پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 9:06 AM
تاریخ: 1358/08/11
بسم الله الرحمن الرحیم
آنچه بود گذشت و سعادت را آنها بردند که تکلیف خودشان را ادا کردند، چه در حبس چه در زیر شکنجه و چه بیرون از حبس. باید مهیا باشید برای مصیبت ها، یکی بعد از دیگری. شما یک انقلابی کردید و یک سدی را شکستید که در دنیا نظیرش کم یا نبوده است، منتظر نباشید که بعد از شکستن این سد و کوتاه شدن دست ابرقدرت ها از خزائن شما و رفتن خائنین از این کشور و کوتاه شدن دست استفاده جوها همین طور به این سادگی مطلب بگذرد.
ما باید مهیا باشیم که باز شهید بدهیم. چنانچه دیروز، دیشب یکی را دادیم، مرحوم آقای قاضی رحمه الله به شهادت رسید و قبل از او هم بوده است و بعد از او هم خواهد بود، لکن این شهادت ها اراده های شماها را باید مصمم تر کند. شما در یک راهی قدم بر می دارید که در این راه شهادت های بسیار از مردان بزرگ واقع شده. راه اسلام است، برای اسلام قیام کردید و برای حق قیام کردید و کسی که برای حق قیام کند، برای اسلام قیام کند، همه چیز باید پیش او سهل و آسان باشد. شهادت یک هدیه ای است از جانب خدای تبارک و تعالی برای آن کسانی که لایق هستند و دنبال هر شهادتی باید تصمیم ها قوی تر بشود و بفهمانید به اینهائی که اینطور کارهای ناجوانمردانه کنند که دیگر نمی توانند با یک همچو کارهائی اعاده بدهند آن مسائل سابق را، بلکه این نحو کشتن که به طور ناگهانی و دزدکی می کشند این دلیل بر شکست آنها است. اگر اینها قدرتی داشتند در میدان می آمدند، تا آن وقتی که یک قدرتی داشتند در میدان بودند و شما هم در میدان و ملت ما آنها را عقب زد، دیگر این آشفتگی های جزئی و این دست و پازدن هائی که گاهی یک کسی را به شهادت می رسانند، گاهی یک دزدی کنند، سرگردنه ها دزدی می کنند، این دغلبازی ها دلیل بر این است که اینها دیگر مأیوس هستند و شکست خورده هستند.
شما هم قویدل باشید و از این شهادت ها هیچ ابداً باکی نداشته باشید و مردانه همانطوری که تا حالا قیام کردید و نهضت کردید و این سد عظیم را شکستید، مردانه در میدان باقی باشید و جلو ببرید این نهضت را تا اینکه انشاءالله اسلام با آن محتوای مترقی اش پیاده بشود و مملکت ما یک مملکت اسلامی به تمام معنا بشود یعنی تمام قشرهایش اسلامی بشود یعنی هم دولت یک دولت اسلامی باشد هم وزارتخانه ها یک وزارتخانه های اسلامی باشد، هم ادارات، ادارات اسلامی باشد هم استانداری ها استانداری های اسلامی باشد، هم بازار و دانشگاه و امثال ذلک.
باید ما کوشش کنیم برای این مقصد بزرگ یعنی این مقصدی که انبیا دنبال این مقصد بودند و تا آخر هم دنبال این مقصد بودند و به پیش رفتند، ماها باید به تبعیت از انبیاء خدا، به تبعیت اولیاء خدا این مکتب را به پیش ببریم و انشاءالله این مملکت را یک الگوئی قرار بدهیم از برای سایر کشورهای اسلامی و بلکه سایر کشورهائی که مستضعفین گرفتار مستکبرین هستند و امیدوارم که موفق بشوید.
شما در این کارهائی که انجام می دهید، چه در جهاد سازندگی، چه در پاسداری و چه در دادگاه ها و هر جا هستید، ادارات، توجه تان به خدا باشد. (کی کمک به من می کند کی نمی کند) خیلی مطرح نباشد پشتیبان. شما دارید یک عمل انسانی - اسلامی برای خدا انجام می دهید، توانستید انجام بدهید که به آن نتیجه هم رسیدید، اگر نتوانستید هم انجام بدهید باز شما برد دارید، برای اینکه پیش خداست، مطلب الهی است. کسانی که برای خدا کار می کنند هیچ وقت باخت در آن نیست آنهائی که برای دنیا کار می کنند باخت دارند که اگر نرسیدند خوب، باختند و عمرشان هم هدر دادند، اگر برسند هم باخت دارند لکن آنهایی که برای خدا قیام می کنند، اطاعت امر خدا را می خواهند بکنند، نهضت برای خدا، قیام برای خدا، عمل برای خدا، این هیچ وقت شکست ندارد. در ظاهر هم اگر خیال بشود که ما نتوانستیم عمل بدهیم پس شکست خورده ایم، به حسب واقعش شکستی نخوردیم، برای اینکه ما برای خدا کار کردیم و کسی که برای خدا کار بکند همین دنیا نیست قضیه، جاهای دیگر ما داریم، برد آنجا است. البته دولت مکلف است، استاندارها مکلف هستند که همراهی کنند و این جهاد سازندگی که جوان ها مشغول هستند یا سایر کارهائی را که جوان ها مشغول هستند، به قدر احتیاجی دارند، احتیاجات آنان را برآورند به مقداری که می توانند. دولت مسامحه نشود و آنها هم باید عمل بکنند. یعنی همه ما موظفیم به اینکه یک کشورری که از گلوی استعمار بیرون کشیدیم، حالا خودمان اداره اش کنیم به طوری که دیگر محتاج به آنها نباشیم. این احتیاج به دشمن تلخترین چیزهائی است که در ذائقه انسان باید باشد یک وقت انسان احتیاج دارد به برادرهای خودش، اینهم خوب نیست لکن یک وقت احتیاج داشته باشد به دشمن خودش، یعنی آنی که در طول تاریخ ما را استضعاف کرده، در طول تاریخ به ما خیانت کرده، جنایت کرده است، حالا ما محتاج به او باشیم در ارزاقمان، دستمان را پیشش دراز
کنیم که گندم بده، دستمان را پیشش دراز کردیم که مستشار بده، این به نظر انسان تلخترین چیزهائی است که در ذائقه انسان باید باشد که پیش دشمنش، پیش آنکه همه چیزش را از بین برده، دست دراز کند که به من ارزاق ما را بده. باید ملت ما این تحول را پیدا کند که عارش بیاید که به آمریکا بگوید گندم به ما بده یا مستشار به ما بده، خودش باید دنبال کار خودش باشد، خودش باید قیام کند و حوائج خودش را برآورد.
