پاسخ به:ابوعلی سینا
جمعه 18 فروردین 1396 12:57 PM
در باره سرگذشت ابن سینا، در آن بخشی که خودش آن را برای شاگردش جوزجانی تقریر کرده است و می توان آن را «اتوبیوگرافی» وی نامید، نکات مبهمی وجود دارد که شایسته است به آنها اشاره شود.
از یک سو، ابن سینا هنگامی که به یکی از رویدادهای زندگیش اشاره می کند، به انگیزه های عینی و ذهنی آن نمی پردازد و زمینه تاریخی و زمانی آن را توضیح نمی دهد، بلکه با اشاره ای کوتاه از کنار آن می گذرد و به ویژه، گویی تعمّد دارد که پیوند میان انگیزه های عینی، یعنی سیاسی- اجتماعی یک رویداد زندگیش را با انگیزه های درونی تصمیم خودش، برای خواننده مبهم گذارد و مکررا به تعبیرهایی مانند «ضرورت مرا بر آن داشت که...» اکتفا می کند و نمی گوید که آن چه «ضرورتی» بوده است. از سوی دیگر گویی زندگی و سرگذشت اندیشه ای و علمی برای ابن سینا برای او از زندگی بیرونیش از اهمیت بیشتری برخوردار بوده است. بنا براین رویدادهای درونی و تاریخ روحی و عقلی او برایش از «بعد زمان» بیرون بوده است. از اینجاست که شاید بتوان گمان برد که چرا وی از تصریح به «تاریخ»(سالهای) رویدادهای بیرونی زندگیش خودداری می کرده است.(در این باره نک: لولینگ،، 513- 496)
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
