دکتر احمد حلت:

وقتی هیجان‌ها شناخته می‌شوند دیگر جدی نیستند و می‌توان با شوخی و خنده آن‌ها را آزاد کرد . در واقع باید به هیجان‌های حبس شده درونمان اجازه تخلیه و آزادشدن دهیم . می‌توانیم نزد فردی که مطمئن است و به او اعتماد داریم سفره دلمان را بگشائیم و در خصوص دلایل عصبانیت و خشم‌های خود درددل کنیم . می‌توانیم یک کیسه بکس تهیه کنیم و خشم و عصبانیت خود را به صورت مشت زدن به این کیسه خالی کنیم . می‌توانیم به بیابان یا کوه برویم و از ته دل فریاد بزنیم . می‌توانیم یک صندلی خالی روبروی خود بگذاریم و فرض کنیم که طرف مقابل روی آن نشسته و هرچه دلمان می‌خواهد به او بگوئیم . خلاصه باید با هر روش ابتکاری هیجان حبس شده در زیر زمین وجودمان را آزاد کنیم و اجازه دهیم از زندان خود بیرون آید و پر بکشد و برود . نباید خشم را خفه کرد و در خود نگه داشت . هیچ هیجانی را نباید محبوس کرد و زندانی ساخت . هیجان اگر جایی حبس شود بعد از مدتی به شکل انفجاری آزاد می‌شود .

📚گذر از داغِ‌جدایی