پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 7:36 PM
تاریخ: 1359/09/22
بسم الله الرحمن الرحیم
من اول باید از همه توده های ملت تشکر کنم که در این برهه از زمان اینطور که شایسته حکومت اسلامی است که تمام با هم پشتیبان هم باشند، بپا خاستند و همه قشرها به وظایف انسانی اسلامی خود عمل می کنند، و از تمام قوای مسلحه، چه ارتش و چه سپاه پاسداران و چه ژاندارمری و چه شهربانی و چه بسیج و همه تشکر کنم که در این موقع حساس همه آنها با هم مشغول فداکاری هستند و برای اسلام خدمتگزار هستند و من امید این را دارم که همه اینها از جنود اسلام و امام زمان سلام الله علیه باشند. بعضی از مسائل است که اهمیتش اینقدر زیاد است که باید آن مسائل را تکرار کرد. کتاب هائی که برای انسان سازی آمده است مثل قرآن کریم و کتاب هائی که در اخلاق نوشته می شود و مقصود ساختن یک انسان است و ساختن یک جامعه است، به حسب اهمیت، هر موضوعی در آنها تکرار شده است. تکرار در قرآن مجید زیاد است و بعضی ها خیال می کنند که این تکرار چرا؟ و حال اینکه لازم است یکی از چیزهائی که برای ساختن انسان مفید است تلقین است. انسان خودش هم اگر بخواهد ساخته بشود، باید آن مسائلی که مربوط به ساختن خودش است تلقین کند به خودش، تکرار کند. یک مطلبی که تأثیر در نفس انسان باید بکند، با تلقینات و تکرارها بیشتر در نفس انسان نقش پیدا می کند. نکته تکرار ادعیه و تکرار نماز در هر روز چندین دفعه و همیشه این است که انسان با گفتن و شنیدن، خود انسان قرائت می کند و می شنود این آیاتی که سازنده است مثل سوره مبارکه حمد که یک درس سازنده است، انسان باید اینها را تکرار کند و تلقین کند و نفس را حاضر کند برای شنیدن. انسان خودش که یک مطلبی می گوید، سامع یک دفعه می شنود و در قلبش هم وارد می شود لکن گوینده اول در قلبش نقش می بندد، بعد او را می گوید و بعد می شنود و بعد باز در قلبش وارد می شود. تلقین از اموری است که لازم است. اینکه من در بعضی از مسائل برای دوستان دائما یک مطلب را تلقین می کنم و اظهار کنم برای این است که مطلب مهم است، ساختن یک جامعه است، ساختن یک ملت است و تا ساخته نشود یک ملت و یک جامعه، نمی تواند به آن مقاصد عالیه ای که دارد برسد و لهذا مسائل مهم را باید تکرار بکنند، گویندگان تکرار بکنند و شنوندگان هم هم خودشان به خودشان تلقین بکنند تا انشاء الله تأثیر بکند در نفس.
گاهی وقت ها گوینده در عین حالی که خوب می گوید، در عین حالی که خوب می نویسد، کتاب توحید هم می نویسد، کتاب اخلاق هم می نویسد لکن همان نوشتن است و گفتن است و عرضه داشتن است خودش از آن بی خبر است. بسیار مسائل است که گویندگان هر جا باید باشند گویند، مسائل را طرح می کنند و خیلی هم خوب طرح می کنند و خیلی هم خوب عرضه می کنند و دعوت خوب می کنند و موعظه خوب می کنند لکن از باب اینکه خودشان ساخته نشده اند می گویند و خودشان بی خبرند. چه بسا اشخاصی که کتاب اخلاق می نویسند و بسیار هم خوب می نویسند و خودشان متصف به اخلاق حسنه نیستند و چه بسا اشخاصی که توحید را خوب تدریس می کنند و خوب القا می کنند و خودشان بی خبرند. گوینده اگر خودش بی خبر شد، تاثیر در کلامش هم کم خواهد شد. گاهی یک انسانی در گفتار بسیار خوب است و بسیار جلیل صحبت می کند، در نوشتن هم بسیار خوب چیز می نویسد و خوب القا می کند لکن خود نویسنده و خود گوینده و خود موعظه کننده را وقتی انسان می بیند، می بیند عملش آنطور نیست. گر چه گفته شده است که: انظر الی ما قال و لای نظر الی من قال نگاه کن به آن چیزی که گفته می شود، نه به آن شخصی که آن چیز را می گوید، و حکمت را باید اخذ کرد و لو از یک مشرک، لکن در عین حال که این مطلب صحیح است، این مطلب هم باید مورد توجه واقع بشود که وقتی ماقال را، آن چیزی که گفته می شود، شنیدیم، یک نظری هم به من قال بکنیم ببینیم که خودش چکاره است.
