پاسخ به:صحیفه نور امام خمینی
شنبه 2 اردیبهشت 1396 9:55 PM
تاریخ: 1357/12/16
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
یکی از آثار این نهضت این شد که ما با رخسارهایی مواجه می شویم که قبلاً نمی شدیم. ما قبلا بواسطه فعالیت هائی که عمال اجانب و خود در مدت های طولانی کرده بودند از هم جدا بودیم، همه قشرها از هم جدا بودند.
ما (یعنی روحانیت) با شما یعنی اطبای ارجمند علقه مان فرق دارد با علقه های دیگر (العلم علمان: علم الابدان و علم الادیان) روح و جسم با هم وحدت دارند، جسم ظل روح است، روح باطن جسم است، جسم ظاهر روح است، اینها با هم یک هستند، جدایی از هم ندارند. همانطوری که جسم انسان و روح انسان وحدت دارد باید طبیب جسمی و طبیب روحی وحدت داشته باشند، آنها باید یک باشند و مع الاسف ما را از هم جدا کردند، ما را از همه اقشار جدا کردند، روحانیت رایا - به نسیان - به طاق نسیان سپردند یالکه دارکردند، شما را از نظر ما انداختند، ما را از نظر شما انداختند، این خیانتی بود که در عرض قریب سیصد سال اجانب با کارمندهای خودشان، با عمال خودشان انجام دادند، دانشگاه رااز مدارس ما جدا کردند بلکه هر یک را مخالف دیگری کردند، اقشار ملت ما را از هم جدا کردند، این خیانت بزرگی بود که به ما و ملت ما کردند تا ما را به این روزها نشاندند. نه تنها اقشار یک ملت را از هم جدا کردند، ملت ها را از هم جدا کردند، بطوری که ملت ایران با ملت ترکیه هیچ روابط ندارد و نداشت، اگر مخالفت نداشت موافقت هم نداشت، بی تفاوت بود. اگر مصیبتی به برادرهای ترک ما مثلاً می رسید یا عرب ما، برادرهای فارس ما بی تفاوت بودند و بعکس ، اگر به ما مصیبتی وارد می شد آنها بی تفاوت بودند. این بی تفاوتی از همین عمال اجانب و خود اجانب ایجاد شد که یا تا توانستند مخالفت ایجاد کنند و اگر نتوانستند غفلت ایجاد کنند و ما را غافل کردند، از مقدرات خودمان غافل کردند. از مقدرات برادرهای خودمان غافل کردند. ما باید از این به بعد این هوشیاریی که ملتمان پیدا کرده است جدیت کنیم که ادامه پیدا کند. ما صدمه این غفلت ها را سیصد سال است داریم میخوریم پنجاه و چند سال است که پیرمردهای ما، آنهائی که به سن من یا یک قدری هم کمتر هستند، پنجاه و چند سال است که عذاب الیم این طایفه را چشیدند و شما جوانها هم بیست و چند
سال است که دیدید هر چه دیدید، و شنیدید هر چه شنیدید.
همه ذخائر ما را از بین بردند، نیروی انسانی که از همه ذخائر بالاتر است از بین بردند انسان های ما را که باید مقدرات این مملکت در دست آنها باشد و مملکت را آباد کنند، معنویتش را آباد کنند، مادیتش را آباد کنند، این نیروها را از دست ما گرفتند یا به مراکز فحشاه کشیدند. تمام مراکز آموزشی را اینها مراکز فحشاء قرار دادند، سینما که یکی از مراکز آموزشی است در دنیا، رادیو و تلویزیون که یکی از مراکز آموزشی است برای همه، آموزش برای همه طبقات، دستگاهی است که باید همه ملت را آموزش بدهد ،اینها به صورت دیگری، واژگون در آوردند. سینماها را مراکز فحشاءتقریباً قرار دادند، رادیوها تبلیغاتشان دیدید چه بود، تلویزیون هم همینطور، اینها امروز که به خدمت اسلام در آمدند باید اصلاح بشوند و مشغولند به فعالیت برای اینکه اصلاح بشوند. الان هم آن تتمه رژیم فاسد در اینها هست، در مطبوعات ما هست، در روزنامه های ما هست، در مجلات ما هست، الان هم آن فساد هست تتمه آن، باید بتدریج اینها اصلاح بشود. این اخلاق فاسدی که در جوانهای ما ایجاد کرده اند، باز هم تتمه اش هست لکن باید اصلاح بشود. خدا می داند که این مراکز فحشاء با جوانهای ما چه کرد، برای آنها همه چیز را تهیه کردند که غفلت کنند از همه چیز خودشان، مراکز فحشاء را درست کردند به رایگان دادند، دعوت کردند، دعوت ها کردند، جوانهای ما را کشیدند در آن مراکز و از مقدرات خودشان غافلشان کردند.
من خدا را شکر می کنم که در ظرف این یک سال، یک سال و نیم یک تحول اساسی در ملت ما پیدا شد، جوانهای ما توجه به مسائل روز پیدا کرده اند، منصرف شدند از آن، اکثراً از آن چیزهائی که قبلا بود متحول شدند، منصرف شدند، تحول های معنوی پیدا شد که این تحول ها را نمی توانیم اسمی رویش بگذاریم الا اینکه به دست خدا بود،بشر نمی تواند.
تحول روحی در همه طبقات، اینرا کراراً گفته ام که یک پاسبان می آمد یک بازار را سرتاسر هر امری را می کرد اطاعت می کردند و برای خو0دشان حق چون و چرا قائل نبودند، نه اینکه حق قائل بودند و نمی کردند، اصلا، وضع روحی شان را اینطور کرده بودند که - حق - کورکورانه باید اطاعت کرد، همانطوری که ارتش ما آنطور بود، مردم را اینطور کرده بودند که مثل گوسفند اطاعت کنند، سر تا پا اطاعت باشد، (چه فرمان سلطان، چه فرمان خداً) (چه فرمان ایزد، چه فرمان شاه) ، این کلمه را در اذهان بچه های ما از بچگی رشد دادند، آن هم این شاه. یک تحولی پیدا شد در ظرف یکی دو سال که همین جمعیتی که از پاسبان آنطور وحشت داشتند، به تانک ها حمله کردند و به شاه هر چه خواستند گفتند و او را بیرونش کردند، همین جمعیت که دیروز از یک ستاره دار آنطور خوف و وحشت می کرد، مشتش را گره کرد، مقابل همه ایستاد و همه را بیرون کرد.
این غیر از تقدیر الهی، غیر از حکم الهی نیست، ایمان است، اگر ایمان نبود نمی شد، ایمان
به خدا این کار را کرد، ایمان به مبادی اسلامی این کار را انجام داد، همه با هم گفتند که ما اسلام را خواهیم، این ایمان بود. قدرت ایمان غلبه کرد بر این قدرت ها و الا ما که چیزی نداشتیم، با همان کاردهای توی مطبخ خانه و با همان - عرض کنم - چوب ها، با همان چیزها آمدند بیرون و غلبه کردند بر این تانک ها و توپ ها و مسلسل ها و اینها، گفتند اینها دیگر اثر ندارد. در مقابل ایمان ارث رهم نداشت و نتوانست اثر بکند.
ایمانتان را حفظ کنید آقا، ایمان به خدا را حفظ کنید، وحدت کلمه را حفظ کنید، این نهضت را حفظ کنید، ما هرچه داریم از این ایمان و وحدت کلمه است. آنها ایمان را از ما خواستند بگیرند و وحدت کلمه را، کوشش کردند برای این دو تا و خدای تبارک و تعالی نخواست و با ما بود و متحول کرد یک مملکت و یک ملتی که اعتنا به مسائل دینی نداشت، متحولشان کرد بطوری که همه توجه دارند همه با، ایمان به میدان آمدند، یک ملتی که با هم دعوا داشتند، این شهر با آن شهر، این محله با آن محله، این جوان آن جوان، یک دفعه یک تحول الهی پیدا شد که حس تعاون پیدا شد، یکی از دوستان من می گفت که در تهران من در این تظاهرات دیدم که یک پیرزنی یک جایی ایستاده است و یک کاسه ای دستش هست که در آن تویش پول است گفتم خوب لابد این حالا می خواهد یک پولی جمع بکند، رسیدم به آن گفتم که پیرزن چیست؟ گفت که (حالا چو ن بازار تعطیل است مردم هم به تلفن احتیاج دارند من دیدم که این کار را بکنم، این پولها را بیاورم که مردم پول خرد ندارند بردارند بیندازند آنجا و تلفن بکنند) ، یک همچو حسی در یک افراد پیدا شد، یک همچو حس تعاونی که وقتی که این جمعیت بیرون می آمد، همه مردم در خانه و بیرون با اینها کمک می کردند. این تحول به دست خدا واقع شد، اتکال به خدا بکنید، اگر خدای نخواسته این ایمان از دست ما گرفته بشود، این اتکال به خدا از دست ما گرفته بشود وحدت کلمه هم گرفته خواهد شد، باز خدای نخواسته برگشت به همان مصیبتهاست.
دعوت کنید مردم را، دعوت کنید همه را به اینکه در این رفراندم به جمهوری اسلامی، فقط جمهوری اسلامی، یک کلمه این طرف یک کلمه آن طرف نباید باشید، نه از آن اسقاط بشود نه به آن زیاد بشود شیاطین می خواهند یک کلمه را اسقاط بکنند یا کلمه را زیاد بکنند، توجه به این معنا داشته باشید، دعوت کنید همه را.
من از همه اطباء ایران و حالا که قم هستم از اطباء قم و از مریضخانه ها تشکر می کنم که در این مسائل، اینها هم حس مسؤولیت کرده اند و انجام وظیفه کرده اند. خداوند همه شما را به وظایفتان بیشتر از این آشنا کند که این دعای بزرگی است و همه شما را سعادت بدهد و همه شما را سلامت و مملکت شما را از دست اجانب نجات بدهد. انشاءالله خداوند همه تان را حفظ کند.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
