پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 7:39 PM
تاریخ: 1359/12/12
بسم الله الرحمن الرحیم
من از شما آقایان تقدیر می کنم و بنابراینکه میزان، میزان عدل الهی باشد. و از روزنامه شما و از شما تشکر و تقدیر می کنم که خیال دارید راهی را بروید که راه اسلام باشد و آنچه که عرض می کنم این است که شما لفظی را انتخاب کرده اید که باید به محتوای آن لفظ پایبند باشید. لفظ میزان، همان میزانی که بعدها در منتهی الیه سیر، به آن منتهی می شوید، اگر این لفظ محتوای واقعی خودش را نداشته باشد، شما در میزان گرفتار هستید که با اسم (میزان) ، با اسم حدید و این اسم هائی که از آیه شریفه، عرض کردید، نتوانستید و یا نخواستید محتوای او را در خارج محقق کنید و اگر خدای نخواسته برخلاف میزان یک وقت در روزنامه شما چیزی منعکس بشود، متوجه باشید که انعکاسش در آن (میزان) نیز هست. میزان اعمال ما پیش خداست، زیرا هر حرفی که از ما صادر می شود در میزان اعمال ما منعکس می شود. ولی بنای این عالم بدین گونه است که اگر شما پیش استالین هم بروید، آن میزان را خودش قرار می دهد و اگر پیش آمریکا هم بروید، او میزان را خودش قرار می دهد و هیچ کدام نمی گویند حرف ما میزان نیست. به طور کلی بشر خود را محور همه چیز قرار می دهد، (هر چه من خواستم و گفتم، آن صحیح است) و این برخلاف آن میزانی است که در آنجا هست، واضح و آشکار همه چیز روشن می شود، قلب ها در آنجا همه اسنادشان منعکس می شود و آنجا دیگر این نیست که بتوانیم یک مطلبی بگوئیم و ادعا کنیم و در عمل خلافش را بکنیم و بعد هم توجیه بکنیم. آنجا اینطور نیست.
شما که میزان را برای روزنامه خودتان که کلمه شریفی است انتخاب کرده اید باید توجه کنید به اینکه این میزان طوری از کار در بیاید که در آن میزان که میزان حق است، خلاف نباشد و توجه به این داشته باشید که از این بیماری که همه ما به آن مبتلا هستیم و بیماری عمومی است یعنی (الا من عصمه الله تعالی) سرتاسر انسان ها به این بیماری مبتلا هستند و این بیماری (منیت) است، خودخواهی است که انسان تا آن آخر هم به این خودخواهی اش گرفتار است مگر به مدد انبیاء علیه السلام و با مدد خدای تبارک و تعالی از این بیماری و مرض نجات پیدا کنیم و یا لااقل بیماری کم شود. شما هم به آن توجه داشته باشید که یک وقت نشود که شما بگوئید که ما و هیچ کس نه، منم و هیچ کس نه، این مرض در
باطن آدم هست، اینطور نیست که کسی بتواند بگوید که نه، در نفس من خودخواهی نیست. این خودخواهی هست منتها کم و زیاد دارد. اشخاصی دنبال این هستند که خودشان را معالجه کنند و اشخاصی هم نمی خواهند.
شما که حالا این وصف را انتخاب کرده اید که می خواهید میزان بین حق و باطل را در روزنامه تان منعکس کنید، توجه داشته باشید که خدای ناخواسته برخلاف تعهدی که با این اسم پیدا کرده اید نباشد. عدل و حق را ملاحظه کنید. عدل از هر کس صادر بشود عدل است و جرم و جور از هر کس صادر بشود جرم است و انسان کامل آن است که آن چیزی که از خودش صادر می شود اگر باطل است دنبال این باشد که اصلاحش بکند و ابایی از آن نداشته باشد که اقرار به باطلش بکند. البته نه اینکه معصیتی که در خفا کرده است بیاید علناً بگوید، این حرام است. فرض کنید در این روزنامه میزان که شما منتشر می کنید در مقاله ای یا سرمقاله ای اشتباهی شده است و برخلاف آن چیزی که میزان اقتضا می کند شده است، قدرت روحی انسان صحیح این است که بتواند در همان اول بنویسد که من اشتباه کرده ام، هر کس این قدرت را پیدا کند مالک خودش است و اگر این قدرت در انسان نباشد مالک خودش نیست، شیطان مالک اوست شما توجه به این معنا بکنید حال که روزنامه شما این اسم را انتخاب کرده است در این راه کوشش کنید. در بین شما جوانان و پیران هستند و طرز فکر جوان ها با پیرها فرق می کند. شما اگر دیدید جوانی به واسطه تندی که دارد و مقاله ای نوشته است که موجب آزردگی جمعیتی می شود و یا موجب تفرقه می گردد، به پیرها عرضه کنید تا اصلاح کنند.
