائلی که در آن صحبت است.
مسأله قربانی فرزند یک باب است که به حسب البته دید نوع بشر، مسأله مهمی است، لکن آن چیزی که مبدا این عمل می شود، آن چیزی که مقابله ما بین پدر و پسر را در آن جا متحقق می کند، این یک مسائل قلبی و روحی و معنوی است، فوق این مسائلی که ماها می فهمیم. ما همه می گوییم که ایثار کرد، قربانی کرد و واقعاً این طور بوده است، خوب! مهم هم هست. لکن آیا در نظر ابراهیم (علیه السلام) هم ایثار بوده است؟ ابراهیم هم در نظرش این بوده است که حالا یک چیزی، تحفه ای می برد پیش خدا؟ اسماعیل هم سلام الله علیه در نظرش بوده که یک جانفشانی دارد می کند برای خدا؟ یا مسأله این نیست. این مسأله ای است که تا نفسانیت انسان هست، خودیت انسان هست، ایثار اسمش هست. من ایثار می کنم در راه خدا فرزندم را، من ایثار می کنم در راه خدا جان خودم را. این، برای ما مهم است و زیاد مهم است، برای ابراهیم نیست مسأله این، ایثار نیست. ابراهیم خودی نمی بیند تا ایثاری کرده باشد، اسماعیل خودی نمی بیند تا ایثار کرده باشد. ایثار این است که من هستم و تو هستی و عمل من و برای تو و ایثار. این، در نظر بزرگان اهل معرفت و اولیای خدا شرک است، در عین حالی که در نظر ما کمال بزرگی است، ایثار بزرگی است.
عید برای ما یک معنا دارد، برای ابراهیم و برای پیغمبرها یک معنای دیگری دارد، ما هم عید می کنیم، آنها هم عید می گیرند، لکن آنهایی که عید می گیرند عید لقاء است، آنها عود می کنند به آن جایی که از آن جا ظاهر شدند و عید می گیرند برای این امر، البته بعد از ارجاع - به، باز - از آن معنای سیر الهی، بعد از ارجاع اسمش عید می شود. و بعدهای معنویش بسیار زیاد است و دست ما از آن کوتاه است و بعدهای سیاسی و اجتماعی اش هم زیاد است و زیاد بوده است و امیدواریم که زیاد بشود.
امیدواریم که مسلمان ها به خود بیایند و از همین عباداتی که خدای تبارک و تعالی برای آنها مقرر فرموده است، از همین ها، هم سیر معنوی بکنند و هم برداشت های سیاسی و هم عمل. این طور نباشد که نماز را ما همان جهت تقرب الی الله آن را ملاحظه کنیم البته آن بالاترین چیز است. لکن بعد از این که انسان نمازگزار شد ایثارگر خواهد شد، بعد از آن که ایثارگر شد، برای اسلام خدمت خواهد کرد. و حج که در اوجهات اجتماعی و سیاسی بیشتر ظاهر است، این بحمدالله امسال تا کنونش خوب برگزار شده است و امیدواریم که از این به بعدش هم خوب برگزار بشود و بعدها هم افزوده بشود و مسلمین را بیدار بکنند این حجاجی که در بیت الله الحرام هستند. گرچه مع الاسف بعضی از آخوندهای بسیار نافهم یا بسیار موذی در همین مقطع از زمان شروع کردند به چیزهایی نوشتن و رساله هایی پخش کردند و نسبت به شیعه و نسبت به ائمه شیعه و نسبت به طریقه شیعه جسارت کردند و این در یک همچو مقطعی که عقلای طرفین، عقلای مذاهب با هم جمع شدند و علمای مذاهب با هم جمع شدند و می خواهند فکر بکنند برای مصالح اسلام، در یک همچو مقطع یک همچو رساله منتشر می شود،
کانه خطر برای آمریکا دیدند و واویلا بلند کردند. آن آخوند احمقی که در یک همچو مقطع از زمان به بعض مقدسات شیعه جسارت می کند، درصدد این است که در مقابل او هم یک کسی پیدا بشود، آن هم یک چیزی بگوید و موجب بشود که بین مسلمین در یک همچو مقطع از زمانی که دارد وحدت ایجاد می کند، اختلاف ایجاد بشود. واقعاً اسلام چه کند با این طرز فکرها، با این طرز عمل ها؟ اسلام چه کند با این آخوندهایی که خودشان را به صورت یک روحانی در آوردند و در بین مردم پخش هستند؟ این گرفتاری است که در یک همچو موقعی که مسلمین دارند فکر می کنند، او به عنوان این که من دیدم که بعض از جوان ها متمایل به این اجتماع شدند، متمایل به این ایران شدند، تکلیف دیدم به این که بگویم و اینها مشترکند، اینها مجوسند اینها چطورند اینها چطورند و به بعض مقدسات جسارت کردند. این، جز این که خدمت به استعمار است، خدمت به قدرت های بزرگ است و کارشکنی برای اسلام و مسلمین است؟ ما باید فکر کنیم برای این مسائل. مسلمان ها باید فکر کنند برای این مسائل و این اشخاصی که این طور در صدد شکستن وحدت مسلمین اند.
