پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 9:33 AM
تاریخ: 1358/10/17
بسم الله الرحمن الرحیم
من بعد از این نهضت و انقلابی که نسبتاً الحمدلله به پیروزی رسید و قدم اول را ملت بزرگ ما برداشت، در این کارهائی که به دست ملت انجام گرفت، از جهاد سازندگی خیلی خوشم می آید. هر وقت که تلویزیون نشان می داد که خواهرها و برادرها از همه طبقات مشغولند به یک عملی برای کشور خودشان، من خوشحال می شدم. باید شماها توجه داشته باشید که نگاه نکنید هی به اینکه اداره چه می کند، دولت چه می کند. آنها مشغولند منتها نمی توانند آنقدری که ایران احتیاج دارد آنها عمل کنند. ایران مال خود شماست و خود شما باید او را بسازید و اگر همه ملت در این امر سازندگی همت نکند، کارها زمین می ماند. انتظار اینکه یک دسته ای انجام بدهند تا ما انجام بدهیم، یا کارشکنی کسی نکند البته حالا در هر گوشه و کناری برای کارشکنی مهیا هستند، این ملت است که باید این کارها را انجام بدهد. مثلاً ملاحظه کنید که سابق، در رژیم سابق که همه اش حرف بود، یکی هم راجع به بیسوادی و اینها وقتی رفتند معلوم شد که مبارزه ای نکردند، بله آن کاری که کردند این است که با سوادی را نگذاشتند ترقی بکند، نه بیسوادها را سواددار کردند. این هم اگر منتظر بشوند آقایان، منتظر این بشوند که دولت این کار را انجام بدهد، نمی تواند انجام بدهد. الان تقریباً در صد شاید هشتاد (من اطلاع درست ندارم) بیسواد ما داریم، یا شاید مثلاً شصت، شصت و پنج، همچو چیزهائی می گویند. من اطلاعی ندارم، اما می دانم که بیسواد زیاد هست. افغانستان و ایران باید به حسب اینطور امور جلو باشد. بیسواد در آن کم هست، سوادی که می گویم یعنی همین خواندن و نوشتن و این چیز، آن هم که ما می خواهیم که همه ایران انشاءالله سواد پیدا بکنند، نمی خواهیم همه دکتر بشوند، خوب چیز غیر معقولی است، یا همه مهندس بشوند، می خواهیم یک مملکتی همه بتوانند آن مقصود خودشان را بنویسند، امضاء کنند، چه بکنند. من گاهی در نجف که بودم گاهی حرم مشرف می شدم، که افغانی ها آمده بودند برای زیارت خواندن، می دیدم همه از رو می خواندند، کتاب دعا را باز می کردند از رو می خواندند، شاید مثلاً از سی چهل نفر که آنجا بودند یک نفرشان شاید از رو نمی خواند، شاید هم او خواندنش را تمام کرده بود، اما همه شان از رو می خواندند، اینجور نبود که، آن هم طبقه پایین بودند به اصطلاح اینها، و ما هنوز داریم که این هم به همت همه واقع بشود. اگر منتظر باشید به اینکه دولت با سواد بکند،
نمی تواند باز همان حرف های سابق. دولت هم حالا اقدام کرده اند، وزارت آموزش اقدام کردند و خوب هم اقدام کرده اند. اما مسأله، مسأله نیست که بتوانند اینها چه بکنند.
