پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
شنبه 2 اردیبهشت 1396 10:07 PM
تاریخ: 1358/02/17
بسم الله الرحمن الرحیم
از اینکه راجع به این مصیبت بزرگ که به ما و به ملت ما بلکه به ملت اسلام وارد شد، شما حامل تسلیت از طرف رئیس و دولت و شعب هستید، تشکر می کنم. لکن ما در راه اسلام باید از این شهدا بدهیم.
اسلام از روز اول که ظهور پیدا کرد با شهادت، این دین حنیف را ترویج کرد. اسلام شهدای بزرگ داشته است و مفتخر است به اینکه در راه خدا و در راه هدف، شهدای بزرگ داده است، ما هم مفتخریم به اینکه در راه اسلام و در راه هدفمان، شهید بدهیم و این، آخر شهید ما نیست، ما باز شهدایی ممکن است بدهیم و برای ما زندگی این دنیا مطرح نیست، مطرح هدف است و در راه هدف کوشش می کنیم و هر چه پیش بیاید چون برای هدف است از او استقبال می کنیم.
امام: بعد شما ترجمه اش را بعدها برای ایشان بخوانید.
مترجم: در مرحله دوم، ایشان تأییدات دولت خود و ملت خودشان را از شما اعلان کردند.
... و اما راجع به تأیید از این نهضت، البته همه مسلمین در این نهضت شرکت داشتند و این نهضتی بود که برای هدف اسلامی بود، نه فقط برای ایران. منتها نقطه ابتدا از ایران است و همه مسلمین در این هدف شریک هستند و نهضت برای اقامه عدل است که باید بگویم، همه بشر در آن شرکت دارند و چون برای اقامه اسلام است، همه مسلمین در آن شرکت دارند. بنابر این لازم است که همه مسلمین با هم یکصدا در این نهضت عظیم اسلامی شرکت بکنند و آن معنایی که در ایران تحقق پیدا کرد که آن حقیقت فداکاری در راه اسلام و وحدت همه اقشار ملت برای پیشرفت مقاصد اسلام، این در همه ملت ها انشاء الله حاصل بشود و اگر چنانچه همچو وحدت کلمه ای با یک همچو مقصد بزرگی که اقامه عدل است در این کشورها، در کشورهای پهناور اسلام پیدا بشود قدرت عظیمی است که هیچ قدرت و ابر قدرتی در مقابل او ایستادگی نمی تواند بکند.
مترجم: راجع به اینکه شما از دولت فلسطین تأیید کرده اید و خواهان حق آنها هستید.
... و اما راجع به تأیید ما از فلسطین و انزجار ما از اسرائیل، این تازگی ندارد. ما از قریب 20 سال پیش از این تا حال راجع به این مسائل بحث و گفتگو کردیم و دولت های عربی را و سایر مسلمین را در این راه نصیحت کردیم که راجع به این مسائل با هم تشریک مساعی بکنند و اگر دولت عرب، دول عربی که جمعیت های زیاد و گروه های زیادی دارند اینها با هم اتفاق داشتند، این مصیبت ها برای قلسطین و برای قدس پیش نمی آمد. لکن مع الاسف دولت های عربی به نصایح ما گوش نکردند و با اختلافاتی که بین خودشان، دست های اجانب ایجاد کردند ، توجه نکردند و این اختلاف الان هم موجود است و روز افزون می شود منجمله این اختلافی که به واسطه قراردادی که بین مصر و اسرائیل پیدا شد به دست اجانب، به این اختلافات بین مسلمین و بین دول اسلام دامن زد و از باب اینکه رشد سیاسی بین اینها نیست، نتوانستند حل مسائل را بکنند و تن در دادند به یک همچو امر بزرگی، یک همچو خیانتی که دنبال آن اختلاف بین مسلمین و اختلاف بین دول اسلامی بیشتر شد و موجب تأسف شدید ماست.
و اما راجع به آقای صدر، ما از آنوقت که نجف بودیم و این قضیه واقع شد تاوقتی که پاریس رفتیم و بعد هم به ایران آمدیم، دنبال این قضیه بودیم و آقای صدر در ایران متولد شده است و ایرانی است و با من سوابق زیاد دارد و بعد از اینکه ایرانی است، رفته است به لبنان و ما علاقه داریم، هم به اینکه ایرانی است و هم به اینکه در لبنان رئیس مجلس شیعی بوده است، علاقه داشتیم به اینکه این معما را حل بکنیم و مکرراً با لیبی اتصال پیدا کردیم. بلکه آقای قطب زاده را یک دفعه فرستادیم برای لیبی دنبال این مطلب و بعد هم که اینجا آمدیم، هم سفیر لیبی که آمد پیش من راجع به این مسأله صحبت کردم و هم نخست وزیر که آمد، حل این معما را از ایشان خواستم و مع الاسف تاکنون برای ما این معما حل نشده است. امیدوارم که با کوشش دولت ایران و سایر اقشار علاقمند به اسلام، این معما حل بشود و اما راجع به روابط، ما با دولت های اسلامی بلکه با همه دول یک روابطی است اما با همه دول یک روابط سیاسی است که البته دولت ما با آنها، روابط را یا ایجاد می کنند یا تحکیم می کنند و روابط ما با دولتهای اسلامی همیشه باید قوی باشد.
دولت های اسلامی باید به منزله یک دولت باشند کانه یک جامعه هستند، یک پرچم دارند، یک کتاب دارند، یک پیغمبر دارند، اینها همیشه باید با هم متحد باشند، با هم علاقه های همه جانبه داشته باشند و اگر چنانچه این آمال حاصل بشود که بین دولت های اسلامی از همه جهات وحدت پیدا بشود،
امید است که بر مشکلات خودشان غلبه کنند و قدرتی بزرگتر از قدرت های دیگر در مقابل سایر قدرت ها باشند.
و من اخیراً تشکر می کنم از رئیس و دولت و ملت شما و امیدوارم که همه مسلمین به سعادت و سلامت برسند و از شر اجانب خلاص شوند.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
