بیانات امام خمینی در جمع صادر کنندگان خشکبار و دانه های کشاورزی

تاریخ: 1357/11/17

نابودی سرمایه های انسانی و مادی در طول پنجاه سال حکومت سیاه پهلوی

بسم الله الرحمن الرحیم
عرض کنم که شما آقایان شاید بهتر از من مطلع باشید که در این پنجاه سال حکومت سیاه پهلوی، برای ایران تقریباً باید گفت هیچ نگذاشتند، یعنی سرمایه های انسانی را و سرمایه های مادی ما را اینها از بین بردند. دانشگاهها که باید سرمایه انسانی برای ما درست کنند، این ها به وضع عقب افتاده ای نگه داشتند و دستور داشتند که نگذارند آنجاها که یک انسان کامل و خدمتگزاری بار بیاید و سرمایه های مادیمان آنکه زیرزمینی بود نفت بود، دادند به این و آن و در ازاء آن چیزهائی گرفتند که به درد ما نمی خورد، بلکه پایگاه درست کردند برای آمریکا یعنی نفت ما را دادند و به اسم اینکه ما اسلحه می خواهیم، می خواهیم که در مقابل همه دول چه بکنیم، با این اسم اسلحه هائی آوردند که در مملکت ما کارشناسی ندارد نسبت به این مسائل و باید خود آنها باشند و این برای این بود که اگر شوروی یک ایرادی می کرد که چرا پایگاه درست کردید، اینها بگویند که پایگاه مال خود ایران است و اسلحه هم پول نفت است، لکن واقع مطلب این بود که اسلحه ها پول نفت نبود بلکه نفت را بردند و به ازاء او برای خودشان کار درست کردند، این یکی از خیانتها بود که در تاریخ باید ثبت بشود و وضع اقتصادی مملکت هم، شما بهتر می دانید که چطور به چه زمینه ای رسانده اند.
 

مملکت ما را خراب و قبرستانهای ما را آباد کردند

عمده چیزی که در ایران، خاصیتی که در ایران بود کشاورزی بود، کشاوزی ایران غنی بود و محصولاتش زائد بود بر آن مقداری که احتیاج داشت و باید صادر کننده باشد و ما امروز وارد کننده هستیم و هرچه داریم باید از غیر، از خارج بیاوریم. مراتع ما را، مراتعی که بسیار مراتع عالی است، به غیر دادند. یکی از مراتعی که کارشناسان گفتند که بهترین مراتعی است که در دنیا از حیث تربیت دام، آن را آنطوری که به من نوشته بودند به ملکه انگلستان و آن شرکتی که او شریک بوده است به آن ها واگذار کرده است و جنگلها را منع کردند از مردم، لکن دادند به غیر، به خارجی ها، بالاخره مملکت ما را به صورت مفتضحی درآوردند که من کرارا گفتم که مملکت ما را خراب کردند، لکن قبرستانهای ما را آباد کردند، جوانهای ما را در قبرستانها بردند و مخازن ما را به خارج به غارت

صحیفه نور جلد 5 صفحه 40

بردند، حالا هم که فرارکردند، با جیب پر فرار کردند. چه خودش، چه کسانی که مربوط به خودش بود، جیب ها را پر کردند و در خارج رفتند و مملکتی که الان دست شما افتاده است، یک مملکتی است که از همه چیز وارفته است، حالا باید بسازید و یک مملکتی است که اجنبی زده باید گفت جنگ زده، زلزله زده، این باید ساخته بشود نه اینکه خیال کنید که یک قشری بتواند، نه یعنی نه حکومت می تواند این کار را بکند، نه بازرگان می تواند این کار را بکند، نه کشاورز می تواند، همه باید دست به هم بدهید، جامعه ملی انسانی ایران که انشاءالله از زیر بار این اختناق و این گرفتاریها بیرون بیاید، دست به دست هم بدهند و این وظیفه ملی را انجام بدهند که مملکت خودشان را از این انهدامی که دارد پیدا می کند، نجات بدهند، از جمله اشخاصی که (یعنی اصنافی که) در این امر خیلی چیز دارند، بازرگانها هستند، اینها هم باید در حد خودشان تشریک مساعی بکنند، ماها موعظه بکنیم و صحبت بکنیم و آنها هم فعالیت های دیگری، دیگر از ما کار دیگری که ساخته نیست. ما باید همان - صحبت بکنیم و اینها، آقایان هم فعالیت بکنند و امیدوارم انشاءالله که ما اگر هیچ پیروزی پیدا نکرده بودیم الا رفتن این طایفه، این سلسله کافی بود بر ایمان، لکن البته کافی الان نیست باید ما دنبال بکنیم تا اینکه نهضت را به آخر برسانیم و یک حکومت عادل در اینجا باشد، یعنی یک حکومتی باشد که نخواهد جیب خودش را پر بکند، یک حکومتی باشد که خودش را از ملت بداند و خدمتگزار بداند، نه خودش را آقای ملت بداند این حکومتهایی که داشتیم سلاطین همیشه اینطور بودند که اینها عقیده شان این بوده است که همه اینها عبد ما هستند، همه این ملتها عبید ما هستند، این بر خلاف سنت انبیاء بوده است برخلاف سنت اولیاء بوده است، بر خلاف عقل انسانی است، بر خلاف حقوق بشر است، بر خلاف قوانین دنیاست و اینها هیچ وقت عمل نمی کردند.
 

