پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
شنبه 2 اردیبهشت 1396 10:10 PM
تاریخ: 1358/02/21
بسم الله الرحمن الرحیم
من اولاً از آقایان که زحمت کشیده اند و تشریف آورده اند برای ملاقات من و تسلیت بر این مصیبت، تشکر می کنم و امیدوارم خداوند همه آقایان را و خانم ها را توفیق عنایت کند که در خدمت به اسلام که در حقیقت خدمت به بشریت است شما و ما موفق باشیم انشاء الله.
شما می دانید که در ظرف پنجاه و چند سال در ایران چه گذشت و شاید همه شما، یعنی مسلماً همه شما شاهد نبودید از باب اینکه جوان هستید اغلب، لکن من از همان زمان از کودتای رضاخان تا امروز شاهد همه مسائل بوده ام، رضا خان آمد و ابتدا با چاپلوسی و اظهار دیانت و سینه زدن و روضه بپا کردن و از این تکیه به آن تکیه رفتن در ماه محرم، مردم را اغفال کرد، پس از آنکه مستقر شد حکومتش، شروع کرد به مخالفت با اسلام و روحانیین به طوری که مجالس روضه ما هیچ امکان نداشت که منعقد بشود، اگر بعضی مجالس می خواست منعقد بشود قبل از اذان صبح منعقد می شد که اول اذان تمام بشود. مامورین دور می گردیدند برای اینکه نگذارند مجالسی باشد، روحانیون را در هر جا که بودند یا به حبس کشید و یا بعضی را تلف کرد و کشت و در همان وقت آنهائی که قیام کردند بر ضد رضاشاه، روحانیون بودند که یکدفعه مشهد قیام کرد و قضیه مسجد گوهرشاد پیش آمد و قتل عموم قتل عامی که در مسجد گوهر شاد واقع شد و یکدفعه از تبریز قیام واقع شد و دنبال آن علمای بزرگ تبریز را گرفتند و تبعید کردند، ظاهراً به سقز تبعید کردند و بعدش علمای اصفهان قیام کردند که در این قیام سایر علمای بلاد هم از همه جاها به قم آمدند و مرکز را قم قرار دادند لکن باز با حیله و با فشار این را هم ساکت کرد و خفه کرد و دیدید که در مدت چندین سال که این مشغول به فعالیت بود و مشغول به سلطنت بود با مردم چه کرد و با ذخائر ما چه کرد که شاید نتواند تاریخ درست اطلاع در آن پیدا بکند و آنوقت که بنا شد برود و رفت، انگلستان اعلام کرد به وسیله رادیو دهلی (که آنوقت تحت نظر انگلستان بود) که رضا شاه را ما آوردیم و بعد از اینکه خیانت کرد به ما، او را بردیم. وقتی که بردند او را، جواهرهای ایران را در چمدان ها گذاشتند و در کشتی گذاشتند آن را، یعنی جواهرها را خود او جمع کرد، چمدان ها را پر کرد از جواهر و با کشتی حرکتش دادند برای بیرون از ایران و در بین دریا آنطوری که به ما آنوقت اطلاع دادند، در بین دریا یک کشتی دیگری آوردند و متصل به این کشتی
کردند و به او گفتند بیا توی این کشتی، رفت و گفت پس چمدان ها چه، گفتند خوب آن هم می آید.او را بردند به جزیره موریس و چمدان ها هم به انگلستان رفت.
و بعد از او بر حسب آنطوری که خود محمدرضا در یکی از کتاب هایش نوشت اینکه متفقین که آمدند به ایران صلاح دیدند که من باشم، اعتراف کرد که متفقین این را تحمیل کرده اند منتها بعد این را از قراری که گفتند از کتاب حذف کرده اند، نگذاشتند بفهمند. این هم که خیانتش را دیگر همه شما و جنایت هائی که کرده خصوصاً در این چند سال اخیر، همه اطلاع دارید جنایاتی که این کرده است. نمی شود همه مطلع باشند همه جنایات را برای اینکه بعضی از جنایات همچو مخفی بوده است که کسی اطلاع در آن پیدا نکرده جز خود او و بعضی از اشخاصی که خواص بودند و کارش را هیچ کس مطلع نشده است غیر از خودش و مثلاً کارتر یا امثال آنها، این هم وقتی که خواست برود، این هم جواهرات را جمع کرد و علاوه بر او قرض های زیاد در ایران گذاشته است از بانک ها، هر چه توانستند اینها قرض کردند و رفتند.
