.ღ خــلوت با خــدا... ღ.

زمزمه هاي دلتنگي
خدايا! با نام خودت همه ي كارها رو شروع مي كنم كه تنهاترين لايق پرستيدني.
تو خالق تمام خوبيها و زيباييهايي.
تو باغچه ي زندگي انسان رو كه خارهاي كينه و غرور و ريا اونو پر كرده بود تبديل به گلستاني كردي كه پر از گلهاي دوستي و محبته.
تويي كه از روحم به من نزديكتري و نميديدمت!
قلبم اين قدر سياه شده بود كه نميتونستم احساست كنم.
همون روزهايي كه خيلي احساس تنهايي مي كردم, اون روزهايي كه احساس مي كردم همه ي دنيا از من فراريند, تو كنارم بودي و منو تنها نذاشتي. تو هيچ وقت منو به حال خودم رها نكردي. ولي من اينو نميفهميدم.چون قدرت دركم پايين بود و نميتونستم تو رو احساس كنم فكر مي كردم تو از حال و روز بنده هات بيخبري! 
خدايا! من تا حالا بنده ي ناشكري بودم.ولي ديگه نميخوام باشم.
ادامه دارد.