پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 9:04 AM
تاریخ: 1358/08/05
بسم الله الرحمن الرحیم
من امیدوارم که این جوان های برومند ما بتوانند آن خدمت شایسته ای که باید، به اسلام و کشور خودشان هست بکنند. و من امیدوارم که با نیروی اسلامی وزیر پناه اسلام بتوانیم به مشکلاتی که هست غلبه کنیم. عشایر ایران در زمان سابق یکی از پشتیبان های کشور بودند که به واسطه سلطه این رژیم و دستیاری اجانب اینها را یکی بعد از دیگری تضعیف کردند. این عشایر بودند که می توانستند در مقابل اینکه دیگران بخواهند تجاوز کنند به کشور خودشان، جلوگیر باشند، لکن پدر این محمد رضا، رضاخان که آمد، دستور این را ظاهراً داشت که این عشایر را تضعیف کند. البته بعضی از خان هایی که در آن وقت بودند تعدیات داشتند، لکن رضا خان از این باب تضعیف کرد آنها را بلکه شاید دستوراتی داشت که نباشند این کسانی که می توانند از کشور خودشان دفاع کنند و نمی گذارند به دیگران تجاوز کنند، یک دستور هم این بوده است که عشایر را از بین ببرند. آنها همه قدرت هائی که احتمال می دادند که در مقابل اجانب ایستادگی کنند، شکستند، قدرت روحانیت را شکستند، قدرت عشایر را شکستند و هر جائی که می شد، می توانستند، اینها را از بین بردند، اینها را از بین بردند و کوچ دادند.
از این جهت یک خیانتی به ایران کردند و حالا که دست اینها کوتاه شده است باید عشایر ایران به وظائف ملی خودشان عمل کنند. و طوری نکنند که گفته بشود که حالا که رژیم رفته است اینها به جان مردم افتادند. باید این جهت خیلی مراعات بشود که همه جهات اسلامی باشد.
یک کشوری که الان مال خودتان شده است، این است که زراعت، الان یک زراعت است. فصل زراعت پائیزی است،این زراعت را کوشش کنید که به طور شایسته انجام دهند. ما اگر چنانچه زراعت خودمان، کشاورزی خودمان نتواند کفاف برای خودمان باشد، دستمان دراز باشد پیش امریکا و امثال امریکا برای ارزاقمان، وابسته خواهیم بود، نمی توانیم کاری انجام بدهیم، آنوقت در جهات سیاسی هم باید وابسته بشویم. باید شماهائی که، مردمی که مسوول کشاورزی بودند، باز هم مشغول باشند و کسانی که پیشتر به واسطه مشکلاتی که برایشان ایجاد شده بود نمی توانستند عمل بکنند، حالا
عمل کنند، دولت هم لازم است که پشتیبانی کند از کشاورزها، همراهی کند با آنها، هم آنها مشغول باشند، هم دولت، تا اینکه راجع به کشاورزی که یکی از امور مهمه مملکت ماست و ما باید صادر کنیم محصولات خودمان را به خارج، اینطور نباشد که ما باز هم هی گرفتار باشیم، دستمان پیش خارجی ها دراز باشد برای اینکه نان به ما بدهند.
این برای - یک مملکتی اولاً به - مملکت اسلامی عار است که دستش را دراز کند طرف امریکا که شما نان ما را بدهید، حالا بفروشید به ما، این یک عاری است برای ما. ما باید خود کفا بشویم در همه چیز، منجمله در قضیه کشاورزی. ایران مملکتی است که کشاورزی او باید کشاورزی غنی ای باشد. ایران می تواند که یکی از استان هایش مال خودش را کفاف بدهد و مابقی صادر بشود. چرا باید ایران محتاج باشد به غیر؟ اینها این کار را کردند. به اسم اصلاًحات ارضی، بکلی کشاورزی را از بین بردند و مملکت ما را به تباهی کشیدند. حالا با خود شماهاست، با خود کشاورزهاست که کاری بکنند، مسامحه نکنند، مملکت مال خود شما الان شده است، مملکت مال خودتان است، خودتان باید آبادش بکنید.
یک باب، باب کشاورزی است که باید کشاورزی به طور شایسته عمل بشود و در طرف شما که مناطق کشاورزی است و در هر منطقه ای، ایران تمام مناطقش تقریباً مناطق کشاورزی است و در همه مناطق که زمین دارند و صلاحیت دارد زمین ها از برای کشاورزی، کشاورزی بکنند. در جهات اسلامی و شرعیش البته حفظ بکنند و کشاورزی بکنند تا انشاءالله از این جهت مستغنی شویم.
