پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 8:16 PM
تاریخ: 1362/08/29
بسم الله الرحمن الرحیم
من تشکر می کنم از آقایان علما و فضلا و قضات که تشریف آوردند و ما را مفتخر کردند به این تشریف فرمائی. و من امیدوارم که خداوند همه را حفظ کند و در پناه خودش توفیق بدهد که خدمت کنند. ما در هر قضیه ای که فکر می کنیم که در سابق، در این رژیم بوده است دست روی هر کدام که می گذاریم، می گوییم این بدتر از دیگران بوده. وقتی می رویم سراغ آن یکی، آنجا می گوییم این بدتر از دیگران بوده و هکذا. وقتی قوه دادگستری اش را و قوه قضائیه اش را شما نگاه کنید می بینید که آن چیزی که در آن نبوده است اسلام بوده و عدالت اسلامی و وقتی که به مجلس اش نگاه می کردیم می بینیم آنکه نبوده است ارتباطش با مردم. وقتی به ارتش اش نگاه می کردیم می بینیم که آنکه نبوده است فعالیت در راه کشور خودشان. لابد آقایان اطلاع دارند که آنوقت متفقین آمدند و حمله کردند به ایران، زمان رضاخان با آن هیاهوئی که رضاخان در آورده بود که ما دیگر چه هستیم و چه هستیم، سه ساعت گفته بودند که اینها مقاومت کردند در مقابل آنها و بعد که رضاخان از یکی از اینها (سرکردگان آنوقت) پرسیده بود که چرا سه ساعت؟ گفته بود که قربان سه ساعت حرف است، آنها آمدند و ما رفتیم. مسأله این بود. ارتش آنطور بود، دولت آن بود که دیدید. شما بسیارتان، خوب، این اواخر دیگر یادتان است فرمانداران و فرماندهان و استانداران و اینها آنها بوده است که ملاحظه کردید و دادگستری اش هم آن بود که اطلاع دارید، مجلس اش هم آن بود، دانشگاهش هم آن بود. عرض کردم وقتی سراغ دانشگاه می رویم و می بینیم که بدتر از همه جا دانشگاه بوده است. وقتی سراغ قضات می رویم و می بینیم بدتر از همه این بود و زحمت دارد که اینها اصلاح بشود. و خداوند تأیید کرده است این جمهوری اسلامی را که در ظرف این مدت کم در صورتی که انقلاب بوده، در صورتی که همه کشورهای بزرگ مخالف بودند با ایران به همه معنا و فشارهایشان را بر این کشور به همه طرف وارد کردند، تبلیغات سرتاسری آنطور کرده است، معذلک در این مدت کم در همه جا یک پیشرفت های چشمگیر شده است. دانشگاه بحمدالله و امیدوارم که به زودی همه جهاتش درست بشود و روی موازین باشد و دادگستری و قوه قضائیه بحمدالله کار زیاد کردند. و موجب سرافرازی یک ملت است
که در مدت بسیار کم با همه مشکلات و یا اینکه مهیا نبودند علمای ما برای قضاوت و امر قضاوت، ارتباط با آنها نداشته است، معذلک موفق شده اند و تاکنون خدمت های فراوان کرده اند و من امیدوارم که همه علمای بلادی که در سرتاسر ایران هستند و تمام حوزه هایی که در سرتاسر ایران هستند، اینها این جمهوری را که از خودشان می دانند، آن چیزهایی که نقص وارد می شود در اینها و احساس می کنند و که ناقص است، جدیت کنند، کامل بشود.
