مرگ

ای عشق همه بهانه از توست
من خامشم این ترانه از توست


آن بانــــــگ بلند صبحگاهی
وین زمزمه ی شبانه از توست


من اندوه خــــــویش را ندانم
این گریه ی بی بهانه از توست


ای آتش جان پاکبــــــازان
در خرمن من زبانه از توست

افسون شده ی تو را زبان نیست
ور هست همه فسانه از توست


کشتی مرا چـــــــه بیم دریا ؟
طوفان ز تو و کرانه از توست


گر باده دهی و گرنه ، غم نیست
مست از تو ، شرابخانه از توست


می را چه اثر به پیش چشمت ؟
کاین مستی شادمانه از توست


پیش تو چه توسنی کند عقل ؟
رام است که تازیانه از توست


من می گذرم خموش و گمنام
آوازه ی جاودانه از توست


چون سایه مرا ز خاک برگیر
کاینجا سر و آستانه از توست