همین طور در جهاد سازندگی، سازندگی یک مملکتی که از دست رفت و خراب است، این نمی شود با دست دولت انجام بگیرد یا دست یک قشری انجام بگیرد. این را، همه مردم باید مملکت را امروز از خودشان بدانند و همه با هم همت کنند، یک مملکتی انشاءالله درست بکنند به دست خودشان. لکن چیزی که الان مهم است این است (این را من از باب اینکه نگران هستم برایش کراراً هم گفتم این را به اشخاصی که اینجا آمدند، باز هم عرض می کنم) که الان دست هائی در کار هست، اکثراً از طرف امریکا و دیگران هم همین طور، از شوروی و از سایر جاها هم همین طور، یعنی اینهائی که به این مملکت ما طمع استفاده دوخته اند، دارند و چشم این دارند که ما کاری بکنیم، اینها ببرند و مخازن ما را ببرند و حالا هم دستشان کوتاه شده است و انشاءالله تا آخر هم کوتاه هست. اینها الان در فکر اینند که نگذارند این ایران یک استقراری پیدا بکند، یک نظام صحیحی پیدا بکند، در هر جا مثلاً دقت کنید، در جهاد سازندگی هم از این قشرها پیدا می شوند که خودشان را جا می زنند و در دانشگاه هم هستند، در همه جا هستند، در کارخانه ها هم زیاد هستند. این به نظر من می آید که یک نقشه و توطئه ای است که برای اینکه استقرار در ایران و نظم در ایران پیدا نشود. در ارتش می روند نمی گذارند که انتظامات صحیح پیدا بشود، در ژاندارمری می روند، آنجا را هم مانع می شوند، در شهربانی هم همین طور، در سپاه پاسداران هم پیدا می شود، در دانشگاه زیادند و همه جا اینها هستند، حاضرند و اینها برای این جهت نقشه دارند. به نظر من اینطور می رسد که این است که در داخل ما را، این ضربه را به ما بزنند که ما اغتشاش در خودمان پیدا کنیم، یک انتظامی...... اختلافات باشد و یک هرج و مرجی باشد، بریزند خانه هر کس را غارت کنند، بریزند زمین هر کس را غارت کنند، اموال هر کسی را ببرند، نگذارند یک استقراری پیدا بکند، از آن طرف دشمن های این ملت، دشمن ها با قلم های خودشان و با افکاری که دارند و طرح هائی که دارند در مطبوعات خارجی و رسانه های گروهی خارجی، اغتشاشات ایران را، اختلافات ایران را، اینها را یکی اش را چند مقابل کنند و در خارج منعکس کنند که ایران مثل یک بچه صغیری می ماند که محتاج به قیم هست، باز نرسیده به بلوغ که خودش، خودش را نگه دارد. نقشه محتمل است این معنا باشد که در خارج منعکس بکنند که ایران هرج و مرج است و همه به جان هم ریختند و همه گروه ها در هر جا بروی یک اختلافات هست این را اسباب دست قرار بدهند که ایران قابل این نیست که خودش را اداره کند، باید یکی دیگر اداره اش کند. اگر خدای نخواسته یک دخالت نظامی بخواهند بکنند، یک کودتا بخواهند بکنند، موجه نشان بدهند به خارجی ها، به دنیا موجه نشان بدهند که ما برای خاطر حفظ ملت، ملت نمی توانست خودش را نگه دارد، ما باید حفظش کنیم، این صغیر را ما باید قیم برایش تعیین کنیم.
در عین حالی که تمام انقلاباتی که در دنیا پیدا شده هیچ کدام بهتر از ایران نبوده، دنبال سر انقلابات، میلیون، میلیون و نیم کشته می شوند (برای من صورتش را آورده اند) این انقلاباتی که واقع شده است، دنبال سرش یک میلیون، یک میلیون و نیم کشتار، دو میلیو حبس، در کشور را می بستند به همه جا. الان هم هر جا که شما نگاه کنید که یک انقلابی واقع شده است و یک کودتائی واقع شده، یک چیزی واقع شده، در کشورشان را به خارج بستند، همه فرودگاه ها را ممنوع کردند، تمام مطبوعات را قدغن کردند که نباید منتشر بشود. برای مردم اختناق پیش آوردند، اختناق فوق آن اختناق هائی که سابق