اشعار دفاع مقدس

اين سبكبالان كه تا عرش جنون پر كشيدند
آفتاب وصل را چون صبح، در بر مي‌كشند
از دم تيغ شهادت باده جوي وصلتند
ذيل اگر گردد بلا لاجرعه‌نوش سر مي‌كشند
هر مقام عشق را موقوف زخمي ساختند
بي‌سران در هفت شهر عاشقي سر مي‌كشند
آفتاب ديگرند اينان كه روز خصم را
تيره مي‌سازند چون از كوه سربر مي‌كشند
عرش با فريادهاشان همنوايي مي‌كند
تا كه از دل نعره الله‌اكبر مي‌كشند
آذرخش خشم اينان آتش قهر خداست
بيشه‌زار بت‌پرستي را به آذر مي‌كشند
فصل ديگر مي‌گشايند از كتاب كربلا
عشق را با جوهر خون نقش ديگر مي كشند

منبع: كتاب حماسه هاي هميشه جلد1