دعوت به وحدت از اهم اموری است که امروز در جامعه ما لازم است و تا قشرهای این ملت وحدت نداشته باشند، همفکر نباشند، هم عقیده نباشند و باهم آن راهی که صراط مستقیم است اتخاذ نکنند با هم آن راه را، به مقصد نخواهند رسید. شما دیدید که این ملت در یک برهه از زمان که با هم وحدت داشتند و مقاصد دیگری که داشتند کنار گذاشته بودند و یک مطلب را دنبال می کردند و آن مطلب اینکه رژیم باید برود، آنوقت همه با هم این مطلب را دنبال می کردند و عمل هم می کردند، همچو نبود که بگویند باید برود لکن عمل نکنند. من که ملت می گویم، ملت همین جمعیت کوچه و بازار و خیابان هاست و همین جنوب شهری ها. آنها آنوقت مستهلک بودند، در عین حالی که از رفتن رژیم متاثر بودند لکن جمعیت بوده که در مقابل این سیل خروشان ملت و آن دریای خروشان ملت چیزی نبودند و لهذا حرفی نمی زدند، نمی توانستند اظهار کنند و شما دیدید که با آن وحدتی که ملت ما پیدا کرد و همه از یک راه می رفتند و یک مقصد داشتند، همه قدرت هائی که دنبال این قدرت شیطانی شاه بود، شکستند و شاه حتی از سربازهای خودش هم، آنهائی که جز با ملت و جزء توده ها بودند، منزوی شد و نتوانست بماند و رفت به جایی که باید برود این وحدت و توجه به خدا و الله اکبر بود که شما را بر آن قدرت ها پیروز کرد و تا امروز هم در قله پیروزی هستید. بنابراین من آن توصیه را که می کنم بر همه ملت اولا و بر قوای مسلح ثانیاً این است که توجه بکنند که آن وحدت از دست نرود. و آن توجه به خدا، توجه به قدرت مطلق از دست شما انشاء الله نرود. شما گمان نکنید که ما الان تمام مقاصدمان حاصل است و دیگر احتیاج به این مسائل نداریم و برویم سراغ زندگیمان، یک زندگی
پست حیوانی. ما الان در بین راه هستیم و بحمدالله پیروزمندانه تا اینجا راه را طی کردیم و این ریشه های فاسدی که در ایران بود، یکی بعد از دیگری از بین رفته و خواهد رفت و شما انشاء الله پیروزمندانه احکام اسلام را در این مملکت اجرا خواهید کرد، لکن مسائلی که باید طرح بشود در یک جمعیتی که از ارتش و از افسرهای عزیز و از پاسداران و رؤسای پاسدار در اینجا مجتمعند، مسائلی که اینجا باید گفته بشود، یک قسم راجع به این است که خودشان را بسازند. گمان نکنند که حالا که ما آن قدرت بزرگ را از بین بردیم و رسیدیم به یک قدرت و پیروز شدیم بر آن قدرت، حالا ما باید همانطوری که آن قدرت شیطانی در راه شیطان عرضه می شد و عمل می کرد، خدای نخواسته شماها و ما هم اینطور باشیم.
