.ღ خــلوت با خــدا... ღ.

هر کدوم ما وقتی که با یه شخص مهمی قرار ملاقات داریم،از دو ساعت قبلش حاضر می شیم ،
خودمون رو مرتب می کنیم، تمرین می کنیم که چی می خوایم بگیم، و حتی نیم ساعت زودتر از وقت قرار هم در محل تعیین شده حاضر می شیم تا راس ساعت مقرر خدمت برسیم.
خوب که تو زندگیمون رو بگردیم و نگاه کنیم می بینیم هر روز سر یه ساعت مشخصی با یه شخصیت مهمی، که خیلی مهمه قرار داریم.

کسی که به من و تو عزت داده.

کسی که به من و تو سلامتی داده.

کسی که به من و تو شعور داده.

ما هر وقت هر کی محبتی در حقمون بکنه تا عمر داریم یادمون می مونه و از هر فرصتی استفاده می کنیم تا جبران کنیم.
حالا یکی که تو زندگی این همه به ما محبت کرده دور از انصافه که جواب محبتش رو ندیم.
اون شخص توی یک شبانه روز که ۲۴ ساعته فقط و فقط به ۱۷ دقیقه راضیه.
یک ساعت عاشقی مشخص کرده که تو اون ساعت منتظر من و توست.
اره اون شخص خدای من و توست.
شماها که سر وقت به قرار عاشقانتون می رسید،
خوش بحالتون. خیلی قدر بدونید.
اما یکی مثل من که وقت نماز میشه هزار تا کار یادش میاد…
خیلی بی انصافیه! نه؟!