پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 7:52 PM
تاریخ: 1360/10/20
بسم الله الرحمن الرحیم
ولادت با سعادت حضرت خاتم النبیین (ص) و فرزند ارجمند بزرگوارش امام صادق (ع) را بر همه مسلمین تبریک عرض می کنم و برکات خدا را طلب می کنم برای همه مسلمین.
امروز که در این جلسه ای که در صورت کوچک و در واقع نورانی و بسیار بزرگ است، طوایف مختلف مسلمین، برادران اهل سنت و برادران اهل تشیع، دانشگاهی ها و فیضیه ای ها و همه قشرهای مختلف از بلاد مختلف در این محل مجتمع هستند، این یک نمونه ای از برکات انقلاب اسلامی است که خدای تبارک و تعالی بر همه ما منت گذاشته است که اصبحنا بنعمته اخوانا . دانشگاه که از فیضیه دور بود و جدا، امروز با هم پیوند کرده اند و امید است که این پیوند تا آخر باقی باشد و برادران اهل تسنن و تشیع با هم توحید کلمه را آغاز کردند و امیدوارم که تا آخر این توحید و وحدت باقی باشد.
ما باید در کارهائی که دشمن های ما می کنند دقت کنیم و تحلیل کنیم، ببینیم که آنها به چه چیز زیاد اهمیت می دهند و انگشت روی چه حیثیتی از حیثیت های مسلمین می گذارند و بهفمیم که آنچه که آنها بر آن اصرار دارند همانی است که برای مسلمین و برای بشر بد است. ما از گفتار و کردار آنها باید کشف کنیم که اینها چه می خواهند و ما باید چه بکنیم. شما اگر ملاحظه بفرمائید در این قرون آخر که تمام بشر مثل یک عائله شده اند و به واسطه ارتباطات زیادی که بین همه بشر حاصل شده است در این قرن های آخر، آنهائی که می خواهند ممالک دنیا را قبضه کنند و ذخایر همه را به غارت ببرند با چه اساس به این امری که، نقشه ای که کشیده اند، موفق می شوند و آنها چه راه هائی را انتخاب کرده اند. هر راهی را که آنها انتخاب کرده اند، ما باید راه مقابلش را انتخاب کنیم.
ما می بینیم، در وقتی که در ایران خودمان نظر می کنیم می بینیم که کوشش های زیاد شده است برای تفرقه انداختن بین دو جناحی که اگر آن دو جناح متحد بشوند کارهای کشور اصلاح می شود و آن جناح روحانی و جناح دانشگاه است. چقدر کوشش کرده اند برای تفرقه بین این دو جناح، به طوری که در دانشگاه اسم روحانی را نمی شد بیاوری و در فیضیه اسم دانشگاهی. این در اثر تبلیغات
دامنه داری بود که کرده بودند و با آن تبلیغات و بی توجهی ما، اینطور مسائل واقع شد و آن ضربه ای که ما از این افتراق خوردیم از هیچ چیز نخوردیم، یعنی اساس تمام ضربه ها این ضربه بود، دانشگاه اداره کشور را می کرد وقتی دانشگاه به تباهی کشیده شد، اداره کشور به تباهی کشیده شد. و ما دیدیم آنچه که در این قرن های آخر واقع شد خصوصاً در این پنجاه سال، از آن طرف با تبلیغات وسیع بین برادرهای اهل سنت و برادرهای اهل تشیع کوشش کردند که تفرقه ایجاد کنند. با همه وسایل کوشش کردند و این دو جناح بزرگ را از هم جدا کردند، به طوری که آن طایفه این طایفه را حتی تکفیر می کردند و این طایفه آن طایفه را، احزاب درست می کردند در کشور. این اختصاص به کشور ما ندارد، همه کشورها، احزابی که درست می کردند دو طایفه را به جان هم می انداختند. حزب ها غافل بودند، رؤسای احزاب غافل بودند که اینها دارند چه می کنند. هر حزبی دشمن حزب دیگری، در هر قشری دشمن قشر دیگر. پس ما می بینیم که آن چیزی که آنها اصرار به آن دارند این است که ما با هم مجتمع نشویم، ما با هم برادر نباشیم، مسلمان ها در هر جا که هستند با اشکال مختلفه، یک شکل آن ملی گرایی، آن می گوید ملت فارس، آن می گوید ملت عرب، آن میگوید ملت ترک. این ملی گرایی که به این معناست که هر کشوری، هر زبانی بخواهد مقابل کشور دیگر و زبان دیگر بایستد، این آن امری است که اساس دعوت پیغمبرها را بهم می زند. پیغمبرها که از اول تا ختم شان آمده اند مردم را به برادری، به دوستی، به اخوت دعوت کرده اند، در مقابل آنها یک قشرهای تحصیلکرده در دامن غرب یا شرق آمده اند و ندانسته، اکثراً ندانسته و بعضی هم دانسته قضیه ملی گرایی را پیش کشیده اند. ملت عرب باید چطور باشد، در مقابل اینکه اسلام و ملت مسلم باید چه باشند، ملت عرب باید چه باشد، ملت فارس باید چه باشد، ترک باید چه باشد.
رنگ های مختلف، این رنگ، رنگ سفید است، آن رنگ، رنگ سیاه است، آن زرد است. تمام این مسائل، مسائل تفرقه افکن از این قدرت های بزرگ است و شیطان های بزرگ که بین ملت ها و بین افراد انسان ها می خواهند تفرقه بیندازند و ما از آن طرف می بینیم که اسلام تکیه کرده است بر اخوت با تعبیرهای مختلف. انما المومنون اخوه از آن استفاده می شود که کانه مؤمنین هیچ شأنی ندارند الا برادری، همه چیزشان در برادری خلاصه می شود. در مقابل این کلمه و سایر کلماتی که در قرآن کریم هست، آنها، ابر قدرت ها دیده اند که اگر این کلمه و امثال این کلمه تحقق پیدا بکند آنها دیگر نمی توانند در این کشورها دخالت کنند.
شما ملاحظه بفرمائید که در این سال های اخیری که ملت ایران به تأیید خدای تبارک و تعالی قیام کرد و قشرهای میلیونی آنها چه قشرهای روحانی و چه قشرهای دانشگاهی در کنار هم فعال شدند و همه ملت متحد شدند، چه معجزه ای ایجاد کردند، این برادری در یک محیط کوچک مثل ایران، با یک جمعیت کم در مقابل جمعیت ها چه اعجازی کرد. این اعجاز برای همین وحدت کلمه و اخوت بود. این اخوت و برادری که در ایران پیدا شد و این تحول عظیمی که پیدا شد و همه قشرها را با هم منسجم کرد، برادران اهل سنت را با اهل تشیع، تشیع را با اهل تسنن، دانشگاهی را با فیضیه ای و
ترک و عرب و فارس، همه اینها در ایران هست، همه با هم. ملاحظه بفرمائید که همین وحدت در یک جمعیت محدود و در یک کشور محدود با ابر قدرت ها چه کرده است. بی خود نیست که همه رسانه های گروهی تمام کشورها تقریباً، کشورهای بزرگ مسلما و بعضی کشورهای دیگر همشان را صرف این می کنند که ایران را در نظر مسلمان ها بد جلوه بدهند، جمهوری اسلامی را بد جلوه بدهند. تبلیغات سرتاسر دنیا را بر ضد ایران فراگرفته است. چه شده است که ایران اینقدر مورد تهاجم تبلیغی واقع شده است و تهاجم های دیگر؟ این نیست الا اینکه در ایران این معنای اخوت تا اندازه بسیار زیادی تحقق پیدا کرده است و آنها دیدند که با این وحدتی که در ایران پیدا شده است، این انسجامی که در ایران پیدا شده است و پرتوش دارد در سایر بلاد مسلمین هم می رود، این یک خطر بزرگی است که تمام منافع ابرقدرت ها را منهدم می کند و از بین می برد. اگر این خوف را نداشتند که ایران سرایت می کند این اخوتش به سایر کشورها، کشورها علیحده بودند و ایران علیحده بود و برادری بین ایران و دیگران تحقق پیدا نمی کرد شاید اینقدر حمله نمی کردند به ما. این حمله همه جانبه تبلیغاتی و غیر تبلیغاتی برای این است که این انسجام کوچک را دیده اند که دست آنها را از اینجا کوتاه کرده است. اگر این انسجام پیدا بشود و انشاءالله پیدا می شود، اگر این انسجام پیدا بشود دست ابر قدرت ها از همه ذخایر مسلمین کوتاه می شود و بلکه دست ابر قدرت ها از تمام مستضعفین جهان کوتاه می شود. این وحدت کلمه ای که در ایران پیدا شده است و الان از سایر بلاد هم به ما دارند متصل می شوند و دیگران هم دارند اخوت پیدا می کنند با ایرانی ها، من امیدوارم که دولت ها هم توجه کنند، بیدار بشوند، تحلیل کنند مسائل را، ببینند که آیا مسلمان ها همه در کنار هم، هر کدام در کشور خودشان مستقل لکن به ما....
اینکه همه مسلمان هستند، در آرمان های اسلامی با هم باشند، این خوب است یا هر کشوری با کشور دیگر مخالف؟ آنچه می تواند مشکلات همه کشورها را و مسلمین را از بین ببرد آیا اخوت بین مسلمین است که خدای تبارک و تعالی به او سفارش فرموده است یا تفرقه بین مسلمین است؟ دولت ها اگر با هم متحد و برادر باشند بهتر می توانند آن چپاولگرها را از صحنه خارج کنند یا حالا که با هم مختلف هستند و دامن به اختلاف می زنند؟
ما، ملت ایران، دولت ایران، همه ایرانی ها دستشان را پیش همه مسلمین دراز می کنند و از آنها می خواهند که به این ملت بپیوندند و برادری را مستحکم کنند و همه مسلمین با هم پیوند اخوت داشته باشند و ما دستمان را پیش همه دولت های کشورهای اسلامی دراز می کنیم و از آنها می خواهیم که به ما بپیوندند و همه ما با هم برادر باشیم و همانطور که اسلام فرموده است ما همه دوست، برادر، با هم باشیم تا اینکه مشکلاتمان را حل کنیم. گمان نکنند اینها که ضررشان در این وحدت ایران است. ایران یک کشور مسلم است و صلاح حال همه مسلمین را می خواهد، ایران با همه مسلمین خودش را برادر
می داند و ما از همه مسلمین، دولتها، ملت ها، همه می خواهیم که با ما متحد بشوند در این مقصدی که ما داریم و این مقصد اسلام است.
ما هیچ مقصدی نداریم، نه حکومت می خواهیم به آن معنا که آن قدرت های بزرگ می خواهند و نه قدرت می خواهیم به آن معنا و نه سلطه جوئی می خواهیم، و ما همه می خواهیم تابع قرآن کریم و اسلام عزیز باشیم و قرآن کریم و اسلام عزیز همه چیز ما را اداره می کند. عبرت بگیرند از این وحدت کلمه ایران و این اتحادی که در ایران پیدا شده است بین همه طوایف، که آنهمه مشکلات را که از همه عالم رو به ما آورده است حل کردند و حل می کنند، ببینند که یک وحدت در یک جمعیت کم و در یک محیط کوچک چطور دنیا را متوجه به خودش کرده است و چطور قدرتهای بزرگ را از خودش ترسانده است. اگر این قدرت سی و چند میلیونی ضمیمه بشود به قدرتهای سایر کشورهای اسلام که یک میلیارد تقریبا جمعیت هستند، این سیل بزرگ یک میلیارد جمعیتی را اگر منسجم بشوند، کی می تواند در هم بشکند؟
ما به حسب حکم خدای تبارک و تعالی اخوت خودمان را با همه مسلمین جهان، با دولتهای کشورهای اسلامی، با ملتهای مسلم در هر مذهبی هستند، در هر کشوری هستند، ما برادری خودمان را با آنها اعلام می کنیم و ما اعلام می کنیم که نظر تجاوز به هیچ یک از کشورهای اسلامی و غیراسلامی نداریم، ما می خواهیم که همه کشورهای اسلامی در محیط خودشان که هستند با هم برادر باشند همانطور که دولت ایران و ملت ایران یک هستند برخلاف رژیم سابق که دولت ایران بر ضد ملت و ملت بر ضد دولت بود لهذا به مجرد اینکه ملت یک انسجامی پیدا کرد نتوانستند، قدرتهای بزرگ هم نتوانستند آنکه نوکر بی قید و شرطشان بود نگه دارند. این انسجامی که در اینجاست ما می خواهیم که در همه کشورها باشد. همه مسلمین ید واحده باشند بر من سواهم. هر کس در محیط خودش با هر حکومتی که هست و با هر مذهبی که هست در محیط خودش باشد و مستقل باشد، لکن به ما اینکه مسلمان است با مسلمین دیگر اخوت داشته باشند، دوستی داشته باشند، پیوند داشته باشند، ارتش های همه کشورهای اسلامی پشتیبان هم باشند. اگر این افتراق بین مسلمین نبود ممکن نبود ممکن بود که اسرائیل با یک جمعیتی کمی اینطور جسور بشود و همه حیثیت مسلمین را زیر پای خودش بگذارد؟ اگر اختلاف بین کشورهای اسلامی، دولت های اسلامی نبود، آمریکا می توانست حکومت کند بر همه کشورها، منافع همه کشورها را غارت کند؟ ما عازم هستیم که کشور خودمان را حفظ کنیم و مستقل، آزاد زندگی کنیم و در کنار هم همه مسلمانهای کشور، بلکه همه ساکنین کشور مذاهب رسمی همه با هم باشیم و کشور خودمان را حفظ کنیم و هیچ قدرتی نمی تواند اگر این انسجام در همین محیط کوچک و با همین جمعیت کم این انسجام باشد، هیچ کشوری نمی تواند آسیب برساند به ما.
این آقایانی که از بلاد مختلفه آمده اند و در ایران الان مجتمع هستند برای هفته مبارک وحدت، مطالعه کنند در اوضاع ایران، گوش کنند به رسانه های گروهی کشورهای قدرتمند و اتباع آنها و اوضاع ایران را هم ملاحظه کنند. ببینند که در ایران آن مسائلی که آنها طرح می کنند هست؟ دولت
ایران بچه های خردسال را هم می کشد؟ دولت ایران اطفال مسلمین را هم می کشد؟ دولت ایران الان متزلزل است و ورشکسته است و همه چیزش از بین رفته است؟ ملت ایران الان رو برگردانده اند از جمهوری اسلام؟ در بین ملت ایران اختلاف هست؟ اینها را مطالعه کنند و از آن طرف بروند اگر همه نمی توانند بروند، از هر طایفه ای یک چند نفری مأمور بشود که بروند و ببینند صحنه هایی که صدام بوجود آورده است در کشور ما، ببینند خرابی هائی که این فاسد به امر دولتهای بزرگ انجام داده است چه جنایاتی است، بروند اردوگاه های آواره های ما را ببینند و از آن طرف بروند جنگنده های ما و ارتش ما و سپاه پاسداران ما و همه ملت ما که سپاه پاسداران هست، آنها ملاحظه کنند، وقتی رفتند منعکس کنند. شما که به طور آزاد آمدید و این کشور را به نور خودتان منور کردید، بروید این موارد را ملاحظه کنید، شهرستانهای ایران را ببینید که آشفته است؟ همه به هم خورده است؟ ایران دیگر متزلزل شده به طوری که نمی تواند سرپای خود بایستد؟ یا اینکه اینها تبلیغاتی است که می کنند برای اینکه مسلمین جهان را از این انسجام بزرگی که در ایران پیدا شده است غافل کنند؟ شماها که آمدید بروید به بلاد خودتان، به ممالک خودتان مسائلی که دارید عنوان کنید. اگر رسانه های گروهی به شما گوش بکنند، اگر روزنامه ها حرفهای شما را منعکس بکنند بروید مسائل ایران را طرح کنید. این اعجازی که در ایران پیدا شده است و این تحول عظیمی که در ایران پیدا شده است که همه برادرها در کنار هم می نشینند و همه با هم متحد هستند و بحمدالله هم ارتش و قوای مسلحه ایران قوی و قدرتمند است و هم ملت ایران صبور و قوی و قدرتمند، اینها نیست الا اینکه به یک آیه از آیات قرآن عمل کردند انما المومنون اخوه . این آیه را همه ملاحظه کنید، همه اعتصام به حبل الله بکنید، همه برادر باشید تا در بهشت هم اخوان بر آن سریری که هستید در مقابل هم برادر باشید. اگر اینجا برادری نباشد در آنجا هم بهشتی معلوم نیست باشد برای شما. من از خدای تبارک و تعالی مسئلت می کنم که همه مسلمین جهان را به وظایف اسلامی خودشان آشنا کند. همه حکومت های اسلامی را با ملت های خودشان دوست کند. تمام ملتهای اسلام و دولتهای اسلام را با هم برادر کند و همه دانشگاهی ها را با روحانیون در تمام بلاد اسلام با هم برادر کند. و من تشکر می کنم از گروه های مختلفی که تشریف آوردند اینجا، و من نمی توانم یکی یکی را اسم ببرم و از همه به طور جداگانه تشکر کنم، فقط از بنیاد مسکن که زحمتهای زیاد کشیده اند در ایران و اینجا امروز آقای رسولی به من گفتند که چون ایشان مطلعند در این امور که اینهائی که الان هستند بسیار خدمتگزار و بسیار صبور و بسیار کارهای مهم کرده اند از آنها تشکر کنم و از همه برادرهائی که از بلاد مختلف آمده اند و آنهائی که در این هفته وحدت شرکت کرده اند، من از همه تشکر می کنم و سلامت و سعادت همه را از خدای تبارک و تعالی مسئلت می کنم.
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