لکن با خواست خدای تبارک و تعالی و همت والای ملت ما این دیوار شکسته شد و خائن ها رفتند و بسیاریشان به جزای خودشان رسیدند و خود او هم می رسد و اینها رفتند و مملکت را آشفته کردند و رفتند یعنی الان برای مملکت ما تقریباً می شود گفت هیچی نمانده، از جهت اقتصاد خراب است، از جهت فرهنگ خراب است و محتاج به این است که دوباره ساخته بشود و آن باید به همت همه باشد یعنی یک قشر که نمی تواند بسازد، همه اقشار باید رویهمرفته، همانطور که این نهضت را اگر یک قشر می خواست که به آخر برساند نمی شد و همه اقشار وقتی باهم شدند این سد شکسته شد از اینجا به بعد هم باید همه اقشار با هم باشند تا بتوانند این بار را به آخر برسانند و این نهضت را به آخر، نباید هر کسی به عهده دیگری بگذارد، هر فردی موظف است مکلف است که به اندازه ای که می تواند عمل کند، در هر جا که هست به همان اندازه ای که می تواند همراهی کند و این وحدت کلمه باید محفوظ بماند که اگر خدای نخواسته این وحدت کلمه از دست برود و خدای نخواسته به شکست برگردیم، تا آخر دیگر ایران روی خوش به خودش نخواهد دید. بنابراین همه ما موظف هستیم که این نهضت را حفظ کنیم و وحدت کلمه را حفظ کنیم و رمز مهم این است که برای خدا باشد، چنانچه این نهضت اسلامی بود که اینطور زود به ثمر رسید و به آخر رسید و این سد بزرگ را شکست و انشاء الله که همه شماها موفق باشید و همه ما موفق باشیم و مصمم باشیم برای اینکه این نهضت را به آخر برسانیم و کشور مال خود شما باشد، ذخائرتان مال خودتان باشد، زراعت تان مال خودتان باشد، همه چیزش را خودتان درست بکنید برای خودتان. حالا که این بعضی ریشه ها ماندند و بعضی از عمال که با اسم های مختلف هستند در ایران و نمی گذارند این مسائل حل بشود و آرام بگیرد ایران، موظفیم ما به اینکه اینها، هر طوری که بتوانیم جلوشان را بگیریم و لااقل نگذاریم در قشرها نفوذ کنند، در
دبیرستان ها نگذاریم نفوذ کنند، مثلاً اولادهای خودتان را سفارش کنید که اینها اگر آمدند در دبیرستان ها و در دبستان ها و در اینها، جلوشان رابگیرند نگذارند که در آنجا نفوذ کنند.اگر کارخانه هائی را روابط دارید - جلو - به آنها بگوئید کارگرها را، که نگذارند اینها نفوذ کنند. اینها نمی خواهند ایران آرام باشد اینها می خواهند مغشوش و منقلب باشد که در خارج منعکس بشود که ایران رشد ندارد و نمی تواند خودش را اداره کند و آنوقت خدای نخواسته یک کودتائی به پیش بیاورند و باز برگردد به همان حال سابق. باید این قشرهای مختلفی که موجب این ناراحتی ها می شوند، گاهی آدم می کشند، گاهی در کارخانه ها می روند و از این کارها می کنند، اینها را باید، بیدار باشید، توجه داشته باشید که اینها غرض های سوئی دارند و مقصودشان این است که برگردانند این حیثیت سابق را به حال اول، ارباب ها بیایند و بخورند و به اینها هم بدهند.
و من از خدای تبارک و تعالی توفیق همه را، سلامت همه را خواهانم و امیدوارم که همه موفق باشید به خدمت به اسلام، به خدمت به کشور خودتان و انشاءالله این تتمه هم از بین بروند و باز خودمان انشاءالله همه با هم این قافله را به آخر برسانیم به منزل برسانیم. انشاءالله موفق باشید.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
