پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 9:38 AM
تاریخ: 1358/10/10
بسم الله الرحمن الرحیم
من هر وقت بانوان محترم را می بینم که با عزم و اراده قاطع در راه هدف، حاضر به همه طور زحمت بلکه شهادت هستند مطمئن می شوم که این راه به پیروزی منتهی می شود.
ملتی که تمام قشرهایش، خانم های محترمش و مردان معصومش با هم هستند و یک راه می روند، این راه آسیب نخواهد دید، شما نگران آسیب های خارجی نباشید، از خارج نمی توانند شما را آسیب برسانند مادامی که خودتان منسجم هستید. نه دخالت نظامی از آن کاری ساخته است و نه حصر اقتصادی و این مسائل که آنها پیش می آورند آنها ازشان کاری ساخته نیست و شاید آنها هم که این حرف ها را می زنند و ظاهراً جدی هم نیست برای اینکه ما را از این حرف های دیگر اغفال کنند. آن مسائلی که ممکن است از آن مسائل، آسیب ببینیم، آن مسائل داخلی است. توطئه ها اینطور است، از خارج یک چیزهائی گفته می شود تا اذهان متوجه به خارج بشود مثل همین حصر اقتصادی و مداخله نظامی که دولت آمریکا تهدید می کند ملت را، به نظر می رسد که این یک توطئه باشد که اذهان را از داخل کشور متوجه به خارج بکند، غافل بشوند از توطئه، غافل بشوند از شیطانی داخل. بعید به نظر نمی رسد آن چیزی که پیش اجانب اهمیت دارد و به آن اصرار دارند آن توطئه ای است که در داخل حاصل می شود. اگر ما را از خارج اغفال نکنند و توجه ملت ما به داخل کشور و توطئه های داخلی باشد، ممکن است که ما بتوانیم و انشاءالله می توانیم که آن توطئه ها را خنثی کنیم. لکن آنها از خوف اینکه مبادا ملت همه قوایش را صرف داخل بکند و این توطئه هائی که اصیل است پیش آنها، این توطئه ها را خنثی بکند، یک طرح های خارجی می ریزد، یک مسائل خارجی پیش می آورد، مثلاً بعض از اقشار را متوجه می کنند که در انگلستان توطئه ای است در فلان محل، یک توطئه ای است، در فرانسه یک توطئه ای است و می خواهند از آنجا توطئه ای را بجا بیاورند که بیایند ایران چه بکنند. خود این هیچ اساس ندارد، محتمل هم هست که همین صحبت هائی که با تناقض گوئی های مختلف و تضادگوئی های مختلف از دولت امریکا صادر می شود راجع به اینکه گاهی دخالت نظامی ما می کنیم، آن یکی می گوید نه نمی شود دخالت، دوباره دخالت می کنند، دوباره می گویند نه، نمی شود دخالت، دوباره دخالت می کنند، دوباره می گویند نمی شود دخالت و از این حرف ها، حصر اقتصادی می کنیم، حالا چند
روز صبر کنید به سازمان ملل می بریم خوب حالا یک قدری صبر کنید، به شورای امنیت می بریم، یک قدری مهلت بدهید، این حرف هائی که به نظر می رسد برای مقصد دیگر است نه برای خودش، نه حصر اقتصادی می کنند و می توانند، نه دخالت نظامی می کنند و می توانند، اما می توانند با این حرف ها ما را، اذهانمان را متوجه به آن طرف کنند. و از خودمان غافل بشویم.
در عین حالی که ملت ما باید هوشیار باشد راجع به همان مسائلی که در خارج هم طرح می شود و غفلت از او هم نکند، بیشتر نظر باید به توطئه های داخل باشد، توطئه هائی که در داخل انجام می گیرد خیلی زیاد است و اینها در این توطئه ها فن های زیادی دارند، ذوفنون هستند! یک قسمش همین شلوغی هائی است که راه می اندازند. در آذربایجان این بساطی که درست می کنند و دامن به آن می زنند یک قسم اینهاست، در سیستان، در زاهدان، در کجا، یک قسم دیگرش این اختلافاتی که در شهرها و در دهات و در سایر جاها ایجاد می کنند گروه های مختلف، اختلافات زیاد ایجاد می شود، او جمهوری اسلامی می گوید، آن یکی چیز دیگر می گوید، آن یکی چیز دیگر می گوید، مقابل اسلام هی طرح های متعدد می دهند در عین حالی که می دانند پیش نمی رود، لکن می خواهند ناراحت کنند. همانطوری که خارجی ها طرح می دهند برای دخالت نظامی یا حصر اقتصادی و خودشان می دانند که یک چیز صحیحی این نیست، این طرح برای مقصد دیگری ممکن است باشد و آن اینکه ما را از این آشفتگی های داخلی متوجه به آن بکنند، به نظرمان بیاید که آن مشکل است، اینها دیگر مشکلات ندارد، احتمال این معنا هست.