و بالجمله من امیدوارم که ایران با این راهی که به پیش گرفته است فقط ملاحظه آن جهات صوری را نکند و ملاحظه جهات معنوی را هم بکند. تمام مسائل برای معنویات است. پیغمبرها هم که آمدند و احکام را منتشر کردند برای این است که تزکیه بکنند مردم را (یزکیهم و یعلمهم الکتاب) همه برای این آمدند که مردم را با مبدا وحی آشنا کنند، سیرالی الله بدهند، صراط مستقیم، هدایت را به صراط مستقیم بکنند. و ما ایرانی ها و مسلمان ها علاوه بر این که جهاد در راه اسلام می کنیم، باید از جهاد اکبر هم غافل نباشیم، از جهاد به نفس هم غافل نباشیم که مبدا همه امور است. و باید این اعیاد را همان طوری که عید می دانیم برای مسلمین و ذخر و شرف می دانیم برای پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) باید ما خودمان مهیا بشویم که برای پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) ذخر و شرف باشیم. طوری عمل بکنیم، در مکه، در مدینه، در همه جا و با همه مسلمین در هر جا، طوری رفتار بکنیم که این اسباب شرافت اسلام بشود، اسباب این بشود که مردم بفهمند که اسلام چه جور تربیت می خواهد بکند، از تربیت اسلامی مردم ملتفت بشوند که اسلام آمده است برای چی، قرآن شریف آمده است برای چی.
تمام مسائلی که هست ما می خواهیم دست ظالم ها را کوتاه کنیم انشاء الله و می خواهیم که قدرت ها را سرکوب کنیم و پایشان را از این بلاد مسلمین کوتاه کنیم انشاء الله، همه اینها مقدمه این است که یک آرامشی در این بلاد پیدا بشود و دنبال این آرامش یک سیر روحی پیدا بشود، یک هدایت به سوی خدا پیدا بشود. آن چیزی که اساس است سیر الی الله است، توجه به خداست، همه عبادات برای اوست، همه زحمات انبیا از آدم تا خاتم برای این معنا هست که سیر الی الله باشد. شکستن بت نفس که بالاترین بت هاست و شکستن دنبال او شکستن بت های دیگر.
بحمدالله امسال در مکه با این تظاهرات عظیم و با این شعارهای کوبنده یک مقداری از صولت
بت ها شکسته شد و انشاء الله بعدها هم خواهد شد. و امیدواریم که هر سال بر این مسائل اضافه بشود و مسلمان ها متصل بشوند به هم و همراه هم فریاد بکشند در جایی که جای فریاد است. و خدای تبارک و تعالی از خدای تبارک و تعالی می خواهم که همه ما را بیدار کند و همه مسلمین را بیدار کند و توجه آنها را به مصالح اسلام و به مصالح مسلمین بیشتر بکند. و امیدوارم که دولت های منطقه هم به خود بیایند و از تبلیغات سویی که این آخوندها می کنند، خودشان را کنار بکشند و از تبلیغات سویی که آمریکا و عمال او می کنند خودشان را کنار بکشند و با یک وحدت کلمه بروند تا این که اسلام را از دست این خونخوارها نجات بدهند و بلاد مسلمین را از دست این اشخاص که می خواهند ببلعند همه بلاد مسلمین را، نجات بدهند. خدای تبارک و تعالی به همه ما و به همه شما توفیق عنایت کند که این اعیاد را با آشنایی به اسلام و احکام اسلام عید بگیریم.
والسلام علیکم و رحمه الله
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