بوده و گاهی هم به مجردی که این پیروز شده، قتل عام ایجاد کردند، شروع کردند به کشتن مردم، هر که احتمال می دادند که یک چیزی باشد می کشتند، نه اینکه یک کسی را، یک شهری را قتل عام می کردند. و انقلاب ما از باب اینکه اسلامی بود، از باب اینکه از ملت بود، انقلابی نبود که یک قدرتی به یک قدرت غلبه کند، یعنی یک قدرت نظامی، یک کودتائی شده باشد، این حرف ها نبود، متن نهضت از خود مردم جوشید، از خود مردم، بین زن و مرد و انقلاب هم اسلامی بود، اسلام اینها را وادار کرد که یک همچو انقلابی بکنند، همچو انقلاب اسلامی که از متن ملت بجوشد، دنبالش دیگر این مسائل کم است، هست، اما کم است و لهذا دیدید که دنبال این انقلاب، تمام راه ها و همه جاها هم باز بود، هیچ - یک - جائی را جلویش نگرفتند، تمام روزنامه ها و احزاب آزاد شد، آزاد آزاد و کشتار نسبت به مردم هیچ نبود در کار، آنطوری که آنجا بساط درست می کردند نبود، بله آنهائی که کشتار کرده بودند گرفتند بعضی شان را محاکمه کردند و بعد از محاکمه به جزای خودشان رساندند، اما اینطور نبود که همین طور درو کنند مردم را، یک میلیون جمعیت را بکشند، این حرف ها نبود در کار و اینطور مسائل در عین حالی که در ایران نبوده است و باید گفت ایران آرامترین انقلاباتی که در دنیا واقع شده. انقلابات دیگر با یک سال و دو سال و سه سال اینها درست نمی شود، جنگ باید بشود، اینقدر خونریزی، چه، چه، یک سال، دو سال جنگ بشود تا بعد یک قدرتی بر قدرت دیگر پیروز بشود. اینجا آنجائی بود که انقلاب بود، واقعاً انقلاب بود. مرحوم قرنی به من گفت که سه ساعت و نیم، سه ساعت و نیم غلبه کرد ملت بر رژیم. یعنی آنوقتی که آنها کودتا می خواستند بکنند در تهران ما بودیم و آنها بنا داشتند کودتا بکنند و جلویش گفتند روز هم باید بیرون نیائید، حکومت نظامی را روز قرار دادند. آن حکومت نظامی روز را خدا خواست که شکسته شد. آنها به من بعد گفتند که اینها بنا داشتند که کودتا بکنند و خیابان ها را وقتی که مردم نیستند، خیابان ها را همه را بگیرند و شبش کودتا بکنند، مردم که ریختند در خیابان ها اینها این طرحی که داشتند خنثی شد و ایشان می گفت که آنکه جنگ بین ملت و دولت واقع شد و رژیم واقع شد سه ساعت ونیم بود، در صورتی که جاهای دیگر الان شما می بینید که افغانستان چند سال است که همه مسائل هست و حالا هم معلوم نیست کی ختم بشود برای اینکه آنجا یک کودتائی است. کودتا یک نفر آدم بخواهد انجام بدهد، یک قدرتی می خواهد یک ملتی را از بین ببرد، اما یک ملت خودش آمده است و خودش آمده و حریفش را بیرون کرده، دیگر خود ملت
ما با خود ملت که کاری ندارد.
حالا هم اشخاصی در بین این ملت هست که الهام از خارج می گیرند البته اقلیت هم هستند، لکن اشخاصی هستند که با هر زبانی با مردم می توانند صحبت بکنند و شیطنت بکنند. باید ملت ما توجه به این توطئه داشته باشد که توطئه ای که محتمل این است که ما را به هم بریزند، حتی در جهاد سازندگی بروند یک کارهائی بکنند که آنجا هم یک اختلافی بشود، نگذارند کار عمل بشود، در دبیرستان بروند در چیز بروند دانشگاه بروند، هر جا بروند و ما را به هم بریزند، دائماً شلوغی و دائماً اعتصاب و دائماً راهپیمائی و دائماً کارشکنی برای دولت و ملت، تا منعکس بکنند در خارج که اینها نمی توانند خودشان را اداره بکنند، باید یک کسی برود اداره کند اینها را. ملت باید توجه داشته باشد به این توطئه و از اختلافات دست بردارند. آخر برای چی ما با هم اختلاف داشته باشیم، سر چی اختلاف داشته باشیم، برای