اشخاص بسیار با شماها دشمن هستند از باب اینکه شماهائی که پاسدار اسلام هستید و کسانی که در ارتش و ژاندارمری و همه جا، دنبال این است که اسلام را تحقق بدهد در این محیط و در این مملکت و انشاء الله بعدها هم در جاهای دیگر، ناچار شیاطین دشمن شما هستند و آن شیاطینی که دشمن شما هستند بیکار ننشسته اند، دائماً مشغول نقشه هستند. نقشه های نظامی آنقدرها تاثیر ندارد، آن که تاثیر دارد نقشه هائی است که با آن نقشه ها شما را از باطن و از داخل پوسیده کنند و شما را پیش ملت، از چشم ملت بیندازند و پشتیبانی ملت را از شما بردارند. نقشه این است که اولا بین خود ارتش تا می توانند اختلاف ایجاد کنند، تا می توانند بین سران ارتش، اگر توانستند بین سران و پایین ترها، تا آخر هر جا توانستند اختلاف ایجاد کنند و بین ارتش و سپاه پاسداران اختلاف ایجاد کنند، هر یک را پیش چشم دیگری از چشم دیگری بیندازند، این طایفه را بگویند که اینها تعهد به اسلام ندارند، آن طایفه را بگویند که آنها اطلاعاتی ندارند، سر خود هستند، نظم ندارند، تمام این مسائل برای اینکه شما را فقط از بین ببرند نیست، اساس اسلام است، آن چیزی که آنها فهمیده اند و امروز احساس کرده اند این است که اسلام است که آنها را عقب نشانده، اسلام است که این قشرهای مختلف را با هم مجتمع کرده است، اسلام است که قطره ها را به صورت یک سیل خروشان در آورده. آنها اساس مطلبشان این است که به اسلام صدمه وارد کنند و امروز همه ملت از نظامی و قوای مسلح گرفته تا بازاری و دانشگاهی و همه جا، زارع و کارگر و کارمند و همه قشرهای ملت، اینها امروز باید پاسدار اسلام باشند. اسلام عزیز امروز به ما سپرده شده است و شما باید این اسلام را نگه دارید و به نسل های آتیه بسپارید.
اگر امروز اسلام خدای نخواسته لطمه ببیند، آسیب ببیند، این گناهش به گردن همه ماست، یک قشر خاصی مسوول نیستند. کلکم راع و کلکم مسوول همه مسوول هستید، همه ملت مسوول هستند،
همه ملت باید مراعات بکنند آن احکام اسلام را. اسلام حق دارد به همه ما و به همه انسان ها. الان اسلام در دست ماست و ما پاسدار او هستیم و اگر آسیب ببیند همه ما مسوول هستیم، در بارگاه خدا همه مسوول هستیم. اگر خدای نخواسته در بین پاسداران یک اختلافی باشد یا یک کارهائی در بین آنها واقع بشود که بر خلاف مصلحت اسلام است، بر خلاف مصلحت ملت است، بر خلاف مصلحت کشور اسلامی است، این مسوولیت دارد. گمان نکنید که خوب من یک نفرم و یک عمل می کنم این چه ربط دارد به دیگران، امروز اینطور نیست، قبلاً هم اینطور نبوده. عمل یک شخص در یک جامعه اثر دارد، جامعه عبارت از این اشخاصند، یک چیز دیگری نیست. عمل هر یک از شما تاثیر دارد، وقتی شما یک عمل زشتی کردید، دیگران هم که می بینند در آنها تاثیر می کند، وقتی شما یک عمل صالحی انجام دادید، دیگران هم وقتی که می بینند در آنها تاثیر می کند، اگر خدای نخواسته شما یک کاری بکنید که برای اسلام ضرر داشته باشد، یک ظلمی بکنید، یک خلافی بکنید شماها مسوول هستید و همه ملت مسوول هستند. همه باید جلوگیری کنند. همه رعیت هستند، همه راعی هستند و همه مسوول. مبادا اینطور بشود که اسلحه را از ظالم گرفتید و خودتان ظلم کنید. رژیم سابق برای کارهایش شد آن رژیم منفور و ملعون، برای خرابکاری شد او، نه برای شخص که شخصش کی بود و پسر کی، عمل اسباب این شد که مردم را از او منحرف کرد و با انحراف مردم نتوانست دوام بیاورد.