امیدواریم که سرنوشتمان سرنوشت قرآن باشد

باید حالا انشاءالله حکومتی پیش بیاید که مسؤول باشد پیش ملت، مجلسی باشد که از خود ملت باشد. مادر 50 سال، مجلسی که از خودمان باشد نداشتیم. همیشه مجلسی بوده است که دیگران، حالا یا خارجی برای ما افرادی را تعیین می کردند، چنانچه محمدرضا خان گفت که لیست می فرستادند، یا اینکه نه، اگر آنها هم نمی کردند، خود اینها، سرنیزه اینها بود که تعیین می کردند. ما سرنوشتمان سرنوشت سرنیزه بود و ما امیدواریم که سرنوشتمان سرنوشت قرآن باشد. انشاءالله خداوند انشاءالله همه شما را موفق کند و همه ما را موفق کند به خدمتگزاری.
سؤال یکی از حضار: خیلی متشکریم عوض همگی استدعا می کنم در تأیید فرمایشاتتان اگر مصلحت باشد، عین همین کمیته هایی که هست یا هر کس دیگری را که تعیین کنید، صلاح بدانید یک نقر را تعیین بفرمائید که به امر صادرات این مملکت برسد و ما بتوانیم با او تماس بگیریم و انشاءالله به حول وقوه خداوند صادرات مملکت را سر و صورت بدهیم. یک وضع خیلی بدی

صحیفه نور جلد 5 صفحه 41

در آمده در اثر حکومتهای فاسد.
پاسخ امام: انشاءالله امیدواریم که این کار درست بشود و آقای مهندس بازرگان را ما انتخاب کردیم برای اینکه دولت تشکیل بدهد، یعنی دولت موقت و ایشان را من می شناسم و مرد صالحی است و آقایان هم باید پشتیبانی کنند از او و در روزنامه پشتیبانی خودشان را اعلام بکنند و ایشان انشاءالله دولتشان را تشکیل می دهد و مجاری امور انشاءالله امیدواریم به خواست خدا به حال اول برگردد واین طور مسائل، این طور مشکلات انشاءالله حل بشود، البته
یکی از حضار: خیلی متشکریم البته انتخاب ایشان مورد تائید همه هست و واقعاً همانطور که اول حضورتان عرض کردم، به طور کامل تبریک می گوئیم به همه ملت و ما صددرصد پشتیبان ایشان هستیم و هر چه بتوانیم تا سر حد جانمان از این حکومت آتی که انتخاب فرمودید حکایت می کنیم، چشم امر فرمودید، در روزنامه ها و هر وسائل دیگری که بتوانیم در تأیید و پشتیبانی از ایشان کوشا باشیم.
امام :موفق باشید.
یکی از حضار :فقط مطلب این بود که بعضی آقایان در این چند روزی که من می خواستم خدمتتان شرفیاب بشوم و اینها، یک چند تا آقایان که به من مراجعه کردند، راجع به یک امر خیر بود که اگر یک وقتی از حضرت آیت الله یک غیبتی شده، ایشان حلال بفرمایند.
امام: من همه را بخشیدم.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته