محله درکه

درکه یکی از از قدیمی‌ترین و زیباترین محلات ییلاقی شمیرانات است که در امتداد درهٔ مصفایی به همین نام به صورت شمالی-جنوبی و در دو طرف مسیر رودخانهٔ درکه واقع شده‌است.
این محله از دهات خوش آب و هوای شمیرانات است‌. این دهکده به علت قرار گرفتن در مسیر کوه پیمایی درکه‌، از پر رفت و آمدترین مناطق ییلاقی تهران است و به خصوص آخر هفته و روزهای تعطیل‌، پذیرای جمعیت بسیاری است‌.
درکه از شمال به رشته کوه توچال، از شرق به اراضی دانشگاه و اوین، از غرب به بازوهای کوه توچال و سعادت آباد، و از جنوب به اوین محدود است.
در مسیر درکه کافه‌های بسیاری ساخته شده که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: هفت حوض‌، ذغال چال و پلنگ چال‌.
خانه‌های دهکده درکه‌، بیش‌‌تر خانه‌هایی قدیمی با سقف شیروانی است که در کوچه‌های باریک و پر درخت ساخته شده‌اند،اما با تغییر شرایط زندگی‌، این خانه‌ها کم‌کم جای خود را به آپارتمان‌های نوساز داده‌اند.
ساکنان اولیه این محل باغداران و کشاورزان بوده اند.
قدمت درکه به حدود قرن پنجم هجری بر می‌گردد و سادات ساکن در آن از نسل امامزاده سید محمد والی از نوادگان علی بن حسین هستند. کشف سنگ‌های قبور، ... مشاهده کامل متن تنور‌های قدیمی، هاون‌های سنگی تراش خورده هنگام خاکبرداری و احداث بنای امامزاده، همچنین جاری بودن چشمه آب در شمال بقعه متبرکه موید سکنای اولیه اهالی درکه در اطراف همین امامزاده می‌باشد.
علاوه بر بقعه و زیارتگاه سید محمد والی، سه باب مسجد به نامهای «جامع»، امامزاده، و علی بن ابیطالب، یک باب حسینیهٔ بزرگ، پنج مکان مورد احترام ساکنان درکه به شمار می‌آیند. هفت حوض، جنگل و آبشار کارا، آبشار بند عبدالله، آبشار جوزک، پلنگ جوزک، پلنگ چال، اسپیو (آب سپید)، هفت چشمه (هفت طیغانی)، و کفو (آب کف دار) معروف‌ترین جلوه‌های طبیعت زیبا و مترنم دره درکه هستند که بر جاذبیت‌های گردشگری و کوه پیمایی آن افزوده‌اند.
(هفت حوض )، آبشار کارا، آبشار بند عبد الله، آبشار جوزک، پلنگ چال، آسیبو (آب سفید )، هفت چشمه (هفت طغیانی ) ، کفو(آب کف دار) معروفترین جلوه‌های طبیعت زیبا ی دره درکه هستند که بر جاذبه‌های گردشگری و کوه پیمایی آن افزوده اند. مداحی اهل بیت، استخراج سنگ سبز از معدن درکه، آسیاب داری، گوسفند داری، سنگ چینی سنتی، مرغ داری، باغدرای، عمده‌ترین مشاغل اهالی درکه تا سه دهه قبل بوده است.