پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 8:05 PM
تاریخ: 1361/08/27
بسم الله الرحمن الرحیم
من خوشبختم که جمهوری اسلامی بعضی فرصت ها را به ما و ملت ما نصیب می کند و از آن فرصت ها، ملاقات با قشرهای مختلف و مذاهب مختلف و دین های مختلف است. ما همه در تحت لوای توحید مجتمع هستیم. ایران مال همه است و توحید مذهب همه است و مبدأ و معاد ایده همه است و ما این مشترکات را داریم و ملت واحده هستیم و لازم است که در مسائل ایران، همه در صحنه باشیم و همه با هم ید واحده باشیم که دیگرانی که می خواهند به همه ماها تعدی کنند، چه با اسم اسلام و چه با اسم سایر مذاهب، به مسلمین جهان و به ملت های مظلوم جهان ظلم و ستم روا می دارند، با هم تشریک مساعی کنیم در اینکه یک راه پیدا کنیم برای جلوگیری از ستم در تمام قشرهای انسان های دنیا.
انبیاء عظام سلام الله علیهم از آدم تا خاتم که تشریف آورده اند و انبیاء بزرگ اولی العزم که در بین مردم تشریف داشته اند، همه آنها برای اینکه پرچم توحید را و عدالت را در بین ملت ها بر پا کنند. پیامبران، تمام پیامبران در طول تاریخ اینطور نبوده است که فقط یک ناصحان باشند، بلکه آنها برای تهذیب اخلاق مردم به گفتار، به کردار، به عمل، به فعالیت مأمور بودند و خدای تبارک و تعالی آنها را برای اینکه انسان ها را بسازند، برای اینکه خلق انسانی در آنها رشد پیدا بکند و اعمال و افعال انسانی داشته باشند، مبعوث فرموده است و همه در هر حالی که بوده اند کوشش خود را کرده اند. و من یک نکته ای که سابقاً هم گاهی گفتم عرض می کنم و آن این است که ما نمی دانیم چرا این انبیائی که اینقدر کوشش کرده اند برای تهذیب ملت ها، برای اصلاح ملت ها، برای جنبه معنویت ملت ها، حکومت هائی که در طول تاریخ آمده است، چه حکومت های اسلامی و چه حکومت های ادیان دیگر، بر حسب قاعده در خلاف مشی پیامبران خود عمل کرده اند. شما امروز می بینید که کشورهای دنیا مبتلا هستند به سرانی که ادعای مسیحیت می کنند، ادعای یهودیت می کنند، ادعای اسلامیت. ابتلائی که الان ملت های دنیا دارند به دست بسیاری از این سران، ابتلائی است که باید ما ابتلاء انبیا حساب کنیم. همانطوری که انبیا در صدر عالم تا آخر مبتلا بودند به دست یک خیانتکارانی که با آنها آنطور عمل کردند که روی
تاریخ را سیاه کردند، ملت های آنها هم امروز مبتلا هستند به سرانی که روی تاریخ را سیاه می کنند و انبیا را سرشکسته در پیش خدای تبارک و تعالی (نعوذ بالله) می کنند. شما ببینید که اگر پیغمبر اسلام را ببرند در محضر خدا و به او بفرماید خدای تبارک و تعالی، وحی کند به او که این افرادی که، حکومت هائی که ادعای اسلام می کنند ببینید چه می کنند با مردم، ببینید که این حکومت ها بر خلاف مصالح کشورهای خودشان عمل می کنند، جوابی ندارند جز اینکه من تبلیغ کرده ام لکن آنها نشنیدند. و اگر هر یک از انبیا را ببرند در محضر خدا و خدای تبارک و تعالی به آنها وحی کند که این حکومت هائی که از مذهب شما هستند، ببنید الان در جهان چه می کنند، آمریکا با مردم چه می کند با دعوی مسیحیت. آن مسیحی که تمام وجودش بر این بوده است، این مسیحی که تمام وجودش روحانی بوده است و بر این معنا بوده است که مردم را روحانی کند، الان آنهائی که ادعای مسیحیت می کنند، اقبالشان به دنیا از آنهائی که مشرک هستند کمتر نیست. آنهائی که اصلاً مبدأ و معاد را قبول ندارند، با آنهائی که دعوی مسیحیت می کنند، دعوی یهودیت می کنند از این سران، فرق با آنها معلوم نیست چیزی باشد، بلکه شاید اینها جلو باشند از آنها در اینکه به دنیا توجه دارند و مردم مظلوم را زیر پای خودشان خرد می کنند. امروز شما می بینید که صهیونیست در عالم که مدعی یهودی بودن هست و یهودیان او را قبول ندارند، با مردم چه کند و معذلک ادعا می کند که من تابع حضرت موسی هستم. و بالاتر و بدتر از او دولت های بزرگ مسیحی با مردم چه می کنند، با آن روحانیتی که حضرت مسیح داشته است، با مردم چه می کنند و با ملت های خودشان، حتی با ملت های مظلوم خودشان. و دیگران چه می کنند که روی مسیحیت را سیاه کرده اند، البته روی خودشان سیاه است. و همین طور سایر قشرها و آنهائی که ادعای اسلام می کنند. امروز صدمه ای که ملت مسلمان ما از صدام دارد می کشد و ملت مظلوم مسیحی و غیر مسیحی از صهیونیست ها در لبنان و امثال لبنان می کشند، کی از دیگری کشیده است این رنج ها را؟ اینها همه مدعی هستند، لکن در عمل می بینید که چه هستند. و ما ملت ها، ما همه که در تحت پرچم توحید هستیم، تا با هم مجتمع نباشیم، تا در اصل ملیتی که مال همه است با هم مجتمع نباشیم و با هم وحدت نداشته باشیم و در صحنه حاضر نباشیم، نمی توانیم در مقابل این سیل کفر و این سیل فزاینده ای که همه عالم را دارد می برد، نمی توانیم مقاومت کنیم. اینکه می بینید در ظرف چهار سالی که، قریب چهار سالی که ایران بحمدالله ایستاده است و رزمندگان در حدود بیش از سه سال، بیش از دو سال در جنگ هست، شما می بینید که اینها همه ایستاده اند و با همه مشکلات ایستاده اند و ملت هم پشت سر آنها و این است که موجب پیروزی ما شده است.
شما این مطلب را باید بدانید که دولت اسلامی برای اگر به وظایف اسلامی عمل کند، برای همه قشرها، برای همه دین هائی که رسمی هستند در ایران، برای همه اینها احترام قائل است، برای همه اینها همانطوری که برای سایر قشرهای ملت مسلمان احترام قائل است، برای آنها هم قائل
است و این نیست جز اینکه اسلام اینطور است.
شما در تاریخ شاید دیده باشید که وقتی که لشکر معاویه آمد و چند نفر را چه کرد و یکی از زن های اهل مذاهب رسمی را، آن خلخال را از پایش درآورد، حضرت امیر که حکومت آنوقت بود (بر حسب نقل) فرموده است که شنیدم خلخال از پای یک کسی که با اسلام است و تابع اسلام است درآوردند و اگر کسی در این امر بمیرد، این را نباید ملامت کرد. اینطور پشتیبان است. ملت ایران همه با هم باید در صحنه باشند، همه با هم باید تشریک مساعی کنند برای حفظ ایران و برای اینکه انشاءالله این کشورهای دیگر را هم از آن اسارت هائی که داشته اند بیرون بیاورند. شما مقایسه یک حساب، پیش خود - که - یک حساب را مقایسه کنید ما بین آن رژیم سابق و رژیم هائی که الان هم در دنیا هست و بوده است، با رژیمی که امروز در ایران برقرار است، شما مقایسه کنید بین این دو تا ببینید که وضع همه ملت در عین حالی که گرفتاری های همه جانبه دارد دولت و ملت ما، در عین حالی که ملت و دولت ما در فشار اقتصادی دولت های بزرگ هستند، در عین حالی که دولت و ملت ما مورد تهاجم نظامی دولت ها هستند، معذلک آنقدری که در این چند سال، در این دو سه سال کم، با همه این گرفتاری ها، برای مستمندان کار شده است، در طول سلطنت این پدر و پسر غیر انسان، حاصل نشده بود. و مطمئن باشید شما که دولت اسلامی خدمتگزار است برای همه قشرهای ملت، اختصاص به یک طایفه، دو طایفه ندارد و ما از طرف اسلام مأمور به این معنا هستیم. ما مأمور به این هستیم که تا آقایان در تعهد خودشان به دولت اسلامی و جمهوری اسلامی باقی هستند، ما در تعهد خودمان در خدمتگزاری به آنها باقی باشیم. و من امیدوارم که ملت مطلقاً از مسلمین و این قشرهای غیر مسلم مربوط به اسلام و اینهائی که به رسمیت شناخته شدند در اسلام و در قانون اساسی، همیشه توجه به این داشته باشند که پیروزی ما با این است که همه با هم باشیم. پیروزی ما، پیروزی شما در این است که همه در صحنه باشیم، در این است که اختلافاتی که جزئی بین تان هست برطرف باشد و اختلاف در کار نباشد. در چیزهائی که مربوط به دولت است، در چیزهائی که مربوط به مجلس است، در چیزهائی که مربوط به قانون است، باید همه ما تشریک مساعی کنیم، همه ملت با هم باشند.
