پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
شنبه 2 اردیبهشت 1396 11:17 PM
تاریخ: 1358/03/24
بسم الله الرحمن الرحیم
آقایانی که در بانک ها هستید بهتر می دانید که این رژیم سابق با بانک چه کرده است و بانک ها نسبت به این ملت چه کرده اند و همین طور می دانید که با کارخانه ها و کشاورزان چه کرده اند. شما ببینید اینها با دانشگاه چه کرده اند. ما به طور اجمال این را می دانیم که این مملکت در این پنجاه و چند سال رو به تباهی رفته است، به اسم تمدن بزرگ این مملکت را خراب کرده اند، لکن هر قشر ما آنچه را که لمس کرده است فقط به محل کار خودش مربوط می شود. الان ما مواجه هستیم با دستجات مختلفی که از اطراف ایران پیش من می آیند، هر دسته ای که می آید می گوید که هیچ جا خرابتر از جای ما نیست. مثلاً از بختیاری می آیند و می گویند که هیچ جا بدتر از بختیاری نیست و بختیاری ها هیچ ندارند. از بلوچ می آیند همین حرف را می زنند و آنها هم می گویند هیچ جا بدتر از جای ما نیست. از کردستان می آیند همین مطلب را می گویند و از هر جای دیگر همین حرف است و من می بینم که همه صحیح می گویند، لکن اینکه می گویند هیچ جا بدتر از ما نیست، این برای این است که آنها را دیده اند و جاهای دیگر را نشنیده اند. آن کس که در بختیاری مانده، دیده است که در بختیاری چه گذشته اما شنیده که در جاهای دیگر هم ظلم و ستم بوده اما آنها را ندیده، از این جهت محل خودش را از همه جا بدتر می داند. اینها همه درست می گویند برای اینکه همه جا خراب است، اصلاً برنامه این بوده است که خرابی بکنند. کشاورزی را با اسم اصلاحات ارضی بکلی از بین ببرند و بازار درست کنند برای آمریکائی، برای آمریکائی که گندم هایش زیاد است. آمریکا می خواهد که ایران با سایر کشورهائی که تحت نفوذ است کشاورزیش به هم بخورد تا محتاج به او شوند چنانچه ما الان محتاج هستیم همه چیزمان از خارج باید بیاید، دامداری را از بین نبردند تا اینکه در گوشت محتاج به خارج باشیم و همین طور در این پنجاه سال همه چیزمان را با اسم های بسیار فریبنده و اغفال کننده خراب کرده اند و از بین بردند. منتها شما خرابی های بانک را بهتر مطلع هستید، کشاورز، خرابی کشاورزی را بهتر از شما می داند و هر قشری خرابی محل خودشان را بهتر احساس می کنند.
لکن بحث این است که حالا باید چه کرد. اگر بنا باشد که حالا ما باز بنشینیم و کلیات بگوئیم که باید چه بشود، کاری از پیش نمی بریم. الان شما که کارمندان بانک هستید مشغول بشوید به درست کردن بانک ها. تکلیف این است که شمائی که کارمند بانک مرکزی هستید کوشش کنید که آن را اصلاح کنید. شما اینجا را اصلاح کنید آن کس هم که می گوید فلان اداره خراب است مشغول درست کردن آن اداره باشد. الان شهردار تهران با عده ای از کارمندانشان اینجا بودند و آنها هم همین شکایت ها را داشتند، لکن آنها هم باید مشغول بشوند به درست کردن شهرداری و خدمت به شهر، نه اینکه همه مان بنشینیم و کلیات را بگوئیم و دردها را بگوئیم و درمانش را از خدا بطلبیم. نه، باید همه مان کار بکنیم. از حالا باید این طبقه جوان و بچه کوچک را کم کم تربیت کنیم. بزرگ ها را طوری تربیت کردند که کمتر می توان اصلاحش کرد. الان شما در بانک هستید، نباید بگوئید که در شهربانی خرابی است و باید چه کرد. شما باید ببینید که در بانک چه خبر است و عمل بکنید. بانک را ببینید مفاسدش چه بوده، اشکالاتش چه بوده، چه جور باید بانکی درست بکنیم که مفید برای کشورمان باشد. شماها خودتان همه با هم تفاهم کنید و مشکلات بانک را از میان بردارید. این تکلیف شماست. اگر اینطور بشود که هر کس در محلی که هست همان محل را وجهه نظر خودش قرار بدهد و بنا بگذارد که آن محل را درست بکند بعد از یک مدتی انشاءالله می بینیم که همه جا درست شده، شهرداری مان درست شده، بانک هامان درست شده و کشاورزی مان هم درست شده.
امیدوارم خداوند به شما توفیق بدهد و این مسائلی هم که شما گفتید مورد نظر هست، امید است که تحقق پیدا کند. ما می خواهیم اینطور باشد که وقتی در یک بانک وارد شدید مثل این باشد که به مسجد رفته اید، آنطور باشد که وقتی در وزارتخانه رفتید مثل این باشد که توی مسجد رفته اید و همه جا یک صبغه اسلامی پیدا کند و اگر انشاءالله این معنا تحقق پیدا کند که من امیدوارم تحقق پیدا کند همه چیز ما اصلاح می شود. خداوند همه تان را تأیید کند.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
