به خوبی دیده شده است که شوخی بیش از هرچیز دیگری می‌تواند انسان را از شرایط سخت موجود جدا کند و به او توانی ببخشد تا در برابر هرگونه سختی‌ها و زشتی‌ها برخیزد ولو اینکه برای چندثانیه باشد .
انسان وقتی تلاش می‌کند هنر زیستن را فراگیرد،این تلاش که برای ایجاد روحیه‌ی شوخ طبعی و خوشمزگی و به خاطر تحمل شرایط زیستی پیرامون خود به کار می‌رود شگرد شگفت‌انگیزی میشود .
به عبارت دیگر رنج انسان شبیه عملکرد گاز است . چنانکه اگر مقدار معینی از گاز را با تلمبه وارد اتاق خالی بکنیم،اتاق هرقدر هم  که بزرگ باشد تلمبه اتاق را پر از گاز خواهد کرد . و آن را یکسان و به طور کامل به همه قسمت‌های اتاق خواهد  رساند . بنابراین رنج چه کم و چه زیاد روح بشر و ضمیر آگاه او را آزار میدهد . از این رو می‌توان گفت که میزان رنج بشر نسبی است . به همین دلیل می‌توان گفت که ممکن است رویداد بسیار ناچیزی موجب بزرگترین شادمانی‌ها گردد .
"ویکتور فرانکل"