باز یکی از گرفتاری هائی که هست قضیه کارگرهاست که در کارخانه ها یک قدری اخلال می شود، کم کاری می شود، بیکاری می شود. این کارخانه ها مال خودتان است، حالا باید شما هم، کسانی که در کارخانه ها هستند، آنها هم کاری بکنند، بلکه کار را زیادتر بکننند از سابق تا جبران بشود. چنانچه یکی از مشکلات و چیزهائی که هست، قضیه کارمندهای دولت است. کارمندهای دولت هم از قراری که اطلاع به ما می دهند کاری نمی کنند، کم کاری می کنند، این تشریفات طاغوتی، باز هست اینها غلط است، اینها باید همه تبدیل بشود و در صدد برآیند که اصلاح بکنند. وزارتخانه ها در صدد برآیند که هر کدام خودش را اصلاح بکنند. تا کی باید ما در قید و بند این مسائل طاغوتی باشیم. یک مطلبی که دولت تصویب هم می کند، وقتی که گرفتار کاغذبازی ها می شود باز تا مدتی این گرفتاری وجود دارد و این شکایات مکرر دارد برای ما می آید. در هر روز شاید شکایت بیاید از دولت، از کارمندها، از ادارات، از اینها. اینها باید اصلاح بشود. نمی دانم کی می خواهند اصلاح بکنند این امور را.
در هر صورت من از شماها متشکرم و از این مادرها و برادرها که در جهاد سازندگی هستند و
زحمت کشیدند خیلی تشکر می کنم. من وقتی که در تلویزیون این جهاد سازندگی را ارائه می دهند، البته آنطوری که باید ارائه نمی دهند، دست هائی در تلویزیون هست که انحراف پیدا می شود در آن و مثل اینکه مدیران تلویزیون درست نمی توانند برسند به مسائل، دست هائی فاسد هست که بسیاری از کارها و بسیاری از چیزهائی که در تلویزیون هست چیزهای انحرافی است. بسیاری از شعارهائی که در تلویزیون هست، اشعاری که در آنجا می خوانند، چیزهائی که در آنجا می کنند از همین گروه های انحرافی است. اینها باید اصلاح بشود. تا کی باید باز تلویزیون ما تابع مسائلی باشد که همه اش انحرافی است؟ یک مسأله انحرافی را چند دفعه در تلویزیون گویند، اظهار می کنند، آن مصاحبه چی، می رود مصاحبه کند، توی دهان می گذارد چیزهائی را که برای ناراحتی مردم است، چند دفعه تکرار می کند یک مطلب را، که از آنها یک اقراری بگیرد هر که آنجا هم که می گوید حالمان خوب است آن باز اصرار می کند به اینکه مردم را وحشت بیندازد که کارها هیچ که خوب نیست، همه جهات فاسد است. اینها را باید بریزید بیرون از تلویزیون. اگر نمی توانند، من بفرستم بکنند این کار را. چرا این مسامحه این همه دارد می شود و در همه جا دارد مسامحه می شود و ما نمی دانیم باید چه بکنیم با این وضعی که هست. همه شان اهل مسامحه هستند، همه شان اهل این هستند که می خواهند برای خودشان یک مسأله ای درست بکنند که مبادا یک قلمی بر خلافشان گفته بشود. باید یک جوری عمل بکنند که موافق رضای خدا باشد، موافق مسیر ملت باشد. باید این امور اصلاح بشود. اگر این امور اصلاح نشود، ما عقب افتاده می مانیم. و جهاد سازندگی را در عین حال بعضی از جاهایش که می بینیم خیلی خوشحال می شویم.
و من امیدوارم که خود ملت هیچ اتکال به قوای دیگر نکند، خود ملت مشغول بشوند به اصلاح کارهایشان و امیدوارم که با وحدت کلمه ملت و با پشتکارشان کارها اصلاح بشود و مملکت ما سر و سامان پیدا کند و مطمئن باشید که این وضعی که الان دارید که خانم هائی که مثلاً باید در شهرها باشند و به رفاه - به قول آن سابقی ها باشند - حالا می روند از دهات و از جهاد سازندگی وارد می شوند مهندسین می روند، اطبا می روند، تحصیلکرده ها می روند، این همدردی که پیدا شده است در بین ملت ما، اسباب اطمینان است که انشاء الله مسائل حل بشود و ما بر همه مشکلات غلبه کنیم و انشاء الله اطمینان داشته باشید که شما پیروز هستید. همه مسائل به دست خودتان حل می شود و من امیدوارم که کردستان هم به دست شما جوان ها و به دست پاسدارها و به دست ارتش و ژاندارمری و اینها چیزهایش حل بشود. این مسائل چیزی نیست و با قدرت پیش بروید. خداوند همه شما را حفظ کند.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
