آفات استقامت

یأس و ناامیدی

یأس از عفو و بخشش الهی باعث می شود که فرد یقین کند که خداوند متعال دیگر او را         نمی آمرزد و او قطعاً از جهنمیان خواهد بود پس دیگر هیچ استقامتی در طاعت و مصیبت و معصیت از خود نشان نمی دهد و در انحرافات خود غرق می گردد.

اثر زیانبار چنین یأسی، تعطیلی دعا، تضرع و زاری به درگاه الهی و استقرار در اردوگاه شیطان است. نا امیدی از بخشش الهی سبب می شود تا انسان ادب بندگی را به کلی کنار گذاشته و شتابان در وادی هلاکت و گمراهی قدم بردارد و خود را به قعر جهنم نزدیک کند.

خداوند در قرآن می فرماید:

يا عِبادى الّذينَ اسرَفوا عَلى انفُسِهم لا تقنَطوا مِن رحمة الله‏؛

اى بندگان من‏ كه بر خود ستم و اسراف كرده‏ايد! از رحمت‏خدا نا اميد نشويد.

شخصی از امام علی(علیه السلام) پرسید: بزرگترین گناه کبیره کدام است؟

آن حضرت در پاسخ فرمودند:

ناامید شدن از رحمت الهی.

روایت داریم:

شخصی آن قدر گناه کرده بود که از آمرزش ‏خود نااميد شده بود.

حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) به او فرمودند:

اى مرد! ناامیدی تو از رحمت ‏خدا، از گناهانی که کرده ای بدتر است. ‏

. قال الامام علی (علیه السلام) :

أَعظَمُ البَلاءِ اِنقِطَاعُ الرَّجَاءِ.

امام علی (علیه السلام ) فرمود:

بزرگترین بلا, ناامیدی است.

قال الامام علی (علیه السلام) :

قَتَلَ القُنُوطُ صَاحِبَهُ.

امام علی (علیه السلام) فرمود:

ناامیدی، صاحب خود را می کشد.

قال الامام علی (علیه السلام) :

وَلاتَیأَسُوا مِن مُدبِرٍ، فَإِنَّ المُدبِرَ عَسَی أَن تَزِلَّ بِهِ إِحدَی قَائِمَتَیهِ وَتَثبُتَ الاُخرَی، فَتَرجِعَا حَتَّی تَثبُتَا جَمِیعاً.

امام علی (علیه السلام) فرمود:

از هیچ بخت برگشته ناکامی قطع امید مکن؛ زیرا ممکن است که یکی از دو پای او بلغزد و پای دیگرش استوار ماند و آن گاه هر دو پایش به حالت اول برگردد و استوار برجای ماند.