ما در عین حالی که باید توجه به آن مشکل داشته باشیم و با تمام قوا متوجه به آنجا باشیم، اما از این مشکلات داخلی که شاید پیش آنها اصیل باشد، از این غفلت کنیم، این اختلافاتی که از اول تا حالا ایجاد کردند، از آن روزی که یک پیروزی نسبی برای این ملت حاصل شد و این سد را شکستند و دست اجانب قطع شد از این کشور، از آنوقت شروع کردند به ایجاد اختلافات و توطئه ها، یک راهش این بود که در هر قدمی که ملت بر می دارند یک اختلاف ایجاد کنند، راجع به اصل جمهوری اسلامی حرف ها بزنند و مقاله ها بنویسند و نطق ها بکنند، راجع به مجلس خبرگان صحبت ها بکنند که حالا هم دارند می کنند، راجع به قانون اساسی مسائل بگویند و حالا هم دارند می گویند که قضیه رئیس جمهور است. تاکنون از قراری که گفتند صد و بیست نفر خودشان را کاندید کردند. نه اینکه نمی دانند که کاندیدی است که اثری ندارد برای اینکه رئیس جمهور بشود فلان آدم، بیشتر اینها الا نادرشان می دانند که موفق نمی شوند، لکن یک مقصد دیگری در کار است غیر از ریاست جمهور و آن این است که همان ایجاد یک تشنج و اختلاف و این چیزها برای آنها مطلوب است که کشور ما مشغول باشد، همیشه مشغول باشد به چیزهای داخلی خودش و این شلوغی هائی که در داخل هست و متوجه توطئه نباشد و متوجه علاج نباشد و فلج بشود، بعد هم راجع به مجلس شورا مصیبت زیادتر است، آنجا دیگر از همه زیادتر است. در هر صورت تمام این مسائل دور می زند به اینکه این جمهوری اسلامی آنطوری که باید تحقق پیدا نکند، اگر تحقق پیدا بکند، برای آنها ضرر دارد و دست آنها تا آخر کوتاه می شود و
این یک ضربه ای است بر غرب، بر شرق و آنها می خواهند که نشود همچو مطلبی. و ملت ما باید آنقدری که باید توجه به این آشفتگی های داخلی داشته باشد توجه به چیزهای دیگر نداشته باشد، همه ما باید این را تحت نظر بگیریم، لکن آنکه صدمه بیشتر به ما می زند همین اختلافات داخلی است، او برای یک طرف می کشد، او برای طرف دیگر، همین هواهای نفسانی است که در انسان هست، همین خودخواهی و خودپسندی ها در انسان هست، همین گروه دیدن و خودگرائی به گروه و اینهاست که در انسان هائی که برای خدا می خواهند کار بکنند هست.
ملت ما اگر بخواهد از این اسارت در طول تاریخ بیرون بیاید و خودش، خودش را اداره کند و استقلال پیدا کند، آزاد باشد، اگر ملت ما بخواهد اینطور بشود، باید از یک راه پیش برود، آن راهی که ملت دارد پیش می رود. ملت این توده جمعیت است. این زن و مرد توده جمعیت که خودشان را علیحده نکردند و جدا نکردند از ملت، اگر بخواهند این مملکت سر و سامان پیدا بکند باز از این گروه گرائی و از این اختلافات که او برای خودش بکشد، او برای خودش بکشد دست بردارند، همه همان راهی که ملت دارند می روند، همه همان راه را بروند، دیگر آسیب نمی بینند. یک ملت وقتی همه با هم منسجم شدند دیگر قابل آسیب نیست، اما اگر چنانچه خدای نخواسته در بین خودشان اختلاف حاصل بشود، بین خودشان یک دشمنی ها پیدا شود، هواهای نفس نگذارند که یک راه بروند، آنوقت است که آسیب ممکن است.
لکن من امید این را دارم که با این تحولی که حاصل شده است، من در جامعه زن ها یک جور تحول عجیبی می بینم که بیشتر از تحولی است که در مردها پیدا شده و آنقدری که این جامعه محترم به اسلام خدمت کردند در این زمان، بیشتر از آن مقداری است که مردها خدمت کردند، خدمت مردها هم بسیارش مرهون خدمت زن هاست. در مردها یک حسی است که اگر ببینند زن ها بیرون آمده از خانه ها برای یک مقصدی، اگر قوه شان یکی باشد، ده تا می شود و در مملکت ما اینطور شد که بانوان همدوش بلکه جلوتر از مردها از خانه ها بیرون آمدند و در این راه اسلامی زحمت کشیدند و رنج دیدند، جوان دادند، شوهر دادند، برادر دادند معذلک رنج کشیدند، عمل کردند، پشتیبانی از اسلام کردند و مردها هم بسیاری به تبع زن ها این کار را کردند و من امیدوارم که این وحدت کلمه و این انسجامی که ملت ما دارند، محفوظ باشد و این اشخاصی که افکار متعدده دارند اینها، خداوند آنها را برگرداند به فکر واحد و ملت ما را منسجم کند با هم به طوری که از آسیب مصون باشند. خداوند انشاءالله به شما عمر و سلامتی بدهد.
والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