همه باید با هم کمک بکنیم، یعنی ملت، همه قشرهای ملت باید در صدد این باشند که خود کفا باشند، محتاج نباشند. آنوقت قشر کشاورز، کشاورزیش باید توسعه بدهد و زیاد توسعه بدهد. الحمدلله در این سال توسعه پیدا کرده بود بلکه در جائی دیدم که راجع به قم و اطراف قم بود که چهار مقابل قم و اطراف قم زیاد شده است امسال از سال های سابق. ما امیدواریم که سال های بعد زیاد جوری بشود که ما صادر کننده باشیم و آنها محتاج به ما باشند، نه جوری باشد که ما پیش کسانی که به ما آنطور رنج دادند برویم و بگوئیم شما به ما گندم بدهید. بعدش هم باید در همه امور اینطور باشد.
اگر یک مملکتی بخواهد مستقل باشد، اول شرط این است که احتیاج نداشته باشد به غیر اگر احتیاج داشت که نمی تواند مستقل باشد، احتیاج خودش یک وابستگی است. اگر یک روزی آن کسی که ما به او محتاج فرض کنید باشیم، یک روزی جلویش را بگیرد، خوب ما باید تسلیمش بشویم. ما باید کاری بکنیم که مستقل بخواهیم بشویم، کاری بکنیم که محتاج نباشیم. این هم به اینکه دانشگاهی بنایش را بر این بگذارد در دانشگاه خودش کاری بکند که آن مقداری که مملکت خودش محتاج است بتواند آن مقدار را درست بکند. اطبا، عار است برای یک مملکتی که خارج از طب او استفاده کرده، حالا هم هر کس هر چیز می شود از اینجا پا شود و برود به لندن پیش دشمن های ما، پیش آن که الان دشمن ما را در آنجا دارد حفاظت می کند، آمریکا، پیش آن که دشمن بزرگ ما را دارد حمایت می کند و پشتیبانی از او می کند و توطئه گری می کند. عار است برای ما که مریض های ما بروند در یک چنین مملکتی که آنطور هستند. ما باید اطباءمان هم در خود مملکت ما تربیت بشوند هی مأیوس نباشند از اینکه ما نمی توانیم اینقدر خودشان را نبازند. خوب پیش هم هی می گفتند: (خوب نمی شود با این قدرت ها، نمی شود با این قدرت ها در افتاد، بیائید بسازیم، بیائید بسازیم) لکن شما دیدید وقتی ملت خواست شد. وقتی یک ملتی یک چیزی را می خواهد بشود، خدا همراهش است. همانطوری که آن وقت می گفتند نمی شود این قدرت را به هم زد و شما عمل کردید و شد، حالا هم که می گویند ما نمی توانیم مثلاً خود کفا بشویم راجع به چیزها، خیر می توانیم و باید همت کنیم و بشویم. باید طبیب از خود ما باشد، مهندس از خود ما باشد، همه چیز از خود ما باشد، احتیاج به این نداشته باشیم که ما از خارج وارد کنیم، مغز از خارج وارد کنیم، ما خودمان باید دارای مغز صحیح باشیم. این مغزهائی هم که می گذارند می روند، اینها هم به درد ما نمی خورند. خودتان باید حالا از اول بسازیدخودتان را برای
اینکه کشور خودتان را خودتان اداره بکنید خیلی هم دنبال این نباشید که حالائی که دارید کار می کنید خیر باید حتما همه ادارات هم با شما همراهی کنند، شما برای خدا کار بکنید البته آنها باید این کار را بکنند لکن اگر یک وقتی یک لنگی پیدا شد هیچ ابداً خوف به خودتان راه ندهید و یأس به خودتان راه ندهید. خودتان قدرتمندید، خودتان می توانید عمل بکنید.
من امیدوارم که خداوند همه شما را توفیق بدهد و همه ما را توفیق بدهد که برای خدا کار بکنیم تا شکست در آن نباشد. این از همه توفیق ها بالاتر است که ما خودمان طوری بکنیم که کارهایمان برای او باشد. خدمت به ملت خدمت به او است. خدمت به مملکت خود شما خدمت به خداست. مملکت، مملکت خداست. خدمت کردن برای اینکه ما محتاج به اجانب نباشیم، این خدمت بزرگی است، خدمت الهی است، برای خداست این. کوشش کنید که کارتان برای خدا باشد وقتی برای خدا باشد از هیچ چیز باک نداشته باشید، خدا همراه شماست و کسی که خدا همراهش است از هیچ نباید باک داشته باشد.
امیدوارم که خداوند همه شما را تأیید کند و موفق باشید و اگر مطالبی هم هست ممکن است بنویسید چون من وقت اینکه حالا بنشینم یک مدتی صحبت کنم
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیله‌سین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
