♦♦♦شعرهایی برای انقلاب♦♦♦

افسانه نیست اینکه تو پروا نداشتی 
چشمی به مال و راحت دنیا نداشتی

در جبهه بود ، مرد تو ، مشغول کارزار 
در کار عشق شاید و اما نداشتی
سجاده ات گواه دل عاشق تو بود 
بی اشک و آه ، خلوت رویا نداشتی
مثل فرشته دل به دل زخم می زدی 
در مهربانی آه تو همتا نداشتی
دریای اعتقاد ، پریزادی تو بود 
ترسی ز موج خیزی دریا نداشتی

اینک سؤال می کند آیا کسی ز تو 
دیروزها کجای زمین خانه داشتی ؟

امروزهای ما همه آکنده از تو باد 
مدیون صبر تو ، تو که فردا نداشتی