چی به جان هم بریزیم، چرا ما خودمان، خودمان را از بین ببریم. باید ملت متوجه باشد که چیزهائی که اسباب اختلاف هست اصلاً ایجاد نکنیم، اشخاصی که می خواهند ایجاد اختلاف بکنند موعظه شان کنند، نصیحت شان کنند، اگر گوش نکردند آنها را طردشان بکنند، نگذارند اختلاف حاصل بشود، نگذارند جوری وانمود بشود که این ملت ملتی نیست که قابل این باشد که آزاد باشد، حالا که آزاد شده ببینید به جان هم ریختند، قابل آزادی نیست - چیزی که - ملتی که قابل آزادی نیست، باید یکی بیاید، یک رضاخانی را پیدا کنند (و اینها دارند، از این چیزها دارند) یک رضاخانی را پیدا بکنند. امروز به اسم اینکه این آدم ملی هست، به اسم اینکه یک آدم از این چیزها، از این عنصرها، اینها دارند که بیست سال، سی سال این را با یک صورت ملیت و با یک صورت دلسوزی نگه دارند، آن روزی که می خواهند کار را انجام بدهند، به صورت ملیت، به صورت چه انجام بدهند و توجه به این معنا را باید داشته باشند ملت ما. امروز که روز حساسی است برای اینکه ما می خواهیم رئیس جمهور تعیین بشود، امروز می بینید که با این حساسیت باز مشغول شدند به توطئه ها و مشغول شدند به خرابکاری ها، در قم دیدید، در آذربایجان هم هست، در جاهای دیگر هم هست. فردا که شما می خواهید انشاءالله وکلای خودتان را تعیین بکنید، بدانید که اغتشاشات بیشتر ایجاد می کنند، بساط بیشتر در می آوردند. باید توجه داشته باشد ملت به اینکه مبادا منعکس بشود، کاری بکنیم که منعکس بشود اینها با هم نمی توانند بسازند، اینها به جان هم ریختند و باید یکی برود.... کارها بگیرد، تربیتشان بکند. این به این است که از کارهائی که، از حرف هائی، از نوشته هائی ....، از نطق هائی، از شعارهائی که اسباب اختلاف می شود، از اینها پرهیز بکنند. نباید امروز شعار بدهند بر ضد این، بر ضد او، بر اینطور چیزها، این شعارها صحیح نیست، نباید بکنند، باید کاری بکنند که مستقر بشود. این حکومت، بر قرار بشود و ما این دو قدم هم که اسکلت یک حکومتی است، این دو قدم هم برداریم، قدم تعیین رئیس جمهور انشاءالله و قدم دوم وکلا. و باید ملت متوجه باشد که من چون بنای دخالت ندارم،
متوجه باشند خودشان که اشخاصی که صحیح اند، اشخاصی که متدینند، اشخاصی که ملی هستند، اشخاصی که چپ و راستی نیستند، از افراد، اینها را تعیین بکنند در رئیس جمهور همانطوری و در وکلاشان هم همین طور و مهم الان این است که از این اختلافات و از این شعارها و از این - عرض می کنم که - چیزهائی که موجب اختلاف می شود دست بردارند، مشغول بشوند به اینکه همین طور بسازند ایران را و ایران امروز محتاج به کار است، کارخانه ها احتیاج به کار دارند، محتاج به سازندگی است.
خداوند انشاءالله شماها را حفظ کند، شما جوان ها را حفظ کند که همچو همت والائی دارید که می روید در جهاد سازندگی و زحمت می دهید به خودتان، لکن برای خداست این. شما هر قدمی که الان بردارید برای کشور اسلامی پیش خدا محفوظ است، خیال نکنید که این قوه های شما هدر می رود. قوای انسانی وقتی هدر می رود که برای خدا نباشد وقتی که قوا برای خدا کار بکند هدر نمی رود، پیش خداست و این سازندگی شما انشاءالله خودتان ساخته می شوید به آنطوری که خدای تبارک و تعالی امر فرموده است و انبیا را برای او فرستاده که هم این جهاد، جهاد نفسی باشد و هم سازندگی برای ملت. خداوند همه شما را موفق و موید بدارد و من دعاگوی همه تان، خدمتگزار همه هستم. سلامت باشید انشاءالله.
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
