پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 8:02 PM
تاریخ: 1361/05/17
بسم الله الرحمن الرحیم
از اینکه آقایان استاندارها و پرسنل ژاندارمری در اینجا حاضرند و من مواجه با این چهره های مصمم هستم، قدردانی می کنم. من از زحمات همه آقایان ژاندارمری در همه جا، که الان برای اسلام فداکاری می کنند و همین طور استاندارها که در محلی که هستند خدمت می کنند، تشکر و تقدیر می کنم و برای همه آنها دعا می کنم. من امروز بنا دارم که موعظه کنم شما آقایان را و همه ارگانهائی که در ایران هستند، بلکه همه ملت را. ما همه، تمام افرادی که در کشور مشغول یک خدمت هستند و همین طور ملت که آن هم بحمدالله مشغول خدمت به این جمهوری اسلامی هستند، ما همه مسؤول هستیم (کلکم راع و کلکم مسئول) . ما در همه امور، در همه کارهائی که انجام می دهیم، در اموری که در افکار ما می گذرد، در محضر حق تعالی هستیم، تمام عالم محضر اوست. خلجان هائی که در قلوب همه می گذرد، در محضر اوست. و ما همه در هر امری که در دست ماست و در هر مسؤولیتی که در این کشور به عهده داریم، مسؤولیت بزرگی پیش خدای تبارک و تعالی داریم. تمام افرادی که در جبهه ها به جنگ مشغولند و تمام کسانی که جان خودشان را فدای اسلام می کنند، همه اینها در محضر خدای تبارک و تعالی هستند و اجر هیچ یک از افراد ضایع نخواهد شد. چیزی که برای خداست باقی است. (ما عندکم ینفذ و ما عندالله باق) هر چیزی که از ما هست، اینها از بین می رود و آن چیزی که برای خداست و تقدیم به محضر خداست او باقی می ماند.
من به همه کسانی که در این کشور الان مشغول یک خدمت هستند عرض می کنم که توجه داشته باشید که آبروی جمهوری اسلامی که آبروی اسلام است، حفظ کنید. جمهوری اسلامی امروز آبرویش بسته است به آبروی متصدیان امر و هرکس در هر مقامی که هست، مسؤولیت به اندازه حجم آن مقام دارد. حجم مسؤولیت به اندازه حجم مقامی است که شخصیت ها دارند یا گروه ها دارند و توجه کنید که مبادا خدای نخواسته کارهائی از شما، از گروه هائی که در این کشور خدمت می کنند، سر بزند
که با جمهوری اسلامی سازش نداشته باشد. باید کارها را تطبیق بدهید با اسلام و با جمهوری اسلامی. اگر فی المثل شما در هر مقامی که هستید، از مقام ریاست جمهور تا بیاید به آنجائی که به مردم عادی منتهی می شود و افرادی که در این دستگاه ها مشغول خدمت هستند، از آن کارمند کوچک و آن کسی که دم در برای پذیرش اشخاص گماشته شده اند تا آن مقام بالایی که باید رسیدگی به امور مسلمین بکند، همه آنها مسؤول هستند. کجروی ها در محضر خداست و راست روی ها هم در محضر اوست. ما باید فکر این باشیم که این کارهائی که به عهده ما قرار داده شده است، این کارها را طوری انجام بدهیم که مرضی خدای تبارک و تعالی باشد و ما اگر اینجا بتوانیم از مسؤولیت مقامات اینجا یک وقت شانه تهی کنیم یا کاری بکنیم که آنها توجه نکنند، ملائکه الله هستند و ثبت می کنند و یک روزی سوال می شود از ما.
گاهی می شود که کارهای به ظاهر اسلامی، لکن با بی توجهی و خلاف اسلام واقع می شود. فی المثل اشخاصی می خواهند خدمت بکنند، پاسدارها می خواهند خدمت بکنند، پلیس می خواهد خدمت بکند و قصدش هم خدمت است، لکن گاهی در کیفیت عمل، طوری می شود که معصیت می شود. مثلاً من از این کارهای جزئی، خرده کاری ها شروع می کنم. مثلاً می خواهند در کمیته ها، در جاهایی که برای بسیج مهیا هستند می خواهند اینها خدمت بکنند، لکن گاهی همین هایی که می خواهند خدمت بکنند، یک کارهایی انجام می دهند که با موازین اسلامی درست در نمی آید، مثل اینکه نصف شب ها شروع می کنند به فریاد و شعار دادن و دعا خواندن و تکبیر گفتن، در صورتی که همسایه ها هستند و ناراحت می شوند، مریض ها هستند، معلولین هستند، بیمارستان ها هست و اینها رنج می برند و شما یک چیزی را که می خواهید عبادت باشد، معصیت کبیره می شود. اگر در سحر فرض بکنید یک عده ای بخواهند دعای وحدت بخوانند، خوب می شود در داخل منزل خودشان، در داخل آن محلی که هستند، در آن داخل، خودشان بخوانند، برای خدا می خواهند بخوانند و بلندگو اگر دارند، بلندگو را در داخل بگذارند که صدا بیرون نیاید. گاهی پیش من اشخاصی می آیند و شکایت می کنند که تمام آرامش ما را بعضی از این گروه ها به هم می زنند و حتی ما خواب نداریم. شما می خواهید یک کار عبادی بکنید، می خواهید تظاهر کنید، می خواهید چه بکنید، تبلیغ کنید، دعا بخوانید شما، دعا بین خودتان و خداست.
فرضاً بخواهید یک اجتماعی باشد که در آن اجتماع، دعا خوانده بشود، اینجا نباید بلندگوهای بزرگ را، پر قوه را بیرون بگذارند و تمام افرادی که در این محله هستند یا محله های دور هستند، رنج ببرند از این کار. اینها معصیت کبیره است که الان متوجه شدید، دیگر عذر ندارید. اذیت مسلم و آزار مؤمنین، از بزرگترین گناهان کبیره است. شما می خواهید تبلیغ کنید، در بین خودتان می خواهید بکنید، بکنید، مانعی ندارد. در مراکز خودتان هر چه می خواهید دعا بکنید، هر چه می خواهید تبلیغ کنید، هر چه می خواهید شعار بدهید لکن ملاحظه مردم ضعیف را، مردمی که روز، کار کردند و حالا
می خواهند استراحت کنند، این مرضائی که در بیمارستان ها هستند، این معلولینی که از خود شما هستند و در جنگ ها معلول شده اند و حالا می خواهند استراحت کنند، این فریادهای شما نمی گذارد آنها استراحت کنند. این یک امر پائینی است که من عرض کردم، که از اینجا باید رتبه رتبه بالا برود. مثلاً فرض کنید که شما می خواهید، پاسدارهای عزیز و سایر اشخاصی که متصدی این امور هستند، می خواهند یک خانه ای را که فهمیده اند که خانه تیمی است، آنجا را قبضه کنند، البته باید هم بکنند لکن قبلاً باید آنطور بررسی بشود که صد در صد این خانه، خانه تیمی است که خدای نخواسته یک وقت در یک خانه ای به خیال خانه تیمی وارد بشوند به یک عده زن و بچه مردم و تا آمده اند بفهمند چی است، چند تا از بچه هایشان یا خدای نخواسته تلف شده اند یا زخمی شدند. شما کار اسلامی می خواهید بکنید، لکن یک وقت سر از یک کار بسیار جنایت بزرگی سر در می آورد. باید تمام اموری که انجام می دهید متوجه باشید که در محضر خداست و مسؤولیت شما دارید، مسؤولیت اینجا هم دارند لکن آن مهمش مسؤولیت الهی است. یا در فرض بفرمائید که هر یک از این ادارات دولتی که هست، که می خواهند خدمت کنند به مردم، از آن کسی که دم در هست، پیشخدمت هست، تا آنجائی که مثلاً جای رئیس هست، باید توجه داشته باشند که همه خدمتگزار این مردم هستند، همه اجیر این مردم هستند، اجرت از اینها دارند می گیرند برای خدمت و باید با مردم رفتارشان رفتار انسانی، اسلامی باشد. اینطور نباشد که یک کسی حالا احتیاج پیدا کرده که پیش این فرض کنید رئیس برود، از دم در، ناملایم ببیند. خوب، در رژیم سابق این مسائل بود و همه ما مناقشه می کردیم، اگر حالا هم بنا باشد که یک همچو مسائلی باشد، این به آبروی اسلام ضرر می زند. آنوقت می گفتند رژیم شاهنشاهی، حالا شما یک کار نکرده را در تبلیغاتی که در خارج می شود، بوق می زنند برایش، فرضاً از اینکه یک کاری انجام بدهید، یک کاری خدای نخواسته برخلاف موازین انجام بدهید یا فرض کنید در جبهه ها که بحمدالله همه شماها منسجم و مشغول خدمت هستید، وقتی که اسرا را می گیرید، اسرای مجروح را می گیرید یا اسرای سالم را می گیرید، توجه بکنید که اینها اسیر شما هستند، اینها امروز تحت سلطه شما هستند و شما با اسرا باید رفتارتان رفتار بسیار اسلامی و انسانی باشد که وقتی این اسرا یک وقتی در محال خودشان رفتند، همه برای شما تبلیغ کنند، نه اینکه خدای نخواسته برای یک کار جزیی، اینها دشمن بشوند و وقتی رفتند، در محال خودشان تبلیغ سوء بکنند. اینها مسائلی است که باید تمام جهاتش را ملاحظه کرد. استانداری ها موظفند به اینکه تمام افرادی که در حیطه فرمان آنها هست تحت نظر داشته باشند. تمام این افراد خدمت باید بکنند، خدمتگزار هستند، استاندارها خدمتگزار هستند، خدمت اینها بالاتر است، مسؤولیت اینها هم بالاتر است، باید اینها خدمت به مردم بکنند و توجه کنند که مبادا یک وقت یک کسی احتیاج به استاندار داشته باشد نتواند او را ببیند، این همان طاغوت است که نمی گذارد اینطور بشود. اگر بنا باشد که حالا هم باز این تشریفاتی که در آن زمان بود باشد، نمی شود که ما جمهوری را اسلامی حساب کنیم. البته نظام، لازم است و هرج و مرج نیست لکن زیاده روی کردن و مردم را تحت فشار گذاشتن، این یک مسأله غیراسلامی است. همه استاندارها
موظفند که در این محلی که می روند، نسبت به همه کسانی که زیر دست او هستند، توجه داشته باشد که مبادا یک وقتی بر خلاف موازین اسلامی واقع بشود.
و از اینها بالاتر قضات هستند، قاضی هائی که جان و مال و ناموس مردم در قبضه آنها و تحت نظر آنهاست. آنها باید توجه بکنند، دقت بکنند و ملاحظه بکنند که مبادا یک وقت یک مظلومی را آنها به اسم ظالم به حبس بیندازند یا خدای نخواسته به اعدام. اینها در این دنیا مسؤولیت دارد، اگر از زیربار مسؤولیت این دنیا فرار کنید، از زیر بار مسؤولیت خدا فرار نمی توانید بکنید. قاضی بر شفیر جهنم است. (علی شفیر النار) او لب جهنم نشسته است. همه چیز مردم دست این قضات است، چه قضات دادگاه های انقلاب و چه قضات دادسراهای دادگستری ها. باید توجه بکنند این قضات به اینکه اینها هم خدمتگزار هستند و کارشان بسیار حساس و مسؤولیت شان بسیار بزرگ و اگر خدای نخواسته لغزشی بکنند و جان یک مسلم، مال یک مسلم، ناموس یک مسلم به واسطه خطای آنها، به واسطه خدای نخواسته تعمد آنها آسیب ببیند، در این دنیا باید محاکمه بشوند و اگر اینجا فرار از محاکمه کردند، در بارگاه حق تعالی هیچ نمی توانند فرار کنند. همه کسانی که در این کشور به خدمت مشغول هستند، اینها باید همه توجه داشته باشند که آبروی اسلام که مظهر بزرگش الان جمهوری اسلامی است و ایرانی ها بحمدالله این اسلام را در اینجا، این رژیم اسلامی را در اینجا پیاده کردند، باید حفظ کنند، آبروی جمهوری اسلامی را حفظ کنند، بهانه دست بهانه جوها که بدون بهانه هم به ما تاخت و تاز می کنند، بهانه دیگر دست آنها ندهند.
و باید شما آقایان، تمام قوای نظامی و انتظامی بدانند که ما الان هم در حال جنگ هستیم، جنگ ما تمام نشده است، جنگ ما هست. همیشه بین اسلام و غیراسلام جنگ است. و ما باید توجه بکنیم به اینکه این کاری را که همه مان الان قیام برایش کردیم و آن جمهوری اسلامی است و ابقای جمهوری اسلامی، باید دفاع از آن بکنیم. همه مردم موظفند در دفاع از این جمهوری اسلامی. امروز که در سرحدات ما جنگ است و آنها می گویند ما خارج شدیم از کشور اسلامی بکلی، و گاهی هم از باب نفهمی، اقرار می کنند که نه، ما وارد هستیم در آنجا، به طور کنایه اقرار می کنند، ما الان در آنجا به دفاع مشغولیم و مشغول دفاع از اسلام، دفاع از حیثیت مسلمین، دفاع از نوامیس مسلمین هستیم. و مادامی که در آنجا احتیاج هست بر افراد، تمام افراد، تمام، بی استثنا، آنهایی که می توانند، قدرت دارند، برای آنها لازم است که احتیاج سرحدات را از حیث افراد و از حیث چیزهائی که احتیاج دارد آنجا، در آن تأمین کنند. البته یک واجب عینی نیست، یک واجب کفائی است. مادامی که احتیاج هست، بر همه واجب است. اگر یک دسته ای رفتند و کار را انجام دادند یعنی محتاج دیگر نبودند، از دیگران ساقط
است ولی مادامی که احتیاج است، به تمام افراد عیناً واجب است لکن یک دسته ای اگر کار را انجام دادند، از دیگران ساقط می شود. امروز هم باز احتیاج هست، باز کشور ما محتاج به افراد جانباز، افراد سلحشور، افراد فداکار برای اسلام است و ما الان در همان مرزی که هستیم و در همان مقداری که وارد در خاک عراق شدیم برای دفاع از اسلام و دفاع از مملکت اسلامی، باید ما این کار را به اتمام برسانیم. و مادامی که و مادامی که آنها به شرایط ما عمل نکردند، جنگ ما باقی است. به مجرد اینکه بگویند ما خارج شدیم، پذیرش ندارد، ما باید خودمان بفهمیم که آنها خارج شدند و ما می دانیم که آنها الان هم در کشور ما هستند و الان هم در بسیاری از جاها ساکن هستند و سنگر دارند و از خارج هم هر روز تقریباً، آبادان را و بعضی شهرهای دیگر را بمباران می کنند. مادامی که وضع اینطوری است و مادامی که آنها به شرایطی که قرار داده شده است و شرایط، همه شرایط عقلائی است، شرایطی است که همه عقلای عالم این شرایط را می پسندند و ما هیچ زورگوئی نداریم و نمی خواهیم تحمیل بکنیم. ما با شرایطمان، شرایطی که از اول گفته شده است و تا حالا هم همان شرایط هست، در آن شرایط پایبند هستیم و مادامی که این شرایط حاصل نشده است، ما در حال جنگ هستیم و ما با کسانی که اشرار هستند نمی توانیم صلح کنیم.
من انشاءالله امیدوارم که شما، خود آقایان و کسانی که، در روحانیونی که، روحانیون محترمی که سر و کار با آقایان دارند، در این اموری که پیش می آید هدایت کنند که مبادا خدای نخواسته یک جوانی توجه به مسائل نداشته باشد و یک کاری انجام بدهد که با جمهوری اسلامی مناسب نیست. باید روحانیون آنها را تذکر بدهند. و یک تذکر هم به روحانیون هست، به ائمه جمعه و جماعات و روحانیون دیگری که با مردم سر و کار دارند. آنها هم باید توجه بکنند به اینکه این جمهوری اسلامی ربطش به آنها بیشتر از دیگران است و این جمهوری اسلامی اگر از (خدای نخواسته) یک نفر روحانی صدمه ببیند، بیشتر از دیگران مواخذه دارد. باید آقایان توجه بکنند، در رفتارشان، در کردارشان، در گفتارشان، چیزهائی که مضر به حال جمهوری اسلامی است، نزنند. مسائلی که با جمهوری اسلامی مخالف است و آنها گمان می کنند که نباید هر مسأله ای را گفت، نگویند. و باید ما مسائل اسلامی را با طریق اسلام و شکایات را به طریق اسلامی رسیدگی کنیم یعنی قضات رسیدگی کنند و علمای اعلام هم در همه جا که هستند و خصوصاً ائمه جمعه ها که با گروه های زیادی سر و کار دارند، باید توجه بکنند که در گفتارشان، در رفتارشان همه چیز اسلامی باشد و خدای نخواسته یک مطلبی که فرض کنید که یک استاندار را در محل خودش تضعیف می کند، یک قوه قضائیه را در محل خودش تضعیف می کند، از اینها احتراز کنند که ما الان محتاج به این هستیم که در کشورمان آرامش باشد. و البته قضات باید رسیدگی کنند به همه امور. و من امیدوارم که همه ما موفق باشیم به خدمت کردن به این ملت های مظلومی که در تحت فشار ستمکاران الان دارند دست و پا می زنند و ملت مظلوم
لبنان که الان در زیر پای صهیونیست دارد دست و پا می زند و مع الاسف دادرسی برای آنها نیست و حکومت ها غفلت دارند از مسائل، یا هواهای نفسانی نمی گذارد که آنها به درد این مردم، به داد این برسند. از خدای تبارک و تعالی سلامت و سعادت همه مسلمین دنیا را خواستارم و از خدا می خواهم که قدرت نظامی و انتظامی آنها را هر چه بیشتر قوی کند که در خدمت به اسلام و خدمت به مسلمانان کوشا باشند. انشاءالله همه شما و همه ملت سعادتمند باشند.
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
