.ღ خــلوت با خــدا... ღ.

خداوندا نمی دانم ...در این دنیای وانفسا 

كدامین تكیه گه را تكیه گاه خویشتن سازم

نمیدانم... نمی دانم خداوندا

در این وادی كه عالم سر خوش است و دلخوش است و جای خوش دارد

كدامین حالت و حال و دل عالم نصیب خویشتن سازم

نمی دانم خداوندا

به جان لاله های پاك و والایت نمی دانم

دگر سیرم خداوندا

دگر گیجم خداوندا

خداوندا تو راهم ده

پناهم ده 

امیدم ده خداوندا 

كه دیگر نا امیدم من... 


و میدانم كه نومیدی ز درگاهت گناهی بس ستمبار است و لیكن من نمیدانم
 

دگر پایان پایانم 

همیشه بغض پنهانی گلویم را حسابی در نظر دارد
 

و می دانم كه آخر بغض پنهانم مرا بی جان و تن سازد
 

چرا پنهان كنم در دل؟؟

چرا با كس نمی گویم؟؟

چرا با من نمی گویند یاران رمز رهگشایی را؟؟

همه یاران به فكر خویش و در خویشند....

ولی در انزوای این دل تنها .... چرا یاری ندارم من ...... كه دردم را فرو ریزد

دگر هنگامه ی تركیدن این درد پنهان است