امروز در ملت ما مطرح است قضیه مجلس خبرگان برای تعیین رهبری. این مسأله ای است که نباید ملت ایران برای آن کم ارج قائل باشد. الان یک دسته از قراری که شنیدم دوره افتاده اند که این مجلس خبرگان نباید باشد برای اینکه تضعیف رهبری است. مجلس خبرگان تقویت رهبری است، گول این حرف ها را نخورند، باید همه وارد بشوند، این یک تکلیف است. حفظ اسلام یک تکلیف شرعی است برای همه ما. حفظ مملکت توحیدی یک تکلیفی است برای همه قشرهای ملت و اگر چنانچه همه با هم نباشند و در صحنه حاضر نباشند و رأی به وکلا ندهند و رأی به مجلس خبرگان ندهند و وکلائی که باید تعیین بشود و کسری دارند رأی کم بیاورند، این بر خلاف تکلیف عمل کرده اند. باید همه در
صحنه باشند و همه وارد باشند و من به قشر روحانیت هم عرض می کنم که کناره گیری موجب این می شود که همانطوری که در زمان سابق از کناره گیری علمای مذاهب، اسباب این شد که ملت ما و بزرگانشان جدا شدند و هر کاری خواستند دولت کردند و دولت ها را به حال خود گذاشتند و هر طور سرکشی خواستند کردند، اگر چنانچه شما از صحنه بیرون بروید، علما، دانشمندان از صحنه بیرون بروند، این اسباب این می شود که باز آن مسائل سابق پیش بیاید. امروز تکلیف است. مجلس خبرگان تکلیف است برای همه که هم در آن که می خواهد خبره بشود باید برود اسم نویسی کند، آن که لایق است برود و اسم نویسی کند، ملت به آنها رأی بدهند. در هر صورت اگر چنانچه ما همه مان در صحنه نباشیم و همه به فکر این نباشیم که این کشور را از شر مفسدان نجات بدهیم، اگر به فکر این نباشیم، خدای نخواسته اگر حاضر هم، در وضع حاضر هم خیلی تأثیر نکند، در وضع آینده ملت باز تأثیر می کند و خدای نخواسته دوباره ملت ما را گرفتار آنطور اشخاص می کند که بر صغیر و کبیر ما رحم نکنند. و من امیدوارم که خداوند تبارک و تعالی به همه ما توفیق بدهد که خدمت کنیم به این کشور، خدمت کنیم به این ملت و همه با هم باشیم و بر ضد کسانی که بر خلاف این ملت هستند، بر خلاف مصالح این ملت هستند، نهضت خودمان را حفظ کنیم و انشاءالله در طول تاریخ، دیگر گرفتار آن حکومت هایی که خودشان را از مردم جدا می دانستند و برای خودشان دستگاه های سلطنتی درست کرده بودند، گرفتار انشاءالله نشویم.
والسلام علینا و علی عبادالله الصاحین
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
