پاسخ به:ابوعلی سینا
جمعه 18 فروردین 1396 12:57 PM
ابن سینا، علی رغم زندگانی ناآرام و پر حادثه خود، اندیشمند و نویسنده ای پرکار بوده است. آنچه از نوشته های خرد و کلان وی بر جای مانده است، نماینده ذهنی فعال و پویاست که گویی در هر شرایطی، حتی در سخت ترین و توان فرساترین آنها، از فعالیت و خلاقیت باز نمی ایستاده است. استعداد وی در فراگیری و حفظ خوانده ها و آموخته ها زبانزد همگان بوده است و چنانکه در سرگذشتش دیدیم، خود او نیز به توانایی شگرف خویش در یادگیری در دوران نوجوانیش اشاره می کند. حافظه نیرومند وی کار تألیف را نیز بر او آسان می ساخت. شاگردش جوزجانی می گوید هنگامی که- چنانکه دیدیم- ابن سینا متواریا در خانه ابو غالب عطّار به سر می برد، از او خواسته بود که نوشتن بقیه کتاب شفا را به پایان رساند و سپس می افزاید که در این هنگام، ابن سینا هیچ کتابی یا مرجعی در اختیار نداشت؛ هر روز 50 ورق می نوشت، تا اینکه همه «طبیعیات» و «الهیات» شفا و سپس بخشی از «منطق» را به پایان آورد. (گلمن، 58) جوزجانی در جای دیگری از سرگذشت ابن سینا می گوید «من بیست و پنج سال در خدمت و مصاحبت او بودم و هرگز ندیدم که هرگاه کتاب تازه ای به دستش می رسید، آن را از آغاز تا پایان بخواند، بلکه یک باره به قسمتهای دشوار و مسائل پیچیده آن و نظریات نویسنده کتاب می پرداخت تا به مرتبه وی در آن دانش و درجه فهم او پی ببرد.» (همو، 68)
برای آگاهی از مجموعه نوشته های اصیل ابن سینا و نوشته های منسوب به وی، اکنون فهرست جامعی به کوشش یحیی مهدوی در دست است که ما را از همه کوششهای دیگر در این راه بی نیاز می سازد. (نک: مهدوی، فهرست نسخه های مصنفات ابن سینا) در این فهرست 131 نوشته اصیل از ابن سینا و 111 اثر منسوب به وی یا نوشته هایی با عنوانهای دیگر معرفی شده است. ما در اینجا تنها نوشته های چاپ شده و ترجمه شده به زبانهای دیگر را ذکر می کنیم:
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
