پاسخ به:خسروشاهی، سید ابراهیم
جمعه 18 فروردین 1396 12:47 PM
از موهبت های الهی است که بنده ای از بندگان خالص خدا مرشد و راهنمای راه انسان باشد و او را در مسیر حق همراهی کند. لطف خدا بر سید ابراهیم جوان این بود که عالم وارسته و عارف ربانی حضرت آیت الله حاج شیخ عباس تهرانی مرشد راهش بود. هم او بود که علاقه به طلبگی و میل به سربازی امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) را در سید ابراهیم به وجود آورد و با همه مقامات علمی اش سید ابراهیم و گروه کوچکی از دوستانش را درس آموز هرروزه دروس ادبیات عرب کرد و خود با تواضع علمی بی نظیرش شد استاد و معلم این جمع شیفته و مستعد.
حاج شیخ عباس تهرانی بود که آیت الله خسروشاهی را با ناهنجاری های اخلاقی و وضعیت نابسامان سیاسی و وابستگی رژیم طاغوت به انگلیس و آمریکا آشنا کرد و بذر نفرت از رضا خان و فرزند پلیدش را در دل وی نشاند. از همین مسیر است که وی با شهید نواب صفوی آشنا می شود و با شجاعت تمام پای در معرکه مبارزه با رژیم ستمشاهی می گذارد.
امام خمینی(ره) و علامه طباطبایی دو استاد بزرگی هستند که تشنگی معرفت و دانش را در وجود حاج سید ابراهیم سیراب می سازند و او می شود معتمد امام و علامه طباطبایی؛ تا آنجا که علامه به او می فرماید: «تو در قلب ما جاداری».
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.