پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 9:33 AM
تاریخ: 1358/10/17
بسم الله الرحمن الرحیم
من امروز شنیدم که آقایان از الیگودرز پیاده تشریف آوردند و اظهار کردند که ما حاضریم که - اینها - برای حفاظت تو پاسداری کنیم. من متشکرم از عواطف آقایان، و از زحمات شما تقدیر می کنم لکن راضی نیستم که آقایان اینجا تشریف داشته باشند. تشریف ببرند و انشاءالله مشغول کارشان بشوند. آمریکا نه دخالت نظامی می کند در ایران و نه حصر اقتصادی می تواند بکند، توطئه امریکا این است که در داخل کشور ما کاری بکند که ما نتوانیم این راهی را که گرفته ایم برویم، توطئه داخلی و به دست اشخاصی که در داخل کشور هستند و از کارکنان آنها هستند. نقشه این است که ایران را جوری نمایش به خارجی ها بدهند که نه دولت می تواند اداره کند آنجا را و نه ملت قابل این است که آزاد باشد. در هر جا غائله بپا می کنند این شیاطین و در همه کشور چه در دانشگاه و چه در شهرستان ها و چه در دادسراها، چه در مراکز قدرت، مراکز انتظامی، همه جا با یک توطئه می خواهند آشوب بپا کنند و نگذارند استقرار پیدا کند حکومت. الان که وقت این است ملت با هم مجتمع باشد و این دو مرحله دیگری که اساس حکومت اسلامی است به طور شایسته انجام بدهد، یکی قضیه تعیین رئیس جمهور و یکی هم قضیه مجلس شورای ملی، باز توطئه ها اوج گرفته است، توطئه ها برای اینکه نگذارند رئیس جمهور تعیین بشود و بعد هم توطئه برای اینکه نگذارند مجلس شورای ملی بر قرار بشود، برای اینکه با بر قرار شدن این دو مرحله هم اسکلت حکومت اسلامی تحقق پیدا می کند و اینها از حکومت اسلامی می ترسند. امریکا ضربه از اسلام خورده است و از اسلام می ترسد، ضربه از این جوان هائی که برای اسلام قیام کردند و جان دادند و فداکاری کردند و از اسلام این ضربه می ترسد از این جهت، تفرقه افکنی دارد می کند که نگذارد اجتماعی که با وحدت کلمه، مقاصد خودشان را تا اینجا پیش بردند، بین راه آنها را فلج کند. نقشه این است. صحبت از دخالت نظامی و حصر اقتصادی صحبت است و بعید نیست برای این باشد که اذهان را منصرف کند از آنی که اساس است. شماها باید توجه داشته باشید و این توطئه شیطانی که از همه توطئه ها بالاتر است و او این است که می خواهند ما را به جان هم بریزند و در داخل نگذارند یک استقراری پیدا بکند این نظام اسلامی.
شما جوان ها که زحمت کشیدید و از راه های دور، در این سرما و در آن سرماهائی که در محل
خودتان هست آمدید و از اطراف آمدید، از همه جا اینجا آمدید، من تشکر می کنم و شما را هشیار می کنم به اینکه از تفرقه به هر صورتی که هست پرهیز کنید، هر چیزی که موجب تفرقه می شود از او پرهیز کنید، هر شعاری که موجب تفرقه می شود از او پرهیز کنید، هر تحصنی که موجب تفرقه می شود از او پرهیز کنید، هر راهپیمائی که موجب تفرقه می شود از او پرهیز کنید. شما امروز احتیاج دارید به وحدت کلمه، امروز بیشتر از دیروز احتیاج دارید به فردا بیشتر از امروز. این وحدت کلمه خودتان را حفظ کنید، از خدای تبارک و تعالی تبعیت کنید که فرموده است: واعتصموا بحبل الله جمیعاً ولا تفرقواً همه به ریسمان بزرگ الله که اسلام است بپیوندید و تفرقه نکنید. تفرقه موجب این می شود که نتوانید مملکت خودتان را به رشدی که باید برسد برسانید، نتوانید حکومت اسلامی را به طوری که شایسته است در دنیا، در کشور خودتان متحقق کنید و آنها در صدد همین معنا هستند. آنهائی که نمی خواهند اسلام تحقق پیدا بکند، آنهائی که می خواهند جمهوری اسلامی در ایران تحقق پیدا کند. کشورهائی که از اسلام می ترسند، از جمهوری اسلامی می ترسند، از صدور این جمهوری اسلامی از این کشور به کشورهای دیگر می ترسند، آنها در صددند که شما را در بین راه متوقف کنند و نگذارند پیش بروید. شما به هوشیاری، بیداری از تفرقه بکلی پرهیز کنید.
و امر دیگر اینکه مملکت شما احتیاج به کار دارد، مملکت خرابی است که محتاج به این است که ساخته بشود و ساختن مملکت به دست شماهاست. هر کس در هر جا هست اشتغال به کار پیدا کند و کار را خوب انجام بدهد. نباید ما در ارزاقمان محتاج به خارج باشیم. مملکت وسیعی که برای صد و پنجاه میلیون جمعیت کافی است (به حسب آنطوری که گفته می شود) الان سی و پنج میلیون نفر زندگی می کند و مملکت بیشتر از این گنجایش دارد، زمین های وسیع دارید، آب دارید، برکات آسمانی دارید، قدرت دارید، قوه دارید، جوان هستید، جوان دارید، عیب است از یک مملکت اسلامی که محتاج باشد در ارزاقش، آن هم به دشمن های خودش. امریکا که دشمن ماست ما اگر محتاج به او باشیم برای ما سرشکستگی است. کاری بکنید که خودکفا بشوید و خودتان را از این زمین خدا و از این آب خدا ارزاق خودتان را بیرون بیاورید و امید است انشاءالله که صادرات داشته باشید شما.
خداوند انشاءالله شما را حفظ کند و من باز از زحمات شما تشکر می کنم و دعا می کنیم برای شما و خدمتگزار شما هستم.
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