اینطور نباشد که ما بگوئیم و نکنیم، اینطور نباشد که ما دعوت به اتحاد بکنیم و عملمان برخلاف باشد، اینطور نباشد که ما در روزنامه هایمان دعوت به اتحاد بکنیم و عملمان غیر از او باشد معنی منافق همین است که چیزی را می گوید و خودش عمل نمی کند، شما را دعوت به خیر و صلاح می کند و خودش خیر و صلاح ندارد، شما را دعوت به اسلام حقیقی می کند و خودش آن را نمی خواهد، شما را دعوت به اتحاد می کند و خودش دنبال این نیست که اتحاد را ایجاد کند، شما را از نفاق پرهیز می دهد و خودش آنطور نیست. ما باید با توجه به خدای تبارک و تعالی قشرهای خودمان را با هم فشرده کنیم. شما آقایان افسران که انشاء الله موفق باشید، توجه داشته باشید، توجه داشته باشید که ارتش سابق که مورد آنهمه طعن و لعن مردم بود، برای کارهائی بود که کرده بود و برای خلاف هائی بود که تحمیل به او شده بود و بعد از آنکه آن قشرهای فاسد آن از بین رفت و آن قشرهائی که فاسد نداشتند ملحق به ملت شده اند، می بینید که پیش ملت چه ارزشی شما دارید. آن روز وقتی که شما تنها یا جمعاً از بین مردم عبور می کردید، مردم اگر به شما هم نگاه می کردند از ترس بود و الا قلب های آنها با شما نبود و به شما پشت کرده بودند. امروز دل های ملت همه با شماست، دل ملت با قوای مسلحه است. شما از ملت هستید، جدا نیستید، اگر حساب خودتان را همانطوری که در سابق بود از ملت جدا بکنید، ملت به شما پشت خواهد کرد و برای شما دوام نخواهد بود. همه قوای مسلحه اینطور هستند، همه ارگان های دولتی اینطور هستند. اگر یک دولتی، یک قوای مسلحه ای، یک کارمندی بخواهد به مردم تحمیل
بکند، این از اسلام نیست، قوای مسلحه در خدمت ملت هستند نه تحمیل به ملت، نه زور گویی به ملت. دولت و اتباع دولت خدمتگزار به ملت هستند نه آقای ملت، خدمتگزارند اینها. اگر بخواهید بر همه قدرت ها مسلط بشوید و نتواند هیچ قدرتی شما را برگرداند به آن حال اول، که حال ذلت، حال مسکنت، حال غارت زدگی بود، باید همه با هم باشید، خیال نکنید پاسدارها علیحده هستند و ژاندارمری علیحده و ارتش علیحده و هر کدام یک بساط علیحده. همه خودتان را برادر بدانید و همه مقصدتان یکی است، مقصدتان این است که اسلام را انشاء الله تقویت کنید و اسلام را پیاده کنید، آن چیزی که سعادت همه ملت ها بر پیروی از اوست، همه زیر پرچم توحید هستید، زیر پرچم اسلام هستید، و با این وضع که زیر پرچم اسلام هستید، آسیب پذیر نخواهید بود. و من اینکه مکرر این مطلب را عرض می کنم برای اهمیت مطلب است که باید هی تلقین کنیم ما به هم. هر کس موعظه می کند همین را بگوید، هر کس سخنرانی می کند همین مطلب را بگوید، خیال نکند این را گفته اند، باید همیشه گفت، باید همیشه به گوش مردم و به گوش ملت و به گوش همه ارگان های دولتی هی خواند به اینکه آقا فراموش نکنید وحدت را، هی نگوئید وحدت و دنبالش نباشید، عملا با هم وحدت داشته باشید شما برادرهای هم هستید. خدای تبارک و تعالی در قرآن کریم شما را به عنوان برادری شناخته است. اگر چنانچه خدای نخواسته اختلافات سر هواهای نفسانیه در کار باشد، به قوت ایمانی از بین می رود و آن کسی که اختلاف ایجاد می کند از فرقه اسلام خارج می شود به حسب واقع، ولو در صورت هم بین مسلمین باشد. من از خدای تبارک و تعالی خواستار هستم که همه شما را و همه ملت ما را و همه قوای مسلح را با هم منسجم کند که همه آنها قدرت واحده باشند در مقابل ابر قدرت ها.
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
