امیرالمومنین

عایشه كه به همراه جماعتى از بنى امیه در مكه ساكن بود، چون شنید طلحه و زبیر و عبدالله بن عامر به مكه رسیدند، بسیار خوشحال شد و به آنان خیر مقدم گفت و با آنان در مخالفت و دشمنى با امیرالمؤ منین على علیه السلام یك دم و یك جهت شده و بنى امیه را كه كینه على علیه السلام را در دل داشتند با خود همراه ساخت ، و همداستان شدند كه خون عثمان را بهانه ساخته ، با على علیه السلام مقابله كنند. طلحه و زیر نیز پیوسته عایشه را بر انتقام گیرى از خون عثمان تحریض تحریك مى كردند.