امیرالمومنین

بر طبق بعضى اخبار، لشكر عایشه در جنگ جمل سى هزار نفر بودند، كه شامل سواران و پیادها مى شدند و لشكر امیرالمؤ منین على علیه السلام بیست هزار نفر بود.
از لشكر على علیه السلام هزار و هفتصد مرد شهید ولى از اصحاب جمل نه هزار نفر كشته شدند كه از قبایل مختلف بودند؛ از قبیله ازد چهار هزار، از قبیله ضبه هزار نفر، بنى ناجیه چهار صد نفر، بنى بكر بن وائل هشتصد نفر، بنى حنظله نهصد نفر، از بنى عدى و موالى آنان نهصد نفر، و بقیه از سایر مردم بودند كه كشته شدند.
مى گویند مردى از بنى تمیم از عبدالله الرحمن بن صرد كه شتر عایشه را پى كرده بود پرسید، چرا شتر عایشه را پى كردى ؟ او در جواب گفت : اگر در آن روز شتر عایشه را پى نمى كردم ، یك نفر از لشكر عایشه زنده نمى ماند، و آن جنگ به واسطه پى شدن شتر پایان یافت .
امیرالمؤ منین على علیه السلام پس از پایان جنگ جمل چند روزى در بصره اقامت كرد، بعد از آن صلاح دید عازم كوفه شود، اما قبل از حركت دستور داد تا همه مردم جمع شوند و حضرت بالاى منبر كه در میان لشكر گاه نصب كرده بودند رفت و خطبه اى ایراد فرمود: آن حضرت ابتدا حمد، خداى تعالى به جاى آورد و بر محمد مصطفى صلى الله علیه و آله درود فرستاد آن گاه كلماتى چند از آنچه میان او و آن گروه مخاصم و جنگ طلب گذشته بود بیان فرمود.
در میان آن جمعیت منذر بن جارود عبدى از فتنه آخر الزمان سؤ ال كرد امیرالمؤ منین على علیه السلام در آن باب سخن گفت و انواع عجایب و غرایب كه بعد از وفات مصطفى صلى الله علیه و آله در دنیا واقع خواهد شد بیان فرمود: در آخر كلامش هم فرمود: اى منذر بن جارود قیامت بر پا نمى شود مگر براى اشرار خلق خدا، و آن روز اول محرم و در رز جمعه خواهد بود، این را فرا گیرید، در انجام دادن اعمال نیك تلاش كنید تا از جمله اشرار نباشید.