پاسخ به:اخلاق مناظره و گفتگو
پنج شنبه 17 فروردین 1396 9:12 PM
یکی دیگر از نکات مهم و تأثیرگزار، که همواره در هر مناظرۀ حق طلبانه ای باید مورد توجه قرار گیرد، «ملایمت» و نرمی در گفتار و کردار است. کسی که دارای سخن و مدعایی منطقی و مستدل است، چه حاجتی به جار و جنجال و خشونت و تندی دارد؟ سلاح منطق و استدلال متقن، به مراتب، برنده تر و کاراتر از سلاح خشم و غضب است. اصولاً اولین آفت و ضرر خشونت و غضب در گفتار، نصیب خود فرد می شود. امیرمؤمنان(ع) در این باره می فرماید: " شدت خشم سخن گفتن را دگرگون کرده، قدرت استدلال را بریده و فهم و درک را پراکنده می سازد. "
به نظر می رسد که برای جذب عقل ها و دل ها به سوی پذیرش حق، هیچ وسیله ای کاراتر از ملایمت و نرمی نیست. به همین دلیل، زمانی که حضرت موسی و هارون(ع) می خواهند برای انذار فرعون حرکت کنند، خداوند به آنان دستور می دهد که اگر می خواهید به نفوذ سخنان خود در دل سخت فرعون و در نتیجه متذکر یا خاشع شدن او امیدوار باشید، با ملایمت و نرمی با او سخن بگویید: « و با او سخنی نرم گویید، شاید که پند پذیرد یا بترسد» و یا می بینیم که خداوند، پیامبر اکرم(ص) را به دلیل برخورداری از این ویژگی ستوده و عامل موفقیت و جذابیت او را همین ملایمت و مدارا معرفی می کند: " پس به[برکت] رحمت الهی، با آنان نرمخو[و پر مهر] شدی، و اگر تندخو و سختدل بودی قطعاً از پیرامون تو پراکنده می شدند. "
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