باید به این معنا توجه بشود که حتی الامکان آنقدری که لازم است، خصوصاً در این موقع که ملت و کشور ایران مبتلا به گرفتاری هائی است همه باید کوشش کنند تا نه تنها این گرفتاری ها را زیاد نکنند بلکه گرفتاری ها را کم کنند، سعی کنند دعواها زیاد نشود تا همه قلم بشود چماق و همه زبان ها خنجر. ما باید کوشش کنیم حتی الامکان کار کنیم تا نگویند ایران کشوری است که نمی تواند خودش را اداره کند، بزرگانشان اینها هستند که ریخته اند به جان هم و پایین ترهایشان هم همین طور، در حالی که مملکتشان در معرض خطر است، جنگ داخلی راه انداخته اند، پس اینها رشد ندارند زیرا در موقعی که دشمن به آنها حمله کرده است، باید زبان ها و قلم هایشان را نه تنها غلاف کنند بلکه بر علیه دشمن به کار گیرند. همه می دانیم دشمنان همشان این است که ما را به جان هم بیندازند و بعد منعکس کنند که اینها می توانند کشور را اداره کنند و به قیم احتیاج دارند و بعد به ما حمله کنند و دنیا را هم که مهیا کرده اند که ما نمی توانیم ایران را اداره کنیم پس دیگر کسی نیست که اینها را محکوم کند، اصولاً آنها می گویند ما برای انساندوستی وارد ایران شده ایم.
ما باید سعی کنیم مشکلات را کم کنیم و روزنامه میزان به مناسبت اینکه این اسم را انتخاب کرده است بیشتر مسؤول است چون افرادی که در این روزنامه هستند به اسلام تعهد دارند، بیشتر مسؤول می باشند. شاید روزنامه (مردم) چنین تعهدی را نداشته باشد و هر چه دلش بخواهد بگوید و ادعا هم نکرده که من متعهدم، البته لفظش هست، ولی واقعش که چنین نیست، ولی میزان که کلمه میزان را عدل برای خودش قرار داده است و می خواهد به موازین شرعیه عمل نماید، در پیشگاه خدا مسؤول است فردا خدا به شما می گوید شما این کلمه را انتخاب کردید و خدای نخواسته اگر عمل موافق با میزان نباشد، شما ریاکار هستید. علی ای حال این مطلبی است که نه تنها من به شما بلکه به همه اشخاصی که متصدی تبلیغات می باشند و سایر افرادی که قلم در دست دارند و یا گوینده می باشند عرض کرده ام که ما اگر عقل سیاسی هم داشته باشیم، باید همگی دست در دست یکدیگر گذاریم تا بتوانیم راه برویم، امروز، هم امریکا می خواهد ما را زیر سلطه خودش قرار دهد و هم شوروی. حال که ما همه، طعمه گرگ های دنیا هستیم و همه می خواهند ما را شکار کنند ما باید با عقل و تدبیر و قلم و حق و همه چیز با یکدیگر همکاری کنیم، به یکدیگر کمک کنیم تا کارها درست شود، کمک کنیم تا این کشور، خودش را بتواند اداره کند. باز می گویم توجه داشته باشید که همه ما در محضر خدا هستیم، اینجا محضر خداست. آنوقت که قلم در دست می گیرید و می خواهید بنویسید بدانید که فکر شما، زبان شما، قلب شما، قلم شما همه در محضر خداست. خداوند به همه شما توفیق دهد و همه ما را موفق به عمل الهی خودمان کند. انشاءالله
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
