اشعار دفاع مقدس

گرفته ذهن مرا موجي از تفكر سرخ
نمي‌رسد به خيالم مگر تصور سرخ
چه شعله‌اي است كه مي‌بارد از دو ديده‌ي من
گمان اشك ندارم بر اين تواتر سرخ
نمانده بر لب زردم به جز حكايت درد
نمانده در دل سردم به جز تحسّر سرخ
به خون پرتپشت اي شهيد زنده‌ي عشق
به آن تلاطم زيبا در آن تبلور سرخ
به يكّه تاختنت در ميان آتش و خون
به آن شعور نهفته در آن تهوّر سرخ
به آن تفكر سبزي كه لامحاله نداشت
مگر تجلي خونين، مگر تظاهر سرخ
كه راه خون ترا مي‌روم به پاي جنون
كفن چو لاله به تن مي‌كنم زچادر سرخ
به جان خصم تو اي مهني فشرده‌ي عشق
شرار كينه مي‌اندازم از تنفر سرخ

منبع: مجله شاهد