پاسخ به:حسینی، سید نورالدین
جمعه 18 فروردین 1396 12:53 PM
رضاشاه در اجرای سیاست انگلستان، تصمیم داشت دست روحانیت را از مناصب اجتماعی کوتاه و قوانین غربی را به جای احکام اسلامی حاکم کند. سید نورالدین در اوج قدرت رضاخان و برای در هم شکستن سیاست های ضد دینی وی و گوشمالی دادن به دولت بریتانیا، برای انجام تکلیف شرعی خود، وقتی دبیر ایرانی کنسولگری انگلیس مشروبات الکلی مصرف کرد و در نزدیکی مکان های مقدس شیراز به خصوص حرم مطهر حضرت احمد بن موسی شاه چراغ عربده کشی نمود. او تصمیم به اجرای حد شرعی گرفت. عوامل حکومت تلاش فراوانی برای ممانعت از اجرای حد کردند، ولی آیت الله شیرازی بر تصمیم خود پافشاری و شخصاً آن را اجرا کرد.
نمونه ای دیگر از اجرای حد شرعی که درگاهی رئیس کل تشکیلات نظمیه در 30 فروردین 1306 به ریاست وزرا گزارش کرد، چنین است:
در شب 19 ماه مذکور آقا سید نورالدین که از علمای درجه دوم شیراز است، موقع مراجعت از میهمانی نزدیک منزل خود به یک نفر کفاش که مست بود برخورده و به گماشتگان خود امر می کند مشارالیه را دستگیر و در منزل خود توقیف نمایند.
طبق این گزارش آقا سید نورالدین اول آفتاب کفاش را درب منزل خود حد شرعی زده و رها نموده است.
دولت رضاخان دستور دستگیری و تبعید ایشان به بندر بوشهر را می دهد تا در زمان مساعد از ایران اخراج نماید، اما شیراز یکپارچه شورش می شود و مردم معترض در شاه چراغ اجتماع می نمایند و چند نفر در اثر تیراندازی به شهادت می رسند و رژیم ناچار به بازگرداندن ایشان می شود.
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.