کشور امروز مال خود شماست و خود شما باید اداره کنید. قوه قضائیه امروز قوه قضائیه اسلامی است و رو به اسلام دارد می رود و باید خود علمای اسلام این را تقویت کنند و افراد را بفرستند، علمائی که در بلاد هستند یا خودشان یا کسانی که مربوط به آنهاست و می توانند قضاوت کنند، پیشنهاد کنند که وارد بشوند در این قوه قضائیه تا انشاءالله رفع نقیصه به همه معنا بشود. نباید ما حالا بنشینیم امید این پیدا کنیم که خیر، خودش می شود. نه، هیچ امری خودش نمی شود، با کوشش امرها تحقق پیدا می کند. و در واقع قضا هم از باب اینکه یک واجب شرعی است بر همه مگر اینکه به مقدار کفایت داشته باشیم، از این جهت این عمل به یک وظیفه شرعی و اسلامی است و عذری نیست از برای ما امروز که بگوییم ما نتوانستیم، یا ما داخل کار نبودیم. نخیر، همه شما، هر یک از آقایان در هر جا هستند اینها پیشنهاد کنند و وارد بشوند قوه قضائیه را تقویت بکنند. کسانی که در حوزه ها هستند و آنهایی که درس خوانده هستند و در حوزه ها دیگر سمت مدرسی و اینطور چیزها را ندارند، آنها هم تشریف بیاورند و این قوه قضائیه را تقویت بکنند تا انشاءالله درست بشود این قوه. اگر این قوه قضائیه درست بشود، بسیاری از مشکلات کشور درست می شود. مردم سروکار دارند با این قوه، با دادگستری سروکار دارند و به شما آقایان قضات هم عرض می کنم که خدا را در نظر داشته باشید در باب قضا. قوه قضائیه سروکارش با جان مردم است، با مال مردم است، با نوامیس مردم است و باید همیشه خدا را ناظر و حاضر ببینید که خدای نخواسته نبادا یک اشتباهی در کار بشود، یک وقت خطائی بشود. خطای شماها بزرگ است و ممکن است یک خطا موجب قتل یک کسی بشود، یک خطا موجب به باد رفتن آبروی کسی بشود. اینها را باید بسیار نظر بکنید و بسیار دقت بکنید که این شغل در عین حالی که واجب است و لازم است همه ما در صورتی که به مقدار کفایت نباشد همه شرکت بکنند و بسیار شریف است، در عین حال، خوب، مسؤولیتش هم بسیار زیاد است و باید انشاءالله همه آقایان جدیت بکنند که این قوه قضائیه به آنطوری که شارع مقدس می خواهد، به آنطور عمل بشود و البته از باب اینکه حوزه ها مهیا نبودند و دست شان از قضا کوتاه بوده و مهیا برای این کار نبودند، حالا که مهیا شدند، حوزه ها هم به راه افتادند برای اینکه این کار را تتمیم کنند. و دروسی راجع به قضا - راجع به مربوط به قضا در حوزه ها درست عمل بشود و درس هائی گفته بشود تا اینکه انشاءالله به زودی این پرسنلی که ایشان می گویند که باز به قدر پانصد نفر ناقص داریم انشاءالله درست بشود. این پانصد نفر در حوزه اصفهان و مشهد و تبریز و سایر جاها چیزی نیست. خوب از آنجا بیایند و قم هم که خوب کمک می کند و امیدوارم که انشاءالله همه موفق بشوید و خداوند
همه را تأیید کند که خودمان کارهای خودمان را انجام بدهیم.
و من عرض می کنم که ما که امروز گرفتار این بلیات هستیم، گرفتار این دولت ها هستیم، گرفتار این قدرت های بزرگ هستیم، باید خودمان همه جهات خودمان را خودمان حفظ کنیم. شما می بینید که در هر جا برای اسلام یک گرفتاری پیش می آورند با یک اسمی روی آن می گذارند و یک بساطی درست می کردند. ما آنوقت خیال می کردیم که صدام این است که تلافی می کند، بیخودی، در جنگ شکست می خورد آنوقت تلافی اش را سر خوزستان در می آورد و کردستان. خیال کردیم که این کار، کار صدامی است. معلوم شد که همه هستند. چند نفر به واسطه اینکه آنقدر صدمه دیدند از این قدرت های بزرگ و از آمریکا و از اسرائیل و از فرانسه و از امثال اینها، اینقدر صدمه دیدند، چند نفر خودشان را فدا می کنند برای ملت خودشان و می روند یک جائی را منفجر می کنند. بعد اسرائیل تلافی می کند. خوب، از اسرائیل همه متوقع اند. اسرائیل ذاتش همین است ذات است که باید عمل بکند اینطوری که می کند. اما فرانسه که خودش را یک ملت چه می داند و آنقدر در طول تاریخ ادعا کرده است، چرا اینطور تروریست از کار در آمد؟
ملت فرانسه باید این مطلب را احساس بکند که در طول تاریخ آنقدر که از فرانسه تعریف کردید و کتاب نوشتید و چه کردید، در این برهه زمان آبروی فرانسه را این دولت از بین برد. دولت فرانسه آبروی ملت فرانسه را از بین برد، صورت ملت فرانسه را یک صورت مشوه جلوه داد در بین ملت ها. اکثر ملت ها و مردم ها تمیز نمی دهند که، جدا نمی کنند دولت را از ملت، خصوصاً آنجاهایی که جمهوری است. آنجاهایی که جمهوری است، ملت است که باید اساس را در دست بگیرد. نمی پذیرند از ملت فرانسه که او بگوید دولت ما اینطوری است دولت فرانسه ملت فرانسه به فکر بیفتد که آبروی خودش را که دارد از بین می رود حفظ بکند و این دولت را سر جای خودش بنشاند، این دولت را کنار بگذارد. این دولتی که تروریست اعظم باید اسمش را گذاشت برای اینکه هر چه تروریست است جمع می شود در فرانسه، بعد هم خودش تروریستی می کند یک کسی او را می زند به واسطه اینکه جنایتکار است، او می زند یک کس دیگری را می کشد، تلافی می کند سر کس دیگری. خوب، این ملت فرانسه باید فکر این کار باشد و همین طور ملت های دیگر. ملت ها که تقصیری ندارند. تقصیر ملت هایی که جمهوری هستند این است که رأی می دهند به اینها و بعد که رأی دادند اختیار را به دست اینها می دهند، باید بعد که چیز کردند، با تظاهرات، با چیزها این کار را کنار بگذارند. الان هم می توانند این کار را بکنند. حفظ کنند آبروئی را که در طول تاریخ شما برای فرانسه درست کردید، این را حفظش کنید، اینها دارند از بین می برند اینها تروریست شده اند.
دولت فرانسه از آنجا که می بیند که از عراق طلب دارد و طلبش را نمی تواند بدهد، تلافی اش را سر ایرانی ها در می آورد. تلافی سر ایرانی برای چه در می آورد، خوب عراق نمی تواند طلب شما را
بدهد از خودش وصول کنید چرا به او طیاره، نمی دانم چه می دهید که ایران را بزند؟
وضع الان اینطور شده است که اصلاً گرفتار شده ایم ما بین قوه های مقتدری که برخلاف نظر حتی ملت خودشان عمل می کنند. گمان نمی کنم که ملت آمریکا راضی باشد که از که دولت آمریکا از هر سوراخی سرش را بیرون بیاورد و جوان های خودشان را به کشتن بدهد و همین طور فرانسه و سایر جاها. حالا که انگلیس هم آمده است، فرانسه هم سرش را تو سرها آورده، جزو خیاطها شده است. آن پالان دوز را می گفتند که همراه خیاطها می رفت، گفتند تو کجا می روی؟ گفت: ما هم اهل بخیه هستیم. حالا این قدرتمندهای بزرگ که در دنیا جمع شده اند و مردم را دارند اذیت می کنند، از آن طرف فرانسه هم آمده و انگلستان هم تازه آمده و خودشان را سرشان را داخل در سرها کرده اند که بگویند ما هم جزو بخیه زن ها هستیم. چرا وضع اینطور شده؟ مگر آنها چه بردند در این کار؟ مگر آنها در این جنایات چه شرافتی تهیه کرده اند؟ الان امریکا، دولت امریکا، دولت شوروی که این جنایات را می کنند و با هم مسابقه می کنند در جنایتکاری، در ظلم به مردم، در جنایت به مردم، مگر آنها چه بردند که شما می خواهید - شما هم - همراه آنها باشید؟ شما هم بروید چه بکنید؟ بالاخره مسلمین باید فکر بکنند، این مسلمان ها و این اعراب که تقریباً اکثر بسیاری از مسلمین را تشکیل می دهند و گرفتار دست اینها هستند، اینها فکر بکنند که نباید اینطور خودشان را دست آنها بدهند که هر جا الان لبنان را آنطور کرده اند، لبنانی دیگر برای کسی نمانده است. خوب، چرا این اختلافات را شما دست بر نمی دارید تا اینکه اینها نتوانند بیایند سراغ شما و چرا باید آنها بیایند و مردم را آنطور اذیت بدهند به اسم اینکه ما می خواهیم اصلاح بکنیم؟ این اصلاح که نیست. شما اگر مصلح بودید، اگر صلح طلب بودید که اینطور وضع نبود. شما صلح طلبید و می آیید در لبنان به اسم اینکه ما صلح طلب هستیم و مردم را ناراحت می کنید. شما بروید کنار، مردم خودشان کار خودشان را درست می کنند نمی گذارید که مردم اصلاح کنند کار خودشان را. هر کدامتان به یک اسمی وارد می شوید در یک کشوری مثلاً فرض کنید که روسیه وارد می شود در افغانستان به اسم اینکه می خواهیم اصلاح کنیم. آنجا را، آمریکا و فرانسه و انگلستان و اینها هم وارد می شوند در لبنان می خواهیم اصلاح کنیم. این برای این است که مسلمان ها بیدار نیستند، دولت های مسلمین نمی دانند چه قوه دست شان هست و چه جور اینها را می توانند از بین ببرند. اگر - یک - ده روز این مسلمین منافع خودشان را قطع کنند از شرق و غرب، آنها سرجای خودشان می نشینند، ولی - چه - افسوس این است که نمی توانند، نمی فهمند چه باید بکنند. آنها را ترسانده اند به طوری که اگر چنانچه بکنید چه خواهد شد. خوب، این اگر در ایران هم بود، لکن ایران کار خودش را کرد و هیچ کاری هم نتوانستند بکنند. حالا هم نمی توانند بکنند، بعدها هم نمی توانند بکنند. یعنی مادامی که ایران این ایران است، مادامی که بین همه روابط اسلامی و انسانی هست، مادامی که یک ملت هست اینها، مادامی که زن و مرد و بچه و بزرگ
ایران این وضع را دارند، هیچ قدرتی در عالم نمی تواند کاری بکند. چرا مسلمان ها اینطور نشوند؟ چرا حجاز اینطور نشود؟ و چرا عراق اینطور نشود؟ و مع الاسف به واسطه حماقت بعض - رأس - رئوس، به جان هم می اندازند همه را. این را وادار می کنند، حمله کند به ایران، آنقدر ضرر ببرد، آنقدر رنج ببرد، آنقدر چه بکند ملت عراق را، آنطور صدمه وارد به آن بکند برای یک حماقتی که آنها گفتند برو سردار قادسیه بشو، از آن طرف هم فلسطینی ها را به جان هم انداخته اند، جنگ بین خودشان آنطور می بینید که واقع شده از آن ور هم اختلاف ما بین خود ما، دولت های مسلمین. آخر چرا باید اینطور باشد؟ اینها اگر واقعاً بیدار بشوند و بفهمند چه قدرتی در دست شان هست و چه منابعی در دست اینها هست که منابع، رگ حیات آنها در دست اینهاست، خوب، با هم روابط پیدا می کنند، روابط دوستی پیدا می کنند. خوب، ماهی فریاد می زنیم که آقا بیایید با هم دوست باشیم، چه هی آنها می گویند نه، ایران می خواهد همه کشورهای دنیا را از بین ببرد. ایران چرا می خواهد ببرد، ایران می خواهد همه را اصلاح کند می خواهد که با هم باشند همه شان، برادر باشند همه شان. معذلک نمی فهمند و باید چه کرد این را. و من امیدوارم که کم کم درست بشود و کم کم ملت ها بیدار بشوند و از راه ملت ها این کارها اصلاح بشود و انشاءالله خداوند تأیید می کند و خداوند شما را و همه کسانی که در این کشور خدمت می کنند، به این کشور خدمت می کنند، به اسلام، تأیید کند و مادامی که قصد خالص باشد، توجه به خدا باشد و خالص باشد، تا اینطور باشد بلا اشکال پیروز است این کشور و از اینجا هم موجش می رسد به همه جا و رسیده است و انقلاب شما بحمدالله صادر شده است، نه اینکه صادر می شود، صادر شده و تقویت می شود در خارج.
و از نکاتی که تذکر بدهم این است که قوه قضائیه همانطوری که آقا فرمودند یک قوه مستقل باید باشد، یعنی در همه جای دنیا این اسم هست که قوه قضائیه مستقل است. حالا مادر کشور خودمان که استقلال داده است اسلام به قوه قضائیه و قاضی و قوه قضائیه مستقل است و هیچ کس نباید در آن دخالت بکند. قضات نباید گوش به هیچ کس بدهند جز آنکه برای خدا کار خودشان را انجام بدهند، حق را ملاحظه بکنند. اگر فرض کنید که یک جائی را دیدند حق است، اگر تمام کشور ایران به آنها چیز بکنند که به آن طرف حکم بدهید، نکنند. خدا اینطور مقرر فرموده است، باید شما به حق برسید. کار به اینکه این رفیق فلان است، این دوست فلان است، این پسر فلان است، این خود فلان است، خیر، کاری به این کارها نداشته باشید باید شما به همانطوری که شرع مقدس امر فرموده است قضاوت کنید و مستقل در قضاوت باشید و محتاط در قضاوت. احتیاط در قضاوت کنید، توجه بکنید که نبادا یک مظلومی حقش ضایع بشود یا یک نفری زاید بر آن مقداری که باید جریمه بشود یا - برای - تعزیر بشود، یا - به - چه بشود، زاید بر او نباشد. گرفتاری دارد این مسائل، باید این را خیلی توجه بکنید. و من امیدوارم که آقایان علمائی که الان مشغول هستند و بعدها هم انشاءالله می آیند و مشغول
می شوند، توجه بکنند که مستقل هستند و کسی حق اینکه هیچ نقشه ای، هیچ دخالتی در کار آنها بکند ندارد. و البته روی موازین شرعی اگر چنانچه اشتباه ثابت شد، آنوقت روی همان موازین شرعی عمل می شود. و خداوند همه شما را موفق بدارد و من دعاگوی همه شما هستم.
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
