پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
یک شنبه 3 اردیبهشت 1396 8:53 AM
تاریخ: 1358/06/24
بسم الله الرحمن الرحیم
این نهضت تمام بشود و دسته هائی بروند در دبیرستان ها و در دانشگاه خصوصاً دانشگاه ها - در هر جائی که محل آموزش و پرورش و اینهاست، یک دسته هائی البته خواهند مزاحمت ایجاد کرد و از تهران و از جاهای دیگر هم مراجعه شده راجع به اینکه باید چه بکنیم. آنها در فکر هستند که یک ترتیبی بدهند، لکن مهم این است که اینها در این جمعیتی که اخلالگرند در اقلیت واقعند، اکثر که اینطور نیستند که اخلالگر باشند و این جمعیت اکثر باید از اختلافاتی که خودشان، اگر در بینشان هست دست بردارند و با اجتماع خودشان بدون اینکه یک درگیری، یک اختلاف عملی بشود، با اجتماع خودشان آنها را از صحنه خارج کنند که نتوانند آنها فعالیت بکنند. مهم این است که خود کسانی که در دانشگاه ها هستند، در مواردی هستند که آموزش و پرورش هست در آن، چه اساتید و چه جوان هایی که آنجا هستند، اینها خودشان به طور معقولی جلوگیری بکنند چون اینها حرفی ندارند، اخلالگرها حرفی ندارند همان فقط می خواهند اخلال کنند. اگر هر کدام چیزی شد جلویش بروند بگویند (خوب شما چه حرفی دارید، حرفت را بزن) خواهید فهمید که حرفی ندارند، فقط حرف همه شان این است که اخلال کنند، نگذارند یک کاری انجام بگیرد و این مهمش دست خود دانشگاهی ها و دانشسراها و خود اساتید و غیر اساتید هست که در این امر کمک کنند. ما هم انشاء الله یک اقدامی می کنیم و دولت هم بنا دارد که یک کارهائی بکند. من اینها را نگاه می کنم ببینم اینها چه هست و باید چه کرد.
سخنان یکی از حضار خطاب به امام: ما می گوییم اگر حقوق متقابل شاگرد و معلم که تقریباً ده میلیون نفر در سطح سرتاسر مملکت می شوند، از لحاظ اسلام برای ما روشن بشود، هر کس، چه دانش آموز و چه معلم خواست از این مسیر منحرف بشود، ما شدیداً در مقابلش می ایستیم. یعنی اگر حقوق متقابل دانش آموز و معلم از دیدگاه اسلام برای ما روشن بشود که لطف بکنید پیامی در این زمینه بفرستید، هر کس خواست از این مسیر منحرف بشود...
امام: من هم، من هم می خواهم شما را مستعد این بکنم که اگر ما یک وقتی یک چیزی نوشتیم و منتشر کردیم شما مستعد باشید که مهم خود شما هستید. ما نصیحت می کنیم آنها را و اگر چنانچه خدای نخواسته یک وقتی دیدیم که توطئه می کنند، یک جور دیگر با آنها رفتار می کنیم لکن مهم این است که در دانشگاه ها خود آقایان، خود دانشجوها، خود معلمین، خود آنها، اینهائی که هستند، در آنجا خودشان با هم، دیگر خودشان اختلاف نداشته باشند.
در هر جائی اگر چنانچه خود جمعیتی که همه اسلامی اند و اکثریت هم اینطور هستند و منحرفین در اقلیت واقع شده اند، بین خودشان اگر چنانچه اختلافی نباشد، آنها را زود از بین می برند. عمده این است که گاهی بین خودشان اختلاف است، اختلاف بین خودشان اسباب می شود که آنها نفوذ کنند و نگذارند کاری انجام گیرد.
شما سعی کنید در اینکه بین خود ، در هر مدرسه ای یا در هر دانشگاهی، بین خود جمعیت های متعهد و مسلم دیگر اختلاف نباشد، گروه گروه نشوند که هر کدام یک چیزی بشوند. گروه هستند اما در اصل مطلب که باید تحصیل بشود، باید موازین، موازین اسلامی باشد، باید اخلاق و عرض کنم اینها تهذیب بشود، اینها در یک مسائل مشترکی با هم باشند، حالا به هر حال یک اختلاف سلیقه ای هم دارند، خارج از این باشد که همه با هم باید جلوی یک مفسده ای را بگیرند.
این مثل را برایتان عرض کنم. این بختیاری که آن وقت خیلی هم قدرتمند بودند اینها دو طایفه بودند، من می دانستم این را یک طایفه ایلخانی بودند و یک جمعیتی داشتند، یک طایفه هم حاجی ایلخانی ها بودند و آنها هم یک جمعیتی داشتند، اینها هم غالباً با هم بد بودند، مخالف بودند. من شنیده ام که اگر یک دشمنی برای یکی از اینها پیدا می شد، این دو جنبه و جهت مخالف با هم مجتمع می شدند این دشمن ها را بیرون می کردند، بعد که آن بیرون رفت برمی گشتند به حال اختلاف خودشان. یک مسأله عقلائی است که شما وقتی که همه تان مسلمان هستید، همه تان بنا دارید که این نهضت انشاء الله اسلامی پیش برود، اکثریت با شماست، یعنی یک اکثریت قاطع با شماست، لکن اختلافات اسباب این نشود که حتی اختلاف با هم داشته باشید در مقابل آنها، اگر متحد در مقابل آن تیپی که دشمن اصل انقلاب و دشمن اصل اسلام است، در مقابل آنها مجتمع باشید، آنها هیچ کاری از آنها دیگر برنمی آید. ولی مهم این است که با هم اجتماع داشته باشید، خودتان با هم اجتماع داشته باشید. آنها هم بتوانید نصیحت شان کنید، بتوانید وادارشان بکنید که ساکت باشند. اگر نتوانستید و نکردند، البته یک طوری دیگر با آنها رفتار می شود. (در اینجا یکی از حاضرین در مورد نقش تفرقه انگیز روحانی نماها مطالبی بیان داشت.
امام: خوب، حالا آن هم، آن هم یک دردی است که آن هم انشاء الله خداوند هدایت